AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFurther large-scale studies are needed to confirm its diagnostic and prognostic value.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aims: Preeclampsia (PE) is a multisystem pregnancy disorder linked to abnormal placentation and significant maternal-fetal morbidity. Identifying reliable biomarkers that reflect placental dysfunction and disease severity remains clinically important. This study aimed to assess maternal serum levels of stathmin-1 (STMN-1), a regulator of cell proliferation and trophoblast invasion, in pregnancies complicated by PE with and without severe features, compared to healthy controls. Methods: This prospective, cross-sectional study included 81 pregnant women: 41 with PE (22 without severe features and 19 with severe features) and 40 normotensive healthy controls. Maternal serum STMN-1 levels were measured using a validated ELISA method. Clinical characteristics, perinatal outcomes, and laboratory findings were compared across groups. Results: STMN-1 levels were significantly lower in the PE group (5.99±3.37) than in controls (8.23±3.42)(p=0.004). Although not statistically significant (p=0.172), levels tended to be lower in PE without severe features compared to controls. STMN-1 levels were significantly lower in PE with severe features (4.88±2.96) than in PE without severe features (6.97±3.46, p=0.047) and controls (p=0.001). Conclusion: Maternal serum STMN-1 levels decrease in PE, particularly in severe cases. These findings suggest that STMN1 may serve as a useful biomarker for identifying and assessing the severity of PE. Further large-scale studies are needed to confirm its diagnostic and prognostic value.
Özet
Amaç Preeklampsi (PE), anormal plasentasyon ile ilişkili ve belirgin maternal-fetal morbiditeye yol açan multisistemik bir gebelik komplikasyonudur. Plasental disfonksiyonu ve hastalık şiddetini yansıtabilecek güvenilir biyobelirteçlerin tanımlanması klinik açıdan önemlidir. Bu çalışma, hücre proliferasyonu ve trofoblast invazyonunun düzenleyicisi olan Stathmin-1 (STMN-1) düzeylerinin, ciddi özellikleri olan ve olmayan PE olguları ile sağlıklı gebeler arasında karşılaştırılmasını amaçlamıştır. Yöntemler Bu prospektif, kesitsel çalışmaya 81 gebe kadın dahil edilmiştir: 41’i PE tanılı (22’si ciddi özellik göstermeyen, 19’u ciddi özellik gösteren) ve 40’ı normotansif sağlıklı kontrol grubundandır. Maternal serum STMN-1 düzeyleri, doğrulanmış bir ELISA yöntemi kullanılarak ölçülmüştür. Klinik özellikler, perinatal sonuçlar ve laboratuvar bulguları gruplar arasında karşılaştırılmıştır. Bulgular STMN-1 düzeyleri, PE grubunda (5,99 ± 3,37) kontrol grubuna (8,23 ± 3,42) kıyasla anlamlı olarak daha düşüktü (p = 0,004). Ciddi özellik göstermeyen PE olgularında kontrol grubuna kıyasla STMN-1 düzeyleri daha düşük olma eğiliminde olsa da bu fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (p = 0,172). Ciddi özellik gösteren PE olgularında (4,88 ± 2,96), ciddi özellik göstermeyen PE grubuna (6,97 ± 3,46; p = 0,047) ve kontrol grubuna (p = 0,001) kıyasla STMN-1 düzeyleri anlamlı derecede düşüktü. Sonuç Maternal serum Stathmin-1 düzeyleri, özellikle ciddi preeklampsi olgularında belirgin şekilde azalmaktadır. Bu bulgular, STMN-1’in PE’nin tanısında ve şiddetinin değerlendirilmesinde potansiyel bir biyobelirteç olarak kullanılabileceğini düşündürmektedir. Bulguların tanısal ve prognostik değerini doğrulamak için daha geniş ölçekli çalışmalara ihtiyaç vardır.