AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIt is important for nurses to evaluate individuals' perceptions of fatalism in diabetes and complication managemen
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Introduction: It is known that diabetes-related information alone is not sufficient in diabetes management and individual beliefs also play an important role. A im: The research was conducted in a descriptive manner to determine the effect of fatalism on the risk perception of complications in individuals with diabetes. Methods: 239 individuals who applied to the endocrine outpatient clinic of a university hospital with a diagnosis of diabetes were included in the study. Data were obtained using the “Patient Diagnosis Form”, “Fatalism Scale” and “Risk Perception Scale-Diabetes Mellitus”. Results: The total score mean of “Fatalism Scale” for individuals was found to be 56.80±15.02, while the mean score for the “Risk Knowledge” subscale in “Risk Perception Scale-Diabetes Mellitus” was 2.29 ± 0.99 and the mean score for the compound “Risk Perception” subscale was 2.53 ± 0.83. It was determined that risk knowledge was weakly negatively correlated with fatalism level (p < 0.05). Additionally, it was observed that participants' perception of risk related to complications in diabetes was positively correlated with fatalism level (p < 0.05). Regression analysis revealed that fatalism level was a significant factor affecting the compound risk perception level and explained 9% of the total variance in the level of risk perception related to complications (p < 0.05). Conclusion: As the risk knowledge of diabetic individuals regarding complications increases, their level of fatalism decreases. However, as the risk perception of diabetic individuals regarding complications increases, their level of fatalism also increases. It is important for nurses to evaluate individuals' perceptions of fatalism in diabetes and complication managemen
Özet
Giriş: Diyabet yönetiminde diyabetle ilgili bilgilerin tek başına yeterli olmadığı, bireysel inançların da önemli rol oynadığı bilinmektedir. Amaç: Araştırma, diyabetli bireylerde kaderciliğin komplikasyonlara ilişkin risk algısına etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Araştırmaya bir üniversite hastanesinin endokrinoloji polikliniğine diyabet tanısı ile başvuru yapan 239 birey dahil edilmiştir. Veriler “Hasta Tanılama Formu”, “Kadercilik Ölçeği” ve “Risk Algı Ölçeği-Diabetes Mellitus” kullanılarak elde edilmiştir. Bulgular: Hastaların “Kadercilik Ölçeği” toplam puan ortalaması 56,80 ± 15,02, “Risk Algı Ölçeği-Diabetes Mellitus” ölçeğinin “Risk Bilgisi” alt boyut puan ortalaması 2,29 ± 0,99 ve “Bileşik Risk Algısı” alt boyut puan ortalaması 2,53 ± 0,83 olarak bulunmuştur. Risk bilgisinin kadercilik düzeyi ile negatif yönde zayıf düzeyde ilişkili olduğu belirlenmiştir (p < 0,05). Katılımcıların diyabet komplikasyonlara ilişkin risk algısının kadercilik düzeyi ile pozitif yönde ilişkili olduğu görülmüştür (p < 0,05). Regresyon analizinde kadercilik düzeyinin bileşik risk algısı düzeyini önemli ölçüde etkileyen faktör olduğu ve komplikasyonlara ilişkin risk algısı düzeyinde toplam varyansın %9’unu açıkladığı saptanmıştır (p < 0,05). Sonuç: Diyabetli bireylerin komplikasyonlara ilişkin risk bilgisi arttıkça kadercilik düzeyi azalmaktadır. Bununla birlikte diyabetli bireylerin komplikasyonlara ilişkin risk algısı arttıkça kadercilik düzeyi de artmaktadır. Hemşirelerin, diyabet ve komplikasyon yönetiminde bireylerin kadercilik algılarını da değerlendirmesi önemlidir