SavedAdd your journal

Journals / Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 9 - Sayı: 2

Türkiye’de Kamu Eğitim Harcamalarının Gelişimi ve OECD Ülkeleri ile PISA Etkinlik Karşılaştırması

Önder ÇALCALI
Pages
449–474
Publication Date
2019-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu bağlamda, Türkiye’de kamu eğitim harcamalarının daha verimli ve etkili kullanılması gerekmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Eğitim toplumların gelişmesinde önemli bir yere sahiptir.
📊
Key Findings & Data:Türkiye’de de eğitimin önemi son yıllarda daha fazla anlaşılır olmuş ve bu alana harcanan kamu kaynaklarında ve özel kaynaklarda kayda değer artışlar yaşanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bu bağlamda, Türkiye’de kamu eğitim harcamalarının daha verimli ve etkili kullanılması gerekmektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Eğitim · Türkiye’de Kamu Eğitim Harcaması · Uluslararası Öğrenci Değerlendirme Programı (PISA)

Özet

Öz Eğitim toplumların gelişmesinde önemli bir yere sahiptir. Dünyadaki sosyo-ekonomik kalkınmanın temel unsurunun eğitim olduğu söylenebilir. Türkiye’de de eğitimin önemi son yıllarda daha fazla anlaşılır olmuş ve bu alana harcanan kamu kaynaklarında ve özel kaynaklarda kayda değer artışlar yaşanmıştır. Bu kapsamda eğitim için yapılan kamu harcamalarının merkezi yönetim bütçesine ve milli hasılaya oran olarak artışı söz konusudur. Ortalama eğitim süresi de son 27 yılda yaklaşık iki kat artmıştır. Yaşanan bu artışlara rağmen, eğitimin en önemli çıktısı niteliğindeki başarı göstergeleri Türkiye için pek yüksek değildir. Zira, OECD tarafından düzenli olarak her üç yılda bir yapılan Uluslararası Öğrenci Değerlendirme Programı (PISA) kapsamında elde edilen sonuçlara göre, Türkiye oldukça düşük puanlarla birlikte alt sıralarda yer almaktadır. Daha da kötü olanı ise sıralamadaki yerinin giderek düşüyor olmasıdır. Bu sonuçlar Türkiye’deki eğitime yapılan harcama artışlarının, neden başarıyı da artırmadığı sorusunu beraberinde getirmektedir. Bu bağlamda, Türkiye’de kamu eğitim harcamalarının daha verimli ve etkili kullanılması gerekmektedir.

🔖

Cite This Article

ÇALCALI, Ö. (2019). Türkiye’de Kamu Eğitim Harcamalarının Gelişimi ve OECD Ülkeleri ile PISA Etkinlik Karşılaştırması. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 2, 449–474. https://ajindex.com/articles/154801

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Agasisti, T., (2014). The efficiency of public spending on education: An empirical comparison of EU countries. European Journal of Education, Vol. 49, No. 4, p. 543-557.
  2. Agasisti, T., Longobardi, S., Regoli, A., (2014). Does public spending improve educational resilience? A Longitudinal analysis of OECD-PISA data. Working Paper, Società İtaliana di Economia Pubblica. Akdoğan, A. (1989). Kamu Maliyesi. Ankara:
  3. Gazi Üniversitesi Yayınları.
  4. Arabacı, B., İ., (2011). Türkiye’de ve OECD Ülkelerinde eğitim harcamaları, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 10 (35), 100-112.
  5. Aydın, A., Selvitopu, A., Kaya, M., (2018). Eğitime yapılan yatırımlar ve PISA 2015 sonuçları: Karşılaştırmalı bir iİnceleme. Elementary Education, 17, (3), 1283-1301.
  6. Barro, R. J. (1991. Economic growth in a coss section of countries. Quarterly Journal of Economics, 106(2), 407–443.
  7. Baş, K., (2001). Ekonomik büyüme, gelir dağılımı, eğitim ve nüfus artışı ilişkileri: Türkiye örneği, Hacettepe Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 19 (1), 47-60.
  8. Batare, S., (2012). Efficiency of public spending on education. Public Policy And Administration, 11(2), 171–186.
  9. Bauer, T. K. ve Matthias V. (2010). External effects of education: Human capital spillovers in regions and firms, Ruhr Economic Papers, http://www.rwiessen.de/media/content/pages/publikationen/ruhreconomicpapers/REP_10_195.pdf.,Erişim Tarihi: 12.04.2019.
  10. Benos, N. and Zotou, S., (2014). Education and economic growth: A metaregression analysis. World Development, 64, 669–689.
  11. Devrim, F. ve Tosuner, M., (1987). Türkiye’de eğitim hizmetlerinin finansmanında son gelişmeler. Türkiye Maliye Eğitimi Sempozyumu Kitabı, İstanbul Üniversitesi,
  12. İktisat Fakültesi, Maliye Bölümü, Kocaeli, 86-109.
  13. Edizdoğan, N., Çetinkaya, Ö., ve Gümüş, E., (2012).
  14. Kamu Maliyesi, Bursa: Ekin Yayınevi Eggoh, J., Houeninvo, H., and Sossou, G. A., (2015). Education, health and economic growth in African countries. Journal of Economic Development, 40(1), 93-111.
  15. Flores, I., (2017). Modelling efficiency ın education: How are European countries spending their budgets and what relation between money and performance. Sociologia, Problemas E Praticas, 83, 157-170.
  16. Güngör, G. ve Göksu, A. (2013). Türkiye’de eğitimin finansmanı ve ülkelerarası bir karşılaştırma. Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 20 (1), 59-72.
  17. Hindriks, J., Gareth, D. M., (2004), Intermediate Public Economics, http://czx.xmu.edu.cn/download/20100225113146416.pdf. Erişi