SavedAdd your journal

Journals / Turist Rehberliği Dergisi (TURED) / 2018 / Cilt: 1 Sayı: 2

Türkiye’de Turist Rehberliği Öğretiminin Değerlendirilmesi

Saadet Pınar Temizkan(ESKİŞEHİR OSMANGAZİ ÜNİVERSİTESİ, TURİZM FAKÜLTESİ)0000-0002-8200-9564
Bircan Ergün(AFYON KOCATEPE ÜNİVERSİTESİ, YABANCI DİLLER YÜKSEKOKULU)0000-0002-8865-023X
Pages
95–104
Publication Date
2018-12-27
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Literatür incelendiğinde turist rehberliği öğretiminin kontenjanlarla birlikte incelendiği bir çalışmaya rastlanılmamıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç ve Önem: Bu araştırmanın amacı Türkiye’de turist rehberliği öğretiminin değerlendirilmesidir.
📊
Key Findings & Data:Ayrıca turist rehberliği öğretiminin bakanlık kursları, üniversitelerdeki önlisans, lisans, yüksek lisans olarak dört farklı şekilde verilmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Literatür incelendiğinde turist rehberliği öğretiminin kontenjanlarla birlikte incelendiği bir çalışmaya rastlanılmamıştır.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Turist rehberliği · turist rehberliği öğretimi

Özet

Amaç ve Önem: Bu araştırmanın amacı Türkiye’de turist rehberliği öğretiminin değerlendirilmesidir. Bu amaçla Türkiye’de turist rehberliği öğretimi veren kurumlar ve kontenjanları incelenmiştir. Turist rehberliği öğretimi veren kurumların ve kontenjanların incelenmesi Türkiye’de bu kurumların ihtiyacı karşılayıp karşılamadığının tespit edilmesi açısından önemlidir. Yöntem: Araştırma nitel bir literatür incelemesidir. Veri toplama yöntemi olarak doküman incelemesi kullanılmıştır. Ön lisans ve lisans düzeyinde turist rehberliği öğretimi verileri için Ölçme Seçme ve Yerleştirme Merkezi’nin (ÖSYM) yayınladığı tercih kılavuzları, yüksek lisans düzeyinde turist rehberliği öğretimi verileri için ise ilgili üniversitelerin internet siteleri kullanılmıştır. Bulgular: Yapılan araştırma sonucu Türkiye’de turist rehberliği öğretiminin bakanlık kursları, üniversitelerde önlisans, lisans ve yüksek lisans düzeylerinde verildiği belirlenmiştir. Açılan kontenjanların yüksek olduğu gözlemlenmiştir ve bu konuda bir planlama yapılması gerekmektedir. Ayrıca turist rehberliği öğretiminin bakanlık kursları, üniversitelerdeki önlisans, lisans, yüksek lisans olarak dört farklı şekilde verilmektedir. Bu durumun turist rehberliği mesleki öğretiminde standart oluşturulmasında engel teşkil ettiği söylenebilir. Özgünlük / Bilimsel Katkı: Türkiye’deki turist rehberliği öğretiminin değerlendirilmesi, turist rehberi ihtiyacının ne düzeyde karşılandığının tespiti açısından önemlidir. Literatür incelendiğinde turist rehberliği öğretiminin kontenjanlarla birlikte incelendiği bir çalışmaya rastlanılmamıştır.

🔖

Cite This Article

Temizkan, S. P., Ergün, B. (2018). Türkiye’de Turist Rehberliği Öğretiminin Değerlendirilmesi. Turist Rehberliği Dergisi (TURED), Cilt: 1 Sayı: 2, 95–104. https://doi.org/10.34090/tured.475325

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (34)

  1. Aksu, M. ve Bucak, T. (2012). Mesleki Turizm Eğitimi. Aksaray Üniversitesi İİBF Dergisi, 4(2), 7-18.
  2. Amoah, V. A. ve Baum, T. (1997). Tourism Education: Policy Versus Practice. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 9(1), 5-12.
  3. Avcıkurt, C., Alper, B. ve Geyik S. (2009) Education and Training of Tourist Guides in Turkey. Management and Education, 5, 57-63.
  4. Chilembwe, J. M. ve Mweiwa, V.(2014). Tour Guides: Are They Tourism Promoters And Developers? Case Study Of Malawi. International Journal of Research in Business Management (IMPACT: IJRBM), 2(9), 29-46.
  5. Çetin, G. ve Kizilirmak, İ. (2012). Türk Turizminde Kokartlı Turist Rehberlerin Mevcut Durumunun Analizi. Afyon Kocatepe Üniversitesi İİBF Dergisi, 14(2), 307-318.
  6. Çımat, A. ve Bahar, O. (2003). Turizm Sektörünün Türkiye Ekonomisi İçindeki Yeri ve Önemi Üzerine Bir Değerlendirme. Akdeniz İİBF Dergisi, 6, 1-18.
  7. Çolakoğlu, O. E., Efendi, E. ve Epik, F. (2010). Seyahat İşletmeciliği ve Turizm Rehberliği. Ankara: Detay Yayıncılık.
  8. Eker, N. ve Zengin, B. (2016). Turist Rehberliği Eğitiminin Değerlendirilmesi: Profesyonel Turist Rehberliği Üzerine Bir Uygulama. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 5(4), 65-74.
  9. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi (2018, 24 Ağustos). Yüksek Lisans Programları. Erişim Adresi: https://tf.ogu.edu.tr/Sayfa/Index/43/yuksek-lisans-programlari
  10. Gül, T. (2012). “Türkiye’deki Turizm Rehberliği Öğretim Programlarının Değerlendirilmesi”, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Basılmamış Yüksek Lisans Tezi.
  11. Hu, Wei. (2007). “Tour Guides and Sustainable Development: the Case of Hainan, China”, University of Waterloo, Basılmamış Doktora Tezi.
  12. Huang, Y. (2011). Chinese Tour Guides’ Strategies in Intercultural Communication—Implications for Language Teaching and Tourism Education. Journal of Language Teaching and Research, 2(1), 146-150.
  13. Hussein, A. T., Temzikan, S. P. ve Temizkan, R. (2008). Turizm Alanında Öğretmenlik Eğitimi Veren Lisans Programlarında Yabancı Dil Eğitimi: Akademisyen ve Öğrencilerin Değerlendirmeleri. Gazi Üniversitesi Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, 1, 102-119.
  14. Korkmaz, S., Temizkan, S. P. ve Temizkan, R. (2011). Hizmet İçi Eğitim Seminerlerinin Profesyonel Turist Rehberlerinin Turizm Pazarlamasındaki Rolüne Etkisi. İşletme Araştırmaları Dergisi, 3(2), 17-36.
  15. Köroğlu, Ö. ve Güzel, Ö. (2013). Visitor Perceptions of the Role of Tour Guides in Natural Resource Management and Sustainable Tourism. Romanian Economic and Business Review – Special issue, 69-79.
  16. Leclerc, D. ve Martin, J. N. (2004). Tour Guide Communication Competence: French, German and American tourists' perceptions. International Journal of Internationl Relations, 28, 181-200.
  17. Ölçme Seçme ve Yerleştirme Merkezi (2018, 30 Mart). 2017 ÖSYS Yükseköğretim Programları ve Kontenjanları Kılavuzu. Erişim Adresi: http://www.osym.gov.tr/TR,13263/2017-osys-yuksekogretim-programlari-ve-kontenjanlari-kilavuzu.html
  18. Rabotic, B. (2010). Professional Tourist Guiding: The Importance of Interpretation For Tourist Experiences. 20th Biennial International Congress: New Trends in Tourism and Hotel Management, Opatija (Croatia).
  19. Resmi Gazete (2012, 7 Haziran). Turist Rehberliği Meslek Kanunu. Erişim Adresi: http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2012/06/20120622-2.htm
  20. Salazar, N. B. (2006). Touristifying Tanzania Local Guides, Global Discourse. Annals of Tourism Research, 33(3), 833-852.
  21. Samırkaş, M. ve Bahar, O. (2013). Turizm, Yoksulluk ve Bölgesel Gelişmişlik Farklılıkları. Ankara: Detay Yayıncılık.
  22. Šuligoj, M. (2014). External Experts’ Integration into Educational Processes at University: a Question of Educational Quality. Research and Discussion, 7(2), 3-22.
  23. Temizkan, S. P. (2010). “Profesyonel Turist Rehberlerinin Turizm Pazarlamasındaki Rolüne Etkisi Açısından Hizmet İçi Eğitim Seminerleri”, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Basılmamış Doktora Tezi.
  24. Temizkan, S. P., Temizkan, R. ve Tokay, S. (2013). Turist Rehberliği Meslek Kanunu ve Turist Rehberi Eğitiminde Yeni Bir Paradoks. 14. Ulusal Turizm Kongresi, 5-8 Aralık 2013, Kayseri, 474-486.
  25. Tosun, C. ve Temizkan, R. (2004). Türkiye'nin Dış Tanıtım ve Ülke İmajında Turist Rehberlerinin Rolü. 1. Balıkesir Ulusal Turizm Kongresi 15-16 Nisan 2004, 345-365.
  26. Türkiye Rehberler Birliği (2017, 12 Kasım) Erişim Adresi: http://www.tureb.org.tr/tr/Page/Detail/75,
  27. United Nations World Tourism Organization (2018, 13 Temmuz). 2017 Annual Report. Erişim Adresi: https://www.e-unwto.org/doi/pdf/10.18111/9789284419807.
  28. Ünlüönen, K. ve Boylu, Y. (2005). Türkiye'de Yükseköğretim Düzeyinde Turizm Eğitimindeki Gelişmelerin Değerlendirilmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 3(12), 11-32.
  29. World Federation of Tourist Guide Associations (2018, 2 Nisan). What is a Tourist Guide. Erişim Adresi: http://www.wftga.org/tourist-guiding/what-tourist-guide.
  30. Yarcan, Ş. (2009) Profesyonel Turist Rehberliğinde Mesleki Etik Üzerine Kavramsal Bir Değerlendirme. Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi, 18, 33-44
  31. Yenipınar U. ve Zorkirişci A. (2013). Türkiye ve Avrupa Birliği Ülkelerinde Turist Rehberliği Eğitimi. Cag University Journal of Social Sciences, 10(2), 111-136.
  32. Zhang, H. Q. ve Chow, I. (2004). Application of Importance-Performance Model in Tour Guides’ Performance: Evidence from Mainland Chinese Outbound Visitors in Hong Kong. Tourism Management, 25, 81-91.
  33. Aksu, M. ve Bucak, T. (2012). Mesleki Turizm Eğitimi. Aksaray Üniversitesi İİBF Dergisi, 4(2), 7-18.
  34. Tosun, C. ve Temizkan, R. (2004). Türkiye'nin Dış Tanıtım ve Ülke İmajında Turist Rehberlerinin Rolü. 1. Balıkesir Ulusal Turizm Kongresi 15-16 Nisan 2004, 345-365.