AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThis article explores the oppressions women face in Özakın’s novels within the male-dominated system, and the strategies they develop to resist this structure.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aysel Özakın, who started writing with a socialist realist identity in the 1970s, devotes extensive attention to women's problems as well as the tensions of the period in her works. At a time when street violence impacts the whole life, Özakın strives to elaborate on the daily relationships and decipher their anti-woman aspects, and fictionalizes the stories of women trying to subsist independently. Women's survival strategies in a male-dominated world form the foundation of her works. In her works, she creates a world that verifies Althusser's claim that ideology is produced and transmitted within existing social structures. In this world, society tends to restrict women through clear, direct means. Özakın vividly depicts how women are inscribed within these structures and how patriarchal values are exerted on them. Through suppression by values like morality and honor, women are rendered invisible within the economic and political spheres. Their assigned duty is to build a family and bear children. However, Özakın's female characters challenge the entire patriarchal system. She demonstrates marriage as an institution developed against women, and views children as obstacles to their freedom. Additionally, the author opines that love leads to relationships favoring men. She does not see equality as a possibility in love. The sole viable option for women is to build an autonomous, free life. While exploring this path, Özakın's female characters discover that literature is the best refuge. This article explores the oppressions women face in Özakın’s novels within the male-dominated system, and the strategies they develop to resist this structure.
Özet
1970'lerde toplumcu gerçekçi bir kimlikle yazmaya başlayan Aysel Özakın, eserlerinde dönemin gerilimlerinin yanı sıra kadın sorunlarına da geniş yer verir. Özakın, gündelik ilişkilerin arka planına nüfuz ederek kadın karşıtı yönlerini deşifre etmeye çalışır ve kendi başına var olmaya çalışan kadınların hikâyelerini kurgular. Erkeklerin egemen olduğu bir dünyada kadınların hayatta kalma stratejileri eserlerinin temelini oluşturur. Eserlerinde, Althusser'in ideolojinin mevcut toplumsal yapılar içinde üretilip iletildiğini belirten sözlerini doğrulayan bir dünya yaratır. Bu dünyada toplum, kadını açık ve dolaysız tekniklerle sınırlama eğilimindedir. Türkiye’nin somut koşullarından hareket eden Özakın kadınların sorunlarını ele alırken aile ve bireysel ilişkilerden yola çıkar. Bu yapılarda kadının nasıl konumlandırıldığını ataerkil değerlerin kadınlara nasıl benimsetildiğini örneklendirir. Ahlak ve namus gibi değerler tarafından sıkıştırılan kadınlar ekonomik ve siyasal alanın dışına atılır. Onlara verilen görev aile kurmak ve çocuk doğurmaktır. Özakın’ın kadın karakterleri ise tüm ataerkil sistemi sorgular. Evliliğin kadın aleyhine geliştirilmiş bir kurum olduğunu, çocukların bile kadının özgürlüğü önünde engel haline geldiğini sergiler. Yazar, aşkın da erkekler lehine ilişkilere yol açtığını düşünmektedir. Ona göre eşitlik aşkta bile mümkün görünmemektedir. Tek çıkış yolu kadının tek başına, özgür bir hayat kurabilmesidir. Onun kadınları bunun yolunu ararken en iyi alternatifin edebiyat olduğunu keşfeder ve bu dünyaya sığınırlar. Bu makalede Şahiner’in romanlarındaki kadınların erkek egemen sistemde uğradıkları baskılar ve söz konusu yapıya karşı geliştirdikleri stratejiler incelenecektir.