Journals / Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2010 / Cilt: 3 - Sayı: 1

Kamu Yönetiminde Kriz Ve Türk Yerel Yönetimlerinde Yeniden Yapılanma.

Pages
12–29
Publication Date
2010-04-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

However, it can also be commented that these efforts have not been considered as sufficient and satisfactory.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:It is obvious that state and public governments have toppled into a severe crisis in fulfilling their responsibilities especially in the last a few decades and this crisis has become noticeable in both developed and developing (emerging) countries.
📊
Key Findings & Data:Under this circumstance, a restructuring in state and public governments is necessitated.
💡
Conclusion & Impact:However, it can also be commented that these efforts have not been considered as sufficient and satisfactory.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İdarede reform · kamu yönetimi · yerel yönetimler

Abstract

It is obvious that state and public governments have toppled into a severe crisis in fulfilling their responsibilities especially in the last a few decades and this crisis has become noticeable in both developed and developing (emerging) countries. Under this circumstance, a restructuring in state and public governments is necessitated. The theoretical fundamentals of this restructuring as downsizing in state governments and officiating in a multi-actor environment (governance) etc. are conceptualized as “New Public Management”. It can be said that this concept is hugged in Turkey and some forensic arrangements have been made. However, it can also be commented that these efforts have not been considered as sufficient and satisfactory.

Özet

EL ÖZ Devlet ve kamu yönetiminin, 20. yy’ın son çeyreğinde belirginleşen bir şekilde görev ve sorumluluklarını başarabilmek açısından bir krize girdiği görülmektedir. Bu kriz kendisini hem gelişmiş hem de gelişmekte olan bütün ülkelerde göstermektedir. Bu gelişme, devlet ve kamu yönetiminin yeniden yapılanması gereğini gündeme getirmiştir. Bu yeniden yapılanmanın teorik temelleri, “New Public Management” olarak kavramlaştırılmaktadır. Bu yeni gelişmede, “devletin küçültülmesi” ve “kamusal görevlerin çok aktörlü bir ortamda görülmesi” (yönetişim), ileri sürülen temel düşüncelerdir. Türkiye’de de bu düşüncelerin kimi yönlerden hükümetçe benimsendiği ve bu yönde kimi hukuksal düzenlemelerin yapıldığı söylenebilir. Ancak atılan adımların, yeni yönetim modelini temsil etmekten henüz uzak olduğu söylenebilir.

🔖

Cite This Article

ÖZEL, M. (2010). Kamu Yönetiminde Kriz Ve Türk Yerel Yönetimlerinde Yeniden Yapılanma.. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 1, 12–29. https://ajindex.com/articles/155909

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. AKTEL, M. ve D. MEMİŞOĞLU (2005), “Yerel Yönetim Reformlarının Başarısızlık Nedenleri”, içinde:Yerel Yönetimler Üzerine Güncel Yazılar-I, H. Özgür- M. Kösecik (Ed.), Nobel Yayınları, Ankara, ss.21-38.
  2. BANDAMER, S. ve J. HILBERT (2001), “Vom expandierenden zum aktivierenden Staat”, in: Handbuch zur Verwaltungsreform, B. Blanke-S. Bandemer- F. Nullmeier-G. Wewer (Grsg.), Leske + Budrich, Opladen, ss.17-25.
  3. BANNER, G. (1996), “Kommunale Dienstleistungen zwischen Gemeinwohlauftrag, Bürgerschaft und Markt”, in: Kommunale Selbstverwaltung–Europaeische Nationale Aspekte, M. Nierhaus (Hrsg.), Dunker und Humblot, Berlin, ss.81-106.
  4. BRECHT, U. (2000), Potantiale und Blokaden der kommunalen Leistungserstellung, Eine Kritik des Neuen Steuerungsmodells, Profession, Wissenschaftsedition im Rainer Hampp Verlag, München und Mering. BUDAEUS, D. ve S. FINGER (1999), “Stand und Perspektiven der Verwaltungsreform in Deutschland, Die Verwaltung, Zeitschrift für Verwaltungsrecht und Verwaltungswissenschaften, 32. Band, Heft 3, Dunker und Humblot, Berlin, ss.313-343.
  5. BURCHARDT, H. Jurgen (2007), “Dezentralisierung und local governance. Empirische Befunde und neue theoretische Anforderungen”, www.ish.üni-hannover.de/ datein/staff/HB/texte/dezentra.pdf, (E.T.09.07.2007).
  6. CANDAN, E.(2009a), “Eski ve Yeni Kamu Mali Yönetim Sisteminin Mukayeseli Olarak Değerlendirilmesi ve 5018 Sayılı Kanun _le Öngörülen Esaslar ve Getirilen Yenilikler II”, http://www.kidder.org.tr/php/dosyalar/makaleler/ ykmyksI_ecandan.pdf, (E.T.28.01.2009).
  7. CANDAN, E.(2009b), “Eski ve Yeni Kamu Mali Yönetim Sisteminin Mukayeseli Olarak Değerlendirilmesi ve 5018 Sayılı Kanun _le Öngörülen Esaslar ve Getirilen Yenilikler II”, http://www.kidder.org.tr/php/dosyalar/makaleler/ykmyksII _ecandan. pdf, (E.T.28.01.2009).
  8. COŞKUN, B. ve T. UZUN (2005); “İl Özel İdarelerinde Yeniden Yapılanma”, içinde:Yerel Yönetimler Üzerine Güncel Yazılar-I, H. Özgür ve M. Kösecik (Ed.), Nobel Yayınları, Ankara,, ss.157-174.
  9. ÇOKER, Z. (2009), “Kamu Yönetimi Temel Kanun Tasarısına İlişkin Düşünce ve Eleştiriler, http://yonetimbilimi.politics.ankara.edu.tr/ziyacokerKYTK.pdf., (E.T. 28.01.2009)
  10. DEBIEL, T. (2005), “Fragile Staaten als Problem der Entwicklungspolitik”, Aus Politik und Zeitgeschichte-APuZ, 28-29/2005 11.Juli, Beilage zur Wochenzeitung Das Parlament, ss.12-17.
  11. DIESTE, N. (1996),
  12. Wirtschaft und kommunale Verwaltung, Pro Üniversitate Verlag,1. Auflage, Sinzheim. DİNÇER, Ö. (2003), Stratejik Yönetim ve İşletme Politikaları, Beta,