AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIt is recommended to integrate components such as needs assessment, counseling and support, and communication about spiritual values into routine practice and nursing education.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Introduction: Intensive care nurses play a critical role in end-of-life care by ensuring patient comfort, providing emotional support to families, and facilitating communication. Aim: This study aims to determine the effect of compassion level and spiritual care competence on the perception of good death among intensive care nurses. Method: A descriptive, cross-sectional study was conducted with 116 intensive care nurses working in the intensive care units of a university hospital between April and June 2025. Data were collected using a Demographic Information Form, the Compassion Scale, the Spiritual Care Competence Scale, and the Good Death Perception Scale. Data analysis included t-tests, ANOVA, and multiple regression analyses. Results: Regression analysis indicated that spiritual care competence was the strongest predictor of intensive care nurses’ perceptions of a good death (B = 0.242; p = 0.029). Among the subdimensions, ‘professionalism in spiritual care and patient counseling’ was found to be significant (B = 0.590; p = 0.007). Although compassion was positively associated with perceptions of a good death, it was not a statistically significant predictor (B = 0.145; p = 0.371). Model 1, which included compassion, spiritual care competence, gender, marital status, and economic status, explained 26.1% of the variance, whereas Model 2, which included the subdimensions of spiritual care competence, explained 25.8%. Conclusion: Spiritual care competence is the most critical factor enhancing the perception of good death. It is recommended to integrate components such as needs assessment, counseling and support, and communication about spiritual values into routine practice and nursing education.
Özet
Giriş: Yoğun bakım hemşireleri, hastaların rahatlığını sağlamak, ailelere duygusal destek sunmak ve iletişimi kolaylaştırmak yoluyla yaşam sonu bakımında kritik bir rol üstlenmektedir. Bu sorumluluklar, hemşirelerin gösterdiği merhamet ve manevi bakım yetkinliği ile birleşerek bakım sürecini zenginleştirmekte ve iyi ölüm algısını doğrudan şekillendirmektedir. Amaç: Bu çalışmanın amacı, yoğun bakım hemşirelerinde merhamet düzeyi ve manevi bakım yeterliliğinin iyi ölüm algısına etkisini belirlemektir. Yöntem: Nisan-Haziran 2025 tarihleri arasında bir üniversite hastanesinin yoğun bakım ünitelerinde çalışan 116 yoğun bakım hemşiresi ile tanımlayıcı-kesitsel bir araştırma yapılmıştır. Veriler, Tanıtıcı Bilgi Formu, Merhamet Ölçeği, Manevi Bakım Yeterliliği Ölçeği ve İyi Ölüm Algısı Ölçeği ile toplanmıştır. Verilerin analizinde t-testi, ANOVA ve çoklu regresyon analizleri kullanılmıştır. Bulgular: Regresyon analizi, yoğun bakım hemşirelerinin iyi ölüm algısının en güçlü tahmin edicisinin manevi bakım yetkinliği olduğunu göstermiştir (B = 0,242; p = 0,029). Alt boyutlardan ‘manevi bakımda profesyonellik ve hasta danışmanlığı’ anlamlı bulunmuştur (B = 0,590; p = 0,007). Merhamet ile iyi ölüm algısı arasında pozitif ancak istatistiksel olarak anlamlı olmayan bir ilişki saptanmıştır (B = 0,145; p = 0,371). Merhamet, manevi bakım yetkinliği, cinsiyet, medeni durum ve ekonomik durumu içeren Model 1 varyansın %26,1’sini; manevi bakım yetkinliği alt boyutlarını içeren Model 2 ise %25,8’ini açıklamıştır. Sonuç: İyi ölüm algısını güçlendiren en önemli unsur manevi bakım yeterliliğidir. İhtiyaçların değerlendirilmesi, danışmanlık ve destek sağlanması ile spiritüel değerlere ilişkin iletişimin kolaylaştırılması gibi bileşenlerin rutin bakım uygulamaları ve hemşirelik eğitimine entegre edilmesi önerilmektedir. Bu yaklaşım, manevi ihtiyaçların fiziksel ve duygusal ihtiyaçlarla birlikte ele alınmasını sağlayarak hemşirelerin yaşam sonu bakımında daha etkili bir rol üstlenmelerine katkı sunacaktır.