Journals / Turkish Journal of Agricultural Engineering Research / 2026 / Volume: 1 Issue: 1

Comparative Overwiew and Evalution of Turkey’s Forage Crops Agriculture

Türkiye Yem Bitkileri Tarımına Karşılaştırmalı Genel Bakış ve Değerlendirme

Uğur Özkan(ANKARA ÜNİVERSİTESİ, ZİRAAT FAKÜLTESİ, TARLA BİTKİLERİ BÖLÜMÜ)0000-0002-6869-4526
Pages
—
Publication Date
2020-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Also; information will be given about the different aspects of agricultural culture and practices of some World countries from Turkey.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In Turkey’s forage crops agriculture and animal husbandry, quality roughage deficit and unstable market conditions has led to a rise in input prices.
📊
Key Findings & Data:Despite the agricultural supports provided, failure to reach the desired cultivation areas and yield characteristics can create negative thoughts about the effect level of the agricultural supports.
💡
Conclusion & Impact:Also; information will be given about the different aspects of agricultural culture and practices of some World countries from Turkey.
🔬Design:Review
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:quality roughage · forage production · agricultural supports

Abstract

In Turkey’s forage crops agriculture and animal husbandry, quality roughage deficit and unstable market conditions has led to a rise in input prices. This situation highlights the feed and feeding costs, which are the most important factors that determine the profitability of the enterprises. Despite the agricultural supports provided, failure to reach the desired cultivation areas and yield characteristics can create negative thoughts about the effect level of the agricultural supports. In this study; Up-to-date information will be provided on forage crops agriculture, their supports, presence of bovine animals, small livestock, quality roughage deficit and some related pricing. Also; information will be given about the different aspects of agricultural culture and practices of some World countries from Turkey.

Özet

Türkiye yem bitkileri tarımı ve hayvancılığında kaliteli kaba yem açığı ile birlikte istikrarsız piyasa koşulları, girdi fiyatlarında yükselişlere sebep olmuştur. Bu durum işletmelerin karlılığını belirleyen en önemli etkenlerden olan yem ve besleme masraflarını ön plana çıkarmaktadır. Verilen tarımsal desteklemelere rağmen arzu edilen ekim alanlarına ve verim karakterlerine ulaşılamaması desteklerin etki derecesi hakkında olumsuz düşünceler yaratabilmektedir. Bu çalışmada; yem bitkileri tarımı, desteklemeleri, büyükbaş, küçükbaş hayvan varlığı, kaliteli kaba yem açığı ve buna bağlı bazı fiyatlandırmalar hakkında güncel bilgiler sunulacaktır. Ayrıca; bazı Dünya ülkelerinin tarımsal kültürü ve uygulamalarının Türkiye’den farklı yanları hakkında bilgiler verilmeye çalışılacaktır.

🔖

Cite This Article

Özkan, U. (2020). Comparative Overwiew and Evalution of Turkey’s Forage Crops Agriculture. Turkish Journal of Agricultural Engineering Research, Volume: 1 Issue: 1. https://ajindex.com/articles/1555096

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (54)

  1. Acar Z ve Ayan, İ (2008). Melez Üçgül (Trifolium hybridum L.). Yem Bitkileri, Baklagil Yem Bitkileri, Cilt 2, İzmir, s:376-377.
  2. Acar Z, Tan M, Ayan İ, Aşçı ÖÖ, Mut H, Başaran U, Gülümser, E, Can M, Kaymak G (2020). Türkiye’de Yem Bitkileri Tarımının Durumu ve Geliştirme Olanakları. Türkiye Ziraat Mühendisliği 9. Teknik Kongre. 13-12 Ocak 2020, ANKARA. sf: 529-554.
  3. Açıkgöz, E (2001). Yem Bitkileri. Uludağ Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, 3. Baskı.
  4. Açıkgöz E, Hatipoğlu R, Altınok S, Sancak C, Tan A, Uraz D (2005).Yem Bitkileri Üretimi ve Sorunları. Türkiye Ziraat Mühendisliği VI. Teknik Tarım Kongresi, 3-7 Ocak 2005. s. 503-518, Ankara.
  5. Ak İ (2013). Türkiye’de Kaba Yem Sorunu ve Çözüm Öneriler. VII. Ulusal Hayvan Besleme Kongresi, 26- 27 Eylül 2013, s. 1-12, Ankara.
  6. Akman N, F Aksoy, O Şahin, Kaya ÇY ve Erdoğdu G (2007). Cumhuriyetimizin 100. Yılında Türkiye’nin Hayvansal Üretimi. Türkiye Damızlık Sığır Yetiştiriciliği Birliği Yayınları No: 4, 116 s.
  7. Alcaide EM, García MA ve Aguilera JF (1997). The in vitro digestibility of pastures from semi–arid Spanish lands and its use as a predictor of degradability. CIHEAM–Options Mediterraneennes, 27-31.
  8. Alçiçek A, Kılıç A, Ayhan V ve Özdoğan M (2010). Türkiye’de kaba yem üretimi ve sorunlari. Ziraat Mühendisleri Odası Dergisi, 10 s.
  9. Anonim (2020a). Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Başkanlığı. http://www.sbb.gov.tr/wp-content/uploads/2019/07/OnbirinciKalkinmaPlani.pdf.
  10. Anonim (2020b). https://ulusalsutkonseyi.org.tr/yemlerin-ortalama-fiyatlari-2282/. Erişim Tarihi: 13.01.2020
  11. Anonim (2020c). https://ulusalsutkonseyi.org.tr/bolgelere-gore-1-litre-cig-sut-maliyeti-1637/. Erişim Tarihi: 13.01.2020
  12. Anonim (2020d). https://ulusalsutkonseyi.org.tr/dunya-fiyatlari/. Erişim Tarihi: 13.01.2020
  13. Anonim (2020e). https://ulusalsutkonseyi.org.tr/cig-sut-yem-paritesi-627/. Erişim tarihi:13.01.2020
  14. Anonim (2020f). Türkiye Yem Sanayicileri Birliği. http://www.yem.org.tr/DosyaMerkezi/karma%20yem%20sanayii%20raporu%202019.pdf.
  15. Anonim (2020g). https://www.msmeturkey.com/fileadmin/msme/upload/pdf/EU_-_EBRD_Turkey_MSME_Finance_Facility_Newsletter__Volume_12.pdf. (Frankfurt School of Finance and Management, 2017). Erişim Tarihi: 12.10.2019
  16. Anonim (2020h). https://www.fertilizer.org/Public/Stewardship/2018_06_Russian_Forage_Production.aspx. Erişim Tarihi: 24.01.2020
  17. Anonim (2020ı). https://www.mordorintelligence.com/industry-reports/russia-forage-seed-market. Erişim tarihi: 24.01.2020
  18. Arslan C (2008). Growth traits of native Turkish geese reared in different family farms during the first 12 weeks of life in Kars. İstanbul Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, 34(3), 1-7.
  19. Bonnofield T (2016). Canada's Forage Crop the overlooked cornerstone of Canadian agriculture. A Bonnofield Research Paper. s:12.
  20. BÜGEM (2018). https://www.tarimorman.gov.tr/sgb/Belgeler/SagMenuVeriler/BUGEM.pdf.
  21. FAO (2019a). http://www.fao.org/faostat/en/#data/QA. Erişim tarihi: 10.10.2019
  22. FAO (2019b). http://www.fao.org/faostat/en/#country. Erişim Tarihi: 12.12.2019
  23. Gonzalo J ve Bachiller J (2004). Forage production and economic analysis of the main types of farms in a Mediterranean agroforestry system. Land Use Systems in Grassland Dominated Regions, Prooceedings of the 20th General Meeting of the European Grassland Federation (67-69 ss), 21-24 Haziran 2004, Luzern, Switzerland.
  24. Gökkuş A, Koç, A, Çomaklı, B (1995). Çayır–Mer’a Uygulama Kılavuzu. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fak. Yayınları No: 142, 49–50.
  25. Hanoğlu H (2014). Türkiye`de Meralar ve Kaliteli Kaba Yem Üretimi. Tarım ve Mühendislik Dergisi, Sayı: 107, s. 14-19.
  26. Hatipoğlu R ve Avcıoğlu R (2009). Gazalboynuzu (Lotus ssp.). Yem Bitkileri, Baklagil Yem Bitkileri, Cilt 2, s:387-401.
  27. Jeroch H, Flachowsky G, Weissbach F (1993). Futtermittelkunde. Gustav Fischer Verlag, Stuttgart.
  28. Larina T, Zavodchikov N, Petrova G ve Shakhov V (2019). Information and analytical support of innovations in agricultural production: Russian experience. In International Scientific and Practical Conference “Digital agriculture-development strategy”. Atlantis Press.
  29. O’Mara FP (2012). The role of grasslands in food security and climate change. Annals of botany, 110 (6): 1263-1270.
  30. Ozkan U (2015). Toxic substances arise from forage plants and solution proposals. Türk Bilimsel Derlemeler Dergisi 8 (2): 01-05.
  31. Özkan U ve Şahin Demirbağ N (2016). Türkiyede kaliteli kaba yem kaynaklarının mevcut durumu. Türkiye Bilimsel Derlemeler Dergisi, 9(1), 23-27.
  32. Parlak AÖ, Gökkuş A ve Demiray HC (2011). Soil seed bank and aboveground vegetation in grazing lands of southern Marmara, Turkey. Notulae Botanicae Horti Agrobotanici Cluj-Napoca, 39(1), 96-106.
  33. Serin Y ve M Tan (2001). Yem Bitkileri Kültürüne Giriş. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, No: 206, 217 s.
  34. Statistics Canada (2020). https://www150.statcan.gc.ca/t1/tbl1/en/tv.action?pid=3210041601. Erişim tarihi: 2.01.2020
  35. T.C Enerji Piyasası Kurulu (2019). https://www.epdk.org.tr/Detay/Icerik/3-1327/elektrik-faturalarina-esas-tarife-tablolari. Erişim tarihi: 10.01.2020
  36. T.C Tarım ve Orman Bakanlığı (2018). https://www.tarimorman.gov.tr/Konular/Bitkisel-Uretim/Cayir-Mera-ve-Yem-Bitkileri/Cayir-Mera-Desteklemeleri. Erişim tarihi: 04.12.2019
  37. Tan M (2018). Baklagil ve Buğdaygil Yem Bitkileri. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Ders Yayınları, No:256, Erzurum. 356s.
  38. Tan M, Koç, A ve Erkovan, Hİ (2002). Dumlu yöresi (Erzurum) tuzlu-alkalıi topraklarında yetişebilecek yem bitkisi türlerinin belirlenmesi. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 33(3):277-281.
  39. Tapkı N, Kızıltuğ T ve Çelik AD (2018). Current Situation of Turkey’s Cut Flower Production and Trade, Problems and Offered Solutions. Turkish Journal of Agriculture-Food Science and Technology, 6(3), 313-321.
  40. Temel S, Yılmaz, İH, Kesin, B ve Şimşek, U (2014). Iğdır Ovası Halomorfik Toprakların Değerlendirilmesinde Kullanılabilecek Yem Bitkisi Türlerinin Belirlenmesi. TÜBİTAK-TOVAG-110O25,(Sonuç Raporu).
  41. TÜİK (2019a). https://biruni.tuik.gov.tr/medas/?kn=92&locale=tr. Erişim tarihi: 01.12.2019
  42. TÜİK (2019b). https://biruni.tuik.gov.tr/medas/?kn=101&locale=tr. Erişim tarihi: 01.12.2019
  43. USDA (2019a). "Farms and Farm Income," Erişim Tarihi: 25.12.2019
  44. USDA (2019b). "Family Farms are the Focus of New Agriculture Census Data," Erişim tarihi: 25.12.2019
  45. USDA (2019c). "Annual Cash Receipts by Commodity," Erişim Tarihi: 25.12.2019
  46. USDA (2019d). https://quickstats.nass.usda.gov/results/72D05B84-47AA-3274-B6F2-220C81A3A073. Erişim tarihi:7.01.2020
  47. USDA (2019e). Congressional Research Service. "U.S. Farm Commodity Support: An Overview of Selected Programs," Erişim tarihi:25.12.2019
  48. Yılmaz A, Yenice, E, Yavaş, İ, Çenesiz, A (2020). Hayvan Beslemede Mevcut Durum ve Gelecek. Türkiye Ziraat Mühendisliği 9. Teknik Kongre. 13-12 Ocak 2020, ANKARA. sayfa:261-276.
  49. Yolcu H ve Tan M (2008). Ülkemiz yem bitkileri tarımına genel bir bakış. Tarım Bilimleri Dergisi, 14(3), 303-312.
  50. FAO (2019a). http://www.fao.org/faostat/en/#data/QA. Erişim tarihi: 10.10.2019
  51. FAO (2019b). http://www.fao.org/faostat/en/#country. Erişim Tarihi: 12.12.2019
  52. TÜİK (2019a). https://biruni.tuik.gov.tr/medas/?kn=92&locale=tr. Erişim tarihi: 01.12.2019
  53. TÜİK (2019b). https://biruni.tuik.gov.tr/medas/?kn=101&locale=tr. Erişim tarihi: 01.12.2019
  54. USDA (2019d). https://quickstats.nass.usda.gov/results/72D05B84-47AA-3274-B6F2-220C81A3A073. Erişim tarihi:7.01.2020