Journals / Sağlık Akademisyenleri Dergisi / 2025 / Cilt: 12 Sayı: 4

Current situation analysis of biomedical device technician associate degree programs

Biyomedikal cihaz teknikerliği önlisans programlarının güncel durum analizi

Hakan Çelik(DOKUZ EYLÜL ÜNİVERSİTESİ, İZMİR MESLEK YÜKSEKOKULU)0000-0003-3895-7054
Erdoğan Doğmuş(DOKUZ EYLÜL ÜNİVERSİTESİ, İZMİR MESLEK YÜKSEKOKULU)0000-0003-3553-2835
Pages
562–571
Publication Date
2026-01-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

TYT results show low average scores in mathematics and science.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Abstract Introduction and Objective: In Turkey, associate degree programs in Biomedical Device Technology aim to train technicians in the design, maintenance, repair, calibration, safe use, and marketing of medical devices.
📊
Key Findings & Data:Given the close contact of these devices with the human body, ensuring their safe and accurate operation is crucial.
💡
Conclusion & Impact:TYT results show low average scores in mathematics and science.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:2024 Verileri
⚙️Variables:Biyomedikal Cihaz Teknikerliği · Güncel Durum Analizi · Ön lisansEğitimi

Abstract

Abstract Introduction and Objective: In Turkey, associate degree programs in Biomedical Device Technology aim to train technicians in the design, maintenance, repair, calibration, safe use, and marketing of medical devices. Given the close contact of these devices with the human body, ensuring their safe and accurate operation is crucial. The ability of medical devices to produce reliable data plays a key role in the diagnosis and treatment of diseases. Therefore, education in this field holds critical importance for public health. This study analyzes the current state of these programs. Materials and Methods: Data were collected from the official websites of YÖK, ÖSYM, YÖK Atlas, YÖKSİS, and individual universities. The data were processed using basic statistical methods and presented through descriptive tables and figures. Results and Conclusion: As of 2024, 56 vocational schools offer associate degree education in this field, with a total student quota of 3,086 and a placement rate of 94.8%. The average quota is 53.2 in public universities and 45.75 in foundation universities. Most programs are concentrated in the Marmara, Aegean, and Central Anatolia regions. TYT results show low average scores in mathematics and science. Approximately two-thirds of students are admitted without additional score bonuses, and the proportion of male students is higher than female students. Among full-time academic staff, 67% are lecturers, and 23.73% hold a degree in Biomedical Engineering.

Özet

Giriş ve Amaç: Türkiye’de Biyomedikal Cihaz Teknolojisi önlisans programlarında, tıbbi cihazların tasarımı, bakımı, onarımı, kalibrasyonu, güvenli kullanımı, satış ve pazarlaması konularında teknikerlik eğitimi vermektedir. Tıbbi cihazların çoğunlukla insan vücudu ile temas halinde olması nedeniyle güvenli bir şekilde çalışmaları büyük önem taşımaktadır. Tıbbi cihazların doğru veriler üretmesi, hastalıkların teşhis ve tedavi süreçlerinde belirleyici olan ana unsurlardan birisidir. Bu nedenlerle Biyomedikal Cihaz Teknikerliği alanında verilen eğitimler, insan sağlığı için kritik öneme sahiptir. Bu çalışmada mevcut programların güncel durumu analiz edilmiştir. Gereç ve Yöntem: Çalışmada kullanılan veriler, YÖK, ÖSYM, YÖK Atlas, YÖKSİS ve üniversitelerin internet sitelerindeki bilgilerden elde edilmiştir. Veriler temel istatistik yöntemler kullanılarak, gerekli tablo ve şekillere dönüştürülmüş ve okuyucunun bilgisine sunulmuştur. Bulgular ve Sonuç: 2024 yılı itibariyle 56 MYO’nda önlisans eğitimi verilmektedir. Toplam kontenjan 3086 kişi ve yerleştirme doluluk oranı %94,8’dir. Örgün öğretim ortalama kontenjanları Devlet Üniversitelerinde 53.2, Vakıf Üniversitelerinde 45.75 kişidir. Programların büyük bir çoğunluğu Marmara, Ege ve İç Anadolu Bölgesinde yoğunlaşmıştır. TYT sonuçlarına göre öğrencilerin matematik ve fen bilimleri testlerindeki ortalamalarının düşüklüğü dikkat çekmektedir. Öğrencilerin yaklaşık üçte ikisi ek puansız olarak yerleşmekte ve erkek öğrencilerin oranı kız öğrencilere göre daha yüksektir. Kadrolu öğretim elemanlarının %67’si öğretim görevlisi ve %23,73’ü Biyomedikal Mühendisliği mezunudur.

🔖

Cite This Article

Çelik, H., Doğmuş, E. (2026). Current situation analysis of biomedical device technician associate degree programs. Sağlık Akademisyenleri Dergisi, Cilt: 12 Sayı: 4, 562–571. https://ajindex.com/articles/1538488

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Akbaş, M., & Gemlik, N. (2025). Tıbbi cihaz sektöründe çalışanların mizah tarzlarının kriz yönetimi üzerindeki etkisi. Sağlık Akademisyenleri Dergisi, 12(2), 298-309. https://doi.org/10.52880/sagakaderg.1651687 Avcı, A. (2024). Medikal sektör Türkiye incelemesi: Kriz yönetimi ve sektörel yenilikler. Academic Social Resources Journal, 7(36), 531–539. Ayhan, M. (2023). Sağlık alanında kullanılan biyomedikal cihazların mühendislik fiziği. Uluslararası Sürdürülebilir Mühendislik ve Teknoloji Dergisi, 7(1), 62–75. Bayrak, T. (2021). Biyomedikal mühendislerinin tıbbi cihaz süreçlerindeki yeri ve önemi. Natural and Applied Sciences Journal, 3(Special Issue: Full Papers of 2nd International Congress of Updates in Biomedical Engineering), 132–138.
  2. Başkan, G. A. (1999). YÖK/Dünya Bankası Endüstriyel Eğitim Projesi uygulamalarının değerlendirilmesi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1, 65–110. Bektemür, G., Muzoğlu, N., Arıcı, M.A, & Karaaslan, M.K. (2018). Medikal cihaz teknolojilerinin maliyet etkili yönetimi ve klinik mühendislik departmanlarının rolü. Sağlık Akademisyenleri Dergisi, 5(3), 184-191. Bulut, A., Erdinç, Ü., & Şengül, H. (2020). Makine ve tıbbi cihaz kullanan hastane çalışanlarının iş sağlığı ve güvenliğine yönelik algılarının incelenmesi. Karaelmas Journal of Occupational Health and Safety, 4(1), 25–37. Ciklacandir, S., & Isler, Y. (2023). Priority assessment of procuring medical equipment in Turkish hospitals using input-weighted fuzzy logic architecture. Expert Systems with Applications, 213, 119195. Çamurcu, A.Y. (1996). Tıp Elektroniği alanında eğitim modellerinin araştırılması ve geliştirilmesi. Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  3. ÖSYM DGS. (2024). Ön lisans mezuniyet alanlarına göre dikey geçiş yapılabilecek lisans programları. https://dokuman.osym.gov.tr/pdfdokuman/2024/DGS/TERCIH/tablo2_18092024.pdf
  4. Erdamar, A. (2017). Biyomedikal mühendisliği lisans eğitimi ile teknolojik gelişmeler arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi. Başkent University Journal of Education, 4(2), 147–153.
  5. Gayef, A. (2017). Türkiye’de ön lisans eğitimi. Marmara Sağlık Hizmetleri Dergisi, 1(1), 13–15. İnce, F. (2015). Biyomedikal branş ve mesleki gelişim eğitimleri. Gülhane Biyomedikal Günleri Ulusal Sempozyumu Konuşma ve Bildiri Özetleri Kitabı, s. 35. Işık, A. H., Işık, İ., Aydın, E.A., Muneta, M.L., Tornincasa, S., & Güler, İ. (2009). Biyomedikal uzmanlarının eğitiminde yeni teknoloji ve yöntemler. 4. Ulusal Elektrik, Elektronik, Bilgisayar, Biyomedikal Mühendislikleri Eğitimi Sempozyumu.
  6. Karagöz, İ., Eroğul, O., & Bahadırlar, Y. (1998). İleri teknoloji ürünü tıbbi cihazların bakım onarımlarının hastane organizasyonu içindeki klinik mühendislik birimleri tarafından yapılmasının hasta bakım kalitesi ve verimliliğe etkileri. Biyomedikal Mühendisliği Ulusal Toplantısı (BİYOMUT), 98, 110–115.
  7. MEB. (2018). Türkiye’de meslekî ve teknik eğitimin görünümü raporu. https://mtegm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2018_11/12134429_no1_turkiyede_mesleki_ve_teknik_egitimin_gorunumu.pdf
  8. ÖSYM. (2025). Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi Başkanlığı https://www.osym.gov.tr/
  9. Resmi Gazete. (2021). Tıbbi Cihaz Yönetmeliği. https://www.resmigazete.gov.tr/fihrist?tarih=2021-06-02&mukerrer=1
  10. Sarıca, R. (2019). 2017-2018 eğitim-öğretim yılında değiştirilen üniversite giriş sınav sisteminin ortaöğretim 12. sınıf öğrencilerinin görüşleri doğrultusunda değerlendirilmesi. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(1), 822–846. https://doi.org/10.33206/mjss.491703
  11. Sezdi, M., Akan, A., & Kalkandelen, C. (2009). Biyomedikal ve klinik mühendisliği eğitimi ve ülkemizin bu alandaki ihtiyaçlarının incelenmesi. EEBB09 Elektrik Elektronik Bilgisayar Biyomedikal Mühendislikleri Eğitimi 4. Ulusal Sempozyumu, 22–24.
  12. T.C. Başbakanlık Devlet Planlama Teşkilatı. (1985). Beşinci Beş Yıllık Kalkınma Planı (1985-1999), Madde 622., (1985). https://www.sbb.gov.tr/wp-content/uploads/2022/08/Besinci-Bes-Yillik-Kalkinma-Plani-1985-1989.pdf
  13. TİSKON. (2017). 5. Ulusal Tıbbi Cihazlar İmalat Sanayi Kongre ve Sergisi sonuç bildirgesi. Mühendis ve Makine Dergisi, 53(628).
  14. ÖSYM Tablo 3. (2024). ÖSYM YKS Yerleştirme Sonuçlarına İlişkin Sayısal Bilgiler https://www.osym.gov.tr/TR,29511/2024-yks-yerlestirme-sonuclarina-iliskin-sayisal-bilgiler.html
  15. ÖSYM Tablo 6C. (2024), Mesleki ve Teknik Ortaöğretim Kurumu Mezunlarının Ek Puanları Yerleşebilecekleri Ön Lisans Programları https://dokuman.osym.gov.tr/pdfdokuman/2024/YKS/TERCIH/tkilavuz_02082024.pdf
  16. YKS. (2024). Yükseköğretim Kurumları Sınavı Sayısal Verileri. https://www.osym.gov.tr/TR,32870/2024-yks-sinav-sonuclarina-iliskin-sayisal-bilgiler.html
  17. YÖK Akademik. (2025). Yükseköğretim Akademik Arama. https://akademik.yok.gov.tr/AkademikArama/
  18. YÖK Atlas. (2024). Yükseköğretim Program Atlası, Ön lisans Tercih Sihirbazı. https://yokatlas.yok.gov.tr/tercih-sihirbazi-t3-tablo.php?p=tyt