Journals / Bilişsel Davranışçı Psikoterapi ve Araştırmalar Dergisi / 2014 / Cilt: 3 - Sayı: 3

The Effectiveness of “Improvement of Driver-Behavior Program” on Self-Control of Drunk Driver

Sürücü Davranışlarını Geliştirme Eğitimi’nin Alkollü Araç Kullanan Bireylerin Özdenetimlerine Etkisi

Pages
182–190
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç: Alkollü araç kullanımı nedeni ile ehliyetlerine sınırlılık getirilen bireyler için verilen eğitimin kalitesinin artırılması, eğitimin daha geniş zamanlara yayılmasının sağlanması ve eğitimin özdenetim üzerindeki etkisinde yaşın bir faktör olarak değerlendirilmesinin önemli olabileceği düşünülmektedir. (Bilişsel Davranışçı Psikoterapi ve Araştırmalar Dergisi 2014; 3: 182-190)

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Bu çalışmayla; alkollü araç kullanımı nedeniyle sürücü belgelerine 2 yıl sınırlılık getirilen bireylere zorunlu olarak verilen Sürücü Davranışlarını Geliştirme Eğitimi’nin, bireylerin özdenetimleri üzerindeki etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Yöntem: Çalışmaya, ikinci kez alkollü araç kullanımı nedeni ile sürücü belgelerine sınırlılık getirilmiş, sürücü davranışlarını geliştirme eğitimi alan, çalışmaya katılmaya gönüllü 60 kişi dâhil edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç: Alkollü araç kullanımı nedeni ile ehliyetlerine sınırlılık getirilen bireyler için verilen eğitimin kalitesinin artırılması, eğitimin daha geniş zamanlara yayılmasının sağlanması ve eğitimin özdenetim üzerindeki etkisinde yaşın bir faktör olarak değerlendirilmesinin önemli olabileceği düşünülmektedir. (Bilişsel Davranışçı Psikoterapi ve Araştırmalar Dergisi 2014; 3: 182-190)
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2014 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Amaç: Bu çalışmayla; alkollü araç kullanımı nedeniyle sürücü belgelerine 2 yıl sınırlılık getirilen bireylere zorunlu olarak verilen Sürücü Davranışlarını Geliştirme Eğitimi’nin, bireylerin özdenetimleri üzerindeki etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmaya, ikinci kez alkollü araç kullanımı nedeni ile sürücü belgelerine sınırlılık getirilmiş, sürücü davranışlarını geliştirme eğitimi alan, çalışmaya katılmaya gönüllü 60 kişi dâhil edilmiştir. Bulgular: Özdenetim ölçek puanları değerlendirildiğinde; 60 kişinin ilk haftaya ait ölçek puan ortalamasının: 51±17.69, 6. hafta ait 54.23±15.61, 12. hafta 48.86±17.76 olduğu bulunmuştur. Özdenetime ilişkin alınan ölçümler karşılaştırıldığında test puanları arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir değişim olmadığı görülmüştür (F=1.434, p=0.236). Özdenetime ilişkin ölçümlerin ikili karşılaştırmalarında ise sadece 6. haftadan 12. haftaya azalan ortalamanın istatistiksel olarak anlamlı olduğu görülmüştür (p=0.005). Yapılan ANCOVA analizi sonucunda ise 6. haftadan 12. haftaya doğru özdenetim puan ortalamalarındaki azalmada yaşın istatistiksel açıdan anlamlı etkisi bulunmuştur (F=3.858, p=0.027). Sonuç: Alkollü araç kullanımı nedeni ile ehliyetlerine sınırlılık getirilen bireyler için verilen eğitimin kalitesinin artırılması, eğitimin daha geniş zamanlara yayılmasının sağlanması ve eğitimin özdenetim üzerindeki etkisinde yaşın bir faktör olarak değerlendirilmesinin önemli olabileceği düşünülmektedir. (Bilişsel Davranışçı Psikoterapi ve Araştırmalar Dergisi 2014; 3: 182-190)

Özet

Amaç: Bu çalışmayla; alkollü araç kullanımı nedeniyle sürücü belgelerine 2 yıl sınırlılık getirilen bireylere zorunlu olarak verilen Sürücü Davranışlarını Geliştirme Eğitimi'nin, bireylerin özdenetimleri üzerindeki etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmaya, ikinci kez alkollü araç kullanımı nedeni ile sürücü belgelerine sınırlılık getirilmiş, sürücü davranışlarını geliştirme eğitimi alan, çalışmaya katılmaya gönüllü 60 kişi dâhil edilmiştir. Bulgular: Özdenetim ölçek puanları değerlendirildiğinde; 60 kişinin ilk haftaya ait ölçek puan ortalamasının: 51±17.69, 6. hafta ait 54.23±15.61, 12. hafta 48.86±17.76 olduğu bulunmuştur. Özdenetime ilişkin alınan ölçümler karşılaştırıldığında test puanları arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir değişim olmadığı görülmüştür (F=1.434, p=0.236). Özdenetime ilişkin ölçümlerin ikili karşılaştırmalarında ise sadece 6. haftadan 12. haftaya azalan ortalamanın istatistiksel olarak anlamlı olduğu görülmüştür (p=0.005). Yapılan ANCOVA analizi sonucunda ise 6. haftadan 12. haftaya doğru özdenetim puan ortalamalarındaki azalmada yaşın istatistiksel açıdan anlamlı etkisi bulunmuştur (F=3.858, p=0.027). Sonuç: Alkollü araç kullanımı nedeni ile ehliyetlerine sınırlılık getirilen bireyler için verilen eğitimin kalitesinin artırılması, eğitimin daha geniş zamanlara yayılmasının sağlanması ve eğitimin özdenetim üzerindeki etkisinde yaşın bir faktör olarak değerlendirilmesinin önemli olabileceği düşünülmektedir. (Bilişsel Davranışçı Psikoterapi ve Araştırmalar Dergisi 2014; 3: 182-190)

🔖

Cite This Article

TAYMUR, İ., DUYAN, V., ÖZDEL, K., BUDAK, E., GÜNGÖR, B. B. (2014). The Effectiveness of “Improvement of Driver-Behavior Program” on Self-Control of Drunk Driver. Bilişsel Davranışçı Psikoterapi ve Araştırmalar Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 3, 182–190. https://ajindex.com/articles/150717

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Arnau Sabates L, Filella Guiu G, Jariot Garcia M, Montane Capdevila J (2011) Evaluation of a program for changing attitudes in pre-drivers to prevent road accidents related to drink-driving in Catalonia. Adicciones, 23:257-65.
  2. Arneklev BJ, Elis L, Medlicott S (2006) Testing the general theory of crime: comparing the effects of “imprudent behavior” and an attitudinal indicator of “low selfcontrol”. Western Criminology Review, 7:41-55.
  3. Assum T (2010) Reduction of the blood alcohol concentration limit in Norway--effects on knowledge, behavior and accidents. Accid Anal Prev, 42:1523-30.
  4. Baron SW, Forde DR, Kay FM (2007) Self-control, risky lifestyles, and situation: The role of opportunity and context in the general theory. Journal of Criminal Justice, 35:119-36.
  5. Bogg T, Finn PR, Monsey KE (2012) A Year in the College Life: Evidence for the Social Investment Hypothesis via Trait Self-Control and Alcohol Consumption. J Res Pers, 46:694-9.
  6. Brookings JB, DeRoo H, Grimone J (2008) Predicting driving anger from traıt aggression and self-control. Psychological reports, 103:622-4.
  7. Cavaiola AA, Strohmetz DB, Abreo SD (2007) Characteristics of DUI recidivists: a 12-year follow-up study of first time DUI offenders. Addict Behav, 32:855-86. Centers for Disease Control and Prevention (2012) Vital signs: drinking and driving among high school students aged ≥ 16 years-United States, 1991-2011. MMWR. Morbidity and mortality weekly report, 61:796-800.
  8. Chamberlain E, Solomon R (2002) The Case for a 0.05% Criminal Law Blood Alcohol Concentration Limit for Driving. Injury Prevention, 8:iii1-iii17. Chang HL, Woo TH, Tseng CM, Tseng IY (2011) Driving behaviors and accident risk under lifetime license revocation. Accid Anal Prev, 43:1385-91.
  9. Desapriya E, Pike I, Subzwari S, Scime G, Shimizu S (2007) Impact of lowering the legal blood alcohol concentration limit to 0.03 on male, female and teenage drivers involved alcohol-related crashes in Japan. International journal of injury control and safety promotion, 14:181-7.
  10. Duyan V, Gulden Ç, Gelbal S (2012) Self-Control Scale-SCS: Reliability and Validity Study. Toplum ve Sosyal Hizmet, 23:25-38.
  11. Eensoo D, Paaver M, Harro M, Harro J (2005) Predicting drunk driving: contribution of alcohol use and related problems, traffic behaviour, personality and platelet monoamine oxidase (MAO) activity. Alcohol and Alcoholism, 40:140-6.
  12. Fell JC, Tippetts AS, Voas RB (2009) Fatal traffic crashes involving drinking drivers: what have we learned? Ann Ad