SavedAdd your journal

Journals / Kıbrıs Türk Psikiyatri ve Psikoloji Dergisi / 2026 / Cilt: 7 Sayı: 3

Giving Women Their Voice Back: The Impact of a Compassionate Mind Program on Self-Silencing and Anger

Kadının Sesini Geri Vermek: Şefkatli Zihin Programının Kendini Susturma ve Öfke Üzerine Etkisi

Bahar Akoğlu(NİŞANTAŞI ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-1457-2531
Pages
245–252
Publication Date
2025-09-27
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Data were analyzed using 2x2 mixed ANOVA, and the results showed that the experimental group demonstrated significant reductions in all subscales of self-silencing, as well as in levels of trait anger and suppressing anger inward.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study aimed to examine the effectiveness of a Compassionate Mind Program in reducing self-silencing and anger levels in women exposed to violence.
📊
Key Findings & Data:The study was conducted using a quasi-experimental design with a pretest, a posttest, and a control group, and the sample consisted of 40 women aged between 24 and 55.
💡
Conclusion & Impact:Data were analyzed using 2x2 mixed ANOVA, and the results showed that the experimental group demonstrated significant reductions in all subscales of self-silencing, as well as in levels of trait anger and suppressing anger inward.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:kadın · kendini susturma · öfke

Abstract

This study aimed to examine the effectiveness of a Compassionate Mind Program in reducing self-silencing and anger levels in women exposed to violence. The study was conducted using a quasi-experimental design with a pretest, a posttest, and a control group, and the sample consisted of 40 women aged between 24 and 55. The Silencing the Self Scale, and the State-Trait Anger Expression Inventory were administered before and after the intervention. While the experimental group received a Compassionate Mind Program consisting of 90-minute weekly sessions for 10 weeks, the control group received psychoeducation. Data were analyzed using 2x2 mixed ANOVA, and the results showed that the experimental group demonstrated significant reductions in all subscales of self-silencing, as well as in levels of trait anger and suppressing anger inward. The findings indicated that interventions aimed at enhancing self-compassion can be an effective method for coping with anger in women exposed to violence. They significantly reduce internal processes such as trait anger and suppressing anger and help decrease self-silencing tendencies. Accordingly, the Compassionate Mind Program appears to be an effective intervention specifically for addressing suppressed emotional patterns. At the same time, the findings suggest that the current program may also be a potentially suitable intervention for strengthening women’s self-concept and enhancing their self-expression skills. In today’s context, for healing at both the individual and societal levels, it is important to expand longer-term psychoeducational practices and structured psychological support programs that contribute to transforming silence and preventing the suppression of emotions, considering their positive effects.

Özet

Bu çalışma, şiddete maruz kalan kadınlarda kendini susturma ve öfke düzeylerini azaltmada Şefkatli Zihin Programının etkililiğini incelemeyi amaçlamaktadır. Ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel desenle yürütülen araştırmanın çalışma grubunu, yaşları 24 ile 55 arasında değişen 40 kadın oluşturmaktadır. Katılımcılara müdahale öncesi ve sonrası Kendini Susturma Ölçeği ile Sürekli Öfke-Öfke İfade Tarzı Ölçeği uygulanmıştır. Deney grubuna haftada bir gün 90 dakikalık oturumlar halinde toplam 10 hafta süren Şefkatli Zihin Programı uygulanırken, kontrol grubuna psikoeğitim verilmiştir. Veriler karma ANOVA (2x2) ile analiz edilmiş, deney grubunda kendini susturmanın tüm alt boyutlarında ve sürekli öfke ile içe yönelik öfkede anlamlı düzeyde azalma olduğunu göstermiştir. Bulgular, öz-şefkat geliştirmeye yönelik müdahalelerin, şiddet gören kadınlarda öfkeyle baş etme açısından etkili bir yöntem olabileceğini; sürekli öfke ve içe yönelik öfke gibi içsel süreçlerde anlamlı azalma sağladığını ve kendini susturma eğilimlerini azalttığını göstermektedir. Bu doğrultuda, Şefkatli Zihin Programı’nın bastırılmış duygusal örüntülere yönelik etkili bir müdahale yöntemi olabileceği anlaşılmaktadır. Aynı zamanda bulgular sonucu mevcut programın kadınların kendilik algısını güçlendirmesi ve kendini ifade becerisini artırması için potansiyel olarak uygun bir müdahale olabileceği düşünülmektedir. Günümüzde bireysel ve toplumsal düzlemde iyileşme için sessizliğin dönüştürülmesine ve duyguların bastırılmamasına katkı sağlayacak daha uzun süreli psikoeğitimlerin ve yapılandırılmış psikolojik destek programlarının olumlu etkileri dikkate alınarak yaygınlaştırılması önemlidir.

🔖

Cite This Article

Akoğlu, B. (2025). Giving Women Their Voice Back: The Impact of a Compassionate Mind Program on Self-Silencing and Anger. Kıbrıs Türk Psikiyatri ve Psikoloji Dergisi, Cilt: 7 Sayı: 3, 245–252. https://doi.org/10.35365/ctjpp.25.3.03

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (39)

  1. ksoy, E., & Yınal, A. (2025). Judgments on the role of women in business Life. European Archives of Social Sciences, 2(1). https://doi.org/10.35365/eass.25.2.01
  2. Ameli, R. (2016). Farkındalık dersi, (Z. Atalay ve K. Ögel, Çev.). Türkiye, Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık, ISBN 978-605-320-514-2
  3. Atalay, Z. (2020). Bilinçli farkındalık (mindfulness): farkındalıkla anda kalabilme sanatı. Türkiye, İstanbul: İnkılâp Kitabevi, ISBN 9789751040022.
  4. Barnard, L. K., & Curry, J. F. (2011). Self-compassion: conceptualizations, correlates, & interventions. Review of General Psychology, 15, 289–302. https://doi:10.1037/a0025754.
  5. Balcı, YG. ve Ayrancı, U. (2005). Physical violence against women: Evaluation of women assaulted by spouses. Journal of Clinical Forensic Medicine, 12(5), 258–263. https://doi.org/10.1016/j.jcfm.2005.03.006
  6. Boyacı, M. ve İlhan, T. (2016). Bilişsel davranışçı terapi yaklaşımının film analizi yöntemiyle incelenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(2), 734‐ 746. https://doi.org/10.17860/efd.03838
  7. Denson, T. F. (2013). The multiple systems model of angry rumination. Personality and Social Psychology Review, 17, 103–123. https://doi:10.1177/1088868312467086.
  8. Faraji, H., Duran, B., & Oğur, S. (2025). Mediating role of rejection sensitivity between borderline personality features and self-silencing, body image coping strategies. Journal of Clinical Psychology Research, 9(2), 215-228. http://doi.org/10.57127/kpd.26024438.147163
  9. Fraenkel, J., Wallen, N., & Hyun, H. H. (2012). How to design and evaluate research in education. USA, New York, NY: McGraw Hill. ISBN 0077432789, 9780077432782
  10. Germer, C. K. ve Neff, K. D. (2013). Self-compassion in clinical practice. Journal of Clinical Psychology, 69(8), 1-12 https://doi.org/10.1002/jclp.22021
  11. Germer, C. K. (2018). Öz şefkatli farkındalık. Türkiye, İstanbul: Diyojen Yayıncılık. ISBN 9786056812378
  12. Gilbert, P. (2009). Introducing compassion-focused therapy. Advances in psychiatric treatment, 15(3), 199-208. https://doi.org/10.1192/apt.bp.107.005264
  13. Guan, Y., Zhang, X., & Li, H. (2024). Effects of self-compassion on aggression and its psychological mechanisms. BMC Psychology, 12(1), 1–15. https://doi.org/10.1186/s40359-024-02191-w
  14. Harper MS, Welsh DP (2007). Keeping quiet: Self-silencing and its association with relational and individual functioning among adolescent romantic couples. J Soc Pers Relat, 24:99-116. https://doi.org/10.1177/0265407507072601
  15. Irons, C., & Heriot‐Maitland, C. (2021). Compassionate mind training: An 8-week group for the general public. Psychology and psychotherapy: Theory, Research And Practice, 94(3), 443-463. https://doi.org/10.1111/papt.12320
  16. Jack, D.C. (1991). Silencing the Self: Women and Depression. Cambridge, MA, USA: Harvard University Press. ISBN 9780674808157
  17. Jack, D.C., Ali, A.(Ed). (2010). Introduction: Culture, self-silencing, and depression: A contextual-relational perspective. England, Oxford: Oxford University Press. https://doi.org/10.1093/acprof:oso/9780195398090.003.0001
  18. Jack, D. C., Pokharel, B., & Subba, U. (2010). I don't express my feelings to anyone: How self-silencing relates to gender and depression in Nepal. Silencing the self across cultures: Depression and gender in the social world, 147-173. https://doi.org/10.1093/acprof:oso/9780195398090.003.0008
  19. Jack, D. C., & Dill, D. (1992). The Silencing the Self Scale: Schemas of intimacy associated with depression in women. Psychology of Women Quarterly, 16(1), 97-106. https://doi.org/10.1111/j.1471-6402.1992.tb00242
  20. Karaduman, B. K.(2023). Sivil toplum ve feminist sanat: Cinsiyet eşitsizliğine karşı toplumsal bilincin inşası. Sanat Yazıları, (49), 577-594. https://doi.org/10.61742/sanatyazilari.1313211
  21. Kaya M. D., Çok F. (2021). Self silencing in young women. Current Approaches in Psychiatry, 13(3), 428–440. https://doi.org/10.18863/pgy.798241
  22. Khoury, B., Lecomte, T., Fortin, G., Masse, M., Therien, P., Bouchard, V., … & Hofmann, S. G. (2013). Mindfulness-based therapy: A comprehensive meta-analysis. Clinical Psychology Review, 33(6), 763–771. https://doi.org/10.1016/j.cpr.2013.05.005
  23. Kitiş. Y, Bilgici. S. Ş. (2007). Bir aile içi şiddet olgusu; sır tutma ilkesi ile şiddeti ihbar etme yükümlülüğü arasındaki etik ikilem, Aile ve Toplum, 9, 3(11), 7-11. https://doi.org/10.21560/spcd.00934
  24. Leaviss, J., & Uttley, L. (2015). Psychotherapeutic benefits of compassion-focused therapy: An early systematic review. Psychological Medicine, 45(5), 927-945. https://doi.org/10.1017/S0033291714002141 Neff, K. D.,& Germer, C. K. (2013). A pilot study and randomized controlled trial of the mindful self‐compassion program. Journal of Clinical Psychology, 69(1), 28-44. https://doi.org/10.1002/jclp.21923
  25. Neff, K. D., Kirkpatrick, K. L. ve Rude, S. S. (2007). Self-compassion and adaptive psychological functioning. Journal of Research in Personality, 41, 139-154. https://doi.org/10.1016/j.jrp.2006.03.004
  26. Neuenschwander, R., & von Gunten, F. O. (2024). Self-compassion in children and adolescents: A systematic review of empirical studies through a developmental lens. Current Psychology, 1–29. https://doi.org/10.1007/s12144-024-07023-z
  27. Özer, K. (1994). Sürekli öfke (SL – öfke ) ve öfke ifade tarzı (öfke - tarz) ölçekleri ön çalışması. Türk Psikoloji Dergisi, 9 (31), 26-35.
  28. Öztosun, A., Kuşçi, İ., & Eldeleklioğlu, J. (2024). The Mediating Role of Mental Well-being in the Relationship between Perceived Social Support and Post-Traumatic Growth in Women Who Have Experienced Violence. Cyprus Turkish Journal of Psychiatry and Psychology, (4). https://doi.org/10.35365/ctjpp.24.4.03
  29. Öztürk, I., & Özcan, N. (2024). Aile yapısı bağlamında aile içi şiddetin, kadınların, madde bağımlılığı üzerindeki etkisi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 26(3), 1339-1370.https://doi.org/10.16953/deusosbil.1420750
  30. Serafini, T.E, Adams, G.R. (2002). Functions of identity: Scale construction and validation. Identity (Mahwah, N J), 2:363-391. https://doi.org/10.1207/S1532706XID0204_05
  31. Spielberger, C. (1988). State-traıt anger expressıon ınventory. USA, Odessa, FL: Psychologıcal Assessment Resources. ISBN 9789993890135
  32. Tardy, R. W. (2000). But ı am a good mom. The social construction of motherhood through healthcare conversations. Journal of Contemporary Ethnography, 29(4), 433-473. https://doi.org/10.1177/0891241001290239
  33. Tarhan, N. (2024). Kadın psikolojisi. Türkiye, Istanbul: Timaş Yayıncılık. ISBN 97866050835267
  34. Uğurlu, T., & Ersoy, A. F. (2024). Ev kadınlarının aile içi şiddet deneyimlerinin güçlendirilme yaklaşımı çerçevesinde değerlendirilmesi. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 59(3), 1571-1594. https:// doi: 10.15659/3.sektor-sosyal-ekonomi.24.08.2432
  35. Uyanık, N. ve Çevik, Ö. (2020). Öz-şefkat gelişiminde bilişsel formülasyonun rolü. Education and Social Sciences, 2(2), 660-674. https://doi.org/10.35452/caless.2020.35
  36. Valdez, C. E., & Lilly, M. M. (2016). Self-compassion and trauma processing outcomes among victims of violence. Mindfulness, 7, 329-339. https://doi.org/10.1007/s12671-015-0442-3
  37. Van Dam, N. T., Sheppard, S. C., Forsyth, J. P., & Earleywine, M. (2011). Self-compassion is a better predictor than mindfulness of symptom severity and quality of life in mixed anxiety and depression. Journal of Anxiety Disorders, 25, 123–130. https:// doi:10.1016/j.janxdis.2010.08.011.
  38. Williams, J. M. G. (2008). Mindfulness, depression and modes of mind. Cognitive therapy and research, 32(6), 721-733. https://doi.org/10.1007/s10608-008-9204-z
  39. Wu, Q., Chi, P., Lin, X. ve Du, H. (2018). Child maltreatment and adult depressive symptoms: Roles of self‐compassion and gratitude. Child Abuse and Neglect, 80, 62‐69. https://doi.org/10.1016/j.chiabu.2018.03.013