Journals / Çağdaş Yerel Yönetimler / 2018 / Cilt: 27 - Sayı: 2

Nuclear Energy Policies and Social Participatory Processes in Mega Energy Investments: The Case of Sinop Nuclear Power Plant

Nükleer Enerji Politikaları ve Büyük Enerji Yatırımlarında Toplumsal Katılımcı Süreçler: Sinop Nükleer Güç Santrali Örneği

Pages
95–111
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this context, the Province of Sinop, where Turkey’s second nuclear power plant is planned to be established, is determined as the case study

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In today’s world of technology, the need for energy and accordingly energy gap is ever increasing in line with the increase in population and the level of development in the world.
📊
Key Findings & Data:Thus, countries formulate their energy policies to reduce the outsource dependency.
💡
Conclusion & Impact:In this context, the Province of Sinop, where Turkey’s second nuclear power plant is planned to be established, is determined as the case study
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

In today’s world of technology, the need for energy and accordingly energy gap is ever increasing in line with the increase in population and the level of development in the world. Thus, countries formulate their energy policies to reduce the outsource dependency. With regard to the nuclear energy that occupies an important place in the current discussions, this study aims to examine energy policies of countries, to evaluate our country’s energy policy and to compare the differences of the social participatory and spatial processes in the establishment of nuclear plants, which our country has been experiencing for the first time, with the world experience. In this context, the Province of Sinop, where Turkey’s second nuclear power plant is planned to be established, is determined as the case study

Özet

Teknoloji çağının yaşandığı günümüzde dünya genelinde artan nüfusa ve gelişmişlik düzeylerine paralel olarak enerji ihtiyacı ve buna bağlı olarak enerji açığı da giderek artmakta, enerjide dışa bağımlılığı azaltmak adına ülkeler enerji politikalarını belirlemektedir. Bu çalışma kapsamında, güncel tartışmalarda önemli yer tutan nükleer enerjiye yönelik; ülke politikalarının incelenmesi, ülkemizin enerji politikalarının değerlendirilmesi ve ülkemizde ilk kez deneyimlenen nükleer santrallere yönelik olarak yürütülen toplumsal katılım ve mekânsal süreçlerin dünyadaki uygulamalara göre nasıl farklılaştığının ortaya konulması hedeflenmektedir. Bu kapsamda Türkiye'nin ikinci nükleer güç santralinin kurulması planlanan Sinop ili örnek alan olarak belirlenmiştir

🔖

Cite This Article

YILDIZ, F. B., ÖZDEN, Ç. V. (2018). Nuclear Energy Policies and Social Participatory Processes in Mega Energy Investments: The Case of Sinop Nuclear Power Plant. Çağdaş Yerel Yönetimler, Cilt: 27 - Sayı: 2, 95–111. https://ajindex.com/articles/151006

References (16)

  1. Aydın, L. (2014). Enerji Ekonomisi ve Politikaları. Ankara: Seçkin Yayıncılık. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı (2014). 2013 yılı Sinop Çevre Durum Raporu. Sinop. Çevre ve Orman Bakanlığı (2008). Sinop-Kastamonu-Çankırı 1/100 000 ölçekli Çevre Düzeni Planı Açıklama Raporu. Ankara.
  2. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı (2012). Sinop Merkez İlçe Planlama Alt Bölgesi 1/25 000 Ölçekli Çevre Düzeni Planı Açıklama Raporu. Ankara.
  3. Duffy, R.J. (2004).
  4. Nuclear Power, History of Encylopedia of Energy, 4, 395-408.
  5. Dwivedi, R. (1999).
  6. Displacement, Risks and Resistance: Local Perceptions And Actions in The Sardar Sarowar. Development and Change, 30, 43-78.
  7. ECE (2013). Aarhus and Nuclear: Join Event on Public Participation in DecisionMaking in the Nuclear Domain. Lüksemburg. EIA (2015).
  8. Environmental Impact Assesment (2015), http://www.webcitation.org/query?url=http%3A%2F%2Fec.europa.eu%2Fenvironm ent%2Feia%2Feia-legalcontext.htm&date=2015-07-27, (27.07.2015)
  9. Ekşi, A. (2013). Avrupa Birliği Müzakere Sürecinde Nükleer Enerji Karar Verme Süreçlerine Halkın Katılımı. İnsan Hakları Yıllığı. 31, 83-94.
  10. Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı (2014). Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile Bağlı, İlgili ve İlişkili Kuruluşlarının Amaç ve Faaliyetleri. Ankara.
  11. Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı (2014). Nükleer Santraller ve Ülkemizde Kurulacak Nükleer Santrallere İlişkin Bilgiler. Yayın No:1. Nükleer Enerji Proje Uygulama Daire Başkanlığı. Ankara.
  12. Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı (2015). Dünya ve Ülkemiz Enerji ve Tabii Kaynaklar Görünümü. Sayı: 07. Ankara.
  13. Ertör Akyazı, P., Adaman, F., Özkaynak, B. ve Zenginobuz, Ü. (2012). Citizens’ Preferences on Nuclear and Renewable Energy Sources: Evidence from Turkey. Energy Policy, 47, 309-320.
  14. Göktepe, B.G. (2012). Fukushima Sonrası Dünya Enerji Politikaları ve Nükleer Güç. URL:http://www.webcitation.org/query?url=http%3A%2F%2Fwww.dektmk.org.tr %2Fupresimler%2Fenerjikongresi12%2F67-GulGoktepe.pdf&date=2014-07-26 (26.07.2015)
  15. Güvenek, B. ve Alptekin, V. (2010). Enerji Tüketimi ve Büyüme İlişkisi: OECD Ülkelerine İlişkin Bir Panel Veri Analizi. Enerji, Piyasa ve Düzenleme, 1(2), 172- 173. IAEA (2006). Stakeholder Involment in Nuclear Issues INSAG-20. http://www.webcitation.org/query?url=http%3A%2F%2Fwwwpub.iaea.org%2FMTCD%2Fpublications%2FPDF%2FPub1276_web.pdf&date=201 5-07-26 (26.07.2015)
  16. IAEA (2014). Country Nuclear Power Profiles-2013 Edition.http://www.webcitation.org/query?url=http%3A%2F%2Fwwwpub.iaea.org%2FMTCD%2F Publications%2FPDF%2FCNPP2