AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings indicate that rural aging poses significant limitations to agriculture-based development, confirming a relationship between rural aging and the decline in the agricultural sector.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study examines the multi-dimensional effects of rural aging, a growing global and national demographic phenomenon, on regional development dynamics in Turkey. Rural aging is an important subject for policy makers and economists. While the total elderly rate (aged 65 and over) in Turkey is 9.9%, the rural elderly rate stands at 18.9% according to the 2022 Address Based Population Registration System (ADKS) results. This indicates that the rural population is a densely elderly population. Rural aging is associated with sociological dynamics such as migration from rural to urban areas, decreasing fertility rates, and post-retirement migration from urban to rural areas (aging in limbo). The economic ramifications of rural aging on regional development include decreasing labor supply, declining agricultural productivity, and increased strain on pension systems (public finances). At the social level, community disintegration is observed, and at the spatial level, rural infrastructure stagnation and abandoned rural dwelling dynamics are noted. The study utilized the Central Black Sea Region (TR82) as a case study, as it is one of the regions where rural aging is most pronounced. TR82 has the oldest population among the Level 2 Regions in Turkey. Provinces in the region—Sinop, Çankırı, and Kastamonu—rank in the top three in Turkey for rural elderly rates, ranging from 31.9% to 33.3%. The region's Older Age Dependency Ratio (23.5%) is more than double the Turkey average (11.1%). Furthermore, Sinop's ratio of active insured to passive insured is 0.99, highlighting the strain on the social security system. The findings indicate that rural aging poses significant limitations to agriculture-based development, confirming a relationship between rural aging and the decline in the agricultural sector. Retirement migration may lead to the development of the service sector, but it does not contribute significantly to agricultural development. There is also evidence that regional development policies may negatively affect rural aging. As a policy recommendation, priority should be given to agricultural incentives in areas where rural aging occurs, and economic and social support for the elderly, especially widows and lonely old women living in rural areas, should be increased.
Özet
Bu çalışma, küresel ve ulusal düzeyde artan bir demografik olgu olan kırsal yaşlanmanın Türkiye’de bölgesel kalkınma dinamikleri üzerindeki çok boyutlu etkilerini incelemektedir. Kırsal yaşlanma, politika yapıcılar ve ekonomistler için önemli bir konudur. Türkiye'de toplam yaşlılık oranı (%65 yaş ve üzeri) %9.9 iken, Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi (ADKS) 2022 sonuçlarına göre kırsal yaşlılık oranı %18.9 seviyesindedir. Bu durum, kırsal nüfusun yoğun bir yaşlı nüfus barındırdığını göstermektedir. Kırsal yaşlanma, kırdan kente göç, azalan doğurganlık oranları ve emeklilik sonrası kentten kırsala göç gibi sosyolojik dinamiklerle (arafta yaşlanma) ilişkilidir. Kırsal yaşlanmanın bölgesel kalkınma üzerindeki ekonomik yansımaları, işgücü arzında azalma, tarımsal üretkenlikte düşüş ve emeklilik sistemleri üzerinde artan kamu maliyesi baskısını içermektedir. Sosyal düzeyde topluluk çözülmeleri ve mekânsal düzeyde ise kırsal altyapı durgunluğu ve terk edilmiş kırsal konut dinamikleri gözlenmektedir. Çalışma, kırsal yaşlanmanın en belirgin olduğu bölgelerden biri olan Orta Karadeniz Bölgesi'ni (TR82) vaka çalışması olarak ele almıştır. TR82, Türkiye'deki Düzey 2 Bölgeleri arasında en yaşlı nüfusa sahip bölgedir. Bölgede yer alan Sinop, Çankırı ve Kastamonu, %31.9 ila %33.3 arasında değişen kırsal yaşlılık oranlarıyla Türkiye sıralamasında ilk üçte yer almaktadır. Bölgenin Yaşlı Yaş Bağımlılık Oranı (%23.5), Türkiye ortalamasının (%11.1) iki katından fazladır. Ayrıca, Sinop'ta aktif sigortalı/pasif sigortalı oranı 0.99’dur, bu da sosyal güvenlik sistemi üzerindeki yükü göstermektedir. Sonuçlar, kırsal yaşlanmanın tarım temelli kalkınmaya önemli kısıtlamalar getirdiğini ve kırsal yaşlanma ile tarım sektöründeki gerileme arasında bir ilişki olduğunu ortaya koymaktadır. Emeklilik göçü, hizmet sektörünün gelişmesine yol açabilir, ancak tarımsal kalkınmaya anlamlı bir doğrudan katkı sağlamamaktadır. Bölgesel kalkınma politikalarının kırsal yaşlanmayı olumsuz etkileyebileceği yönünde de bulgular mevcuttur. Politika önerisi olarak, kırsal yaşlanmanın görüldüğü yerlerde tarımsal teşviklere öncelik verilmesi ve kırsal alanda yaşayan, özellikle dul ve yalnız yaşlı kadınlara yönelik ekonomik ve sosyal desteklerin artırılması önerilmektedir.