Journals / Dicle Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 12 - Sayı: 2

Van ve Bitlis İllerindeki Köpeklerde Leishmaniasis Seroprevalansı

Pages
112–116
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca bu çalışma, değişen iklim koşullarına bağlı olarak hastalık varlığının araştırılmadığı diğer bölgelerde de yapılabilecek prevalans ve vektör varlıklarının belirlenmesi gibi çalışmaların gerekliliğini ortaya çıkarmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada, Van ve Bitlis illerindeki köpeklerde leishmaniasis seroprevalansının IFAT (immuno-floresan antikor testi) ile belirlenmesi amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Van ve Bitlis illerindeki toplam 100 adet köpekten yaş ve cinsiyet ayrımı yapılmadan venöz kan örnekleri alınmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca bu çalışma, değişen iklim koşullarına bağlı olarak hastalık varlığının araştırılmadığı diğer bölgelerde de yapılabilecek prevalans ve vektör varlıklarının belirlenmesi gibi çalışmaların gerekliliğini ortaya çıkarmaktadır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:100 adet
⚙️Variables:Bitlis · IFAT · Köpek

Özet

Bu çalışmada, Van ve Bitlis illerindeki köpeklerde leishmaniasis seroprevalansının IFAT (immuno-floresan antikor testi) ile belirlenmesi amaçlanmıştır. Van ve Bitlis illerindeki toplam 100 adet köpekten yaş ve cinsiyet ayrımı yapılmadan venöz kan örnekleri alınmıştır. Seroprevalansın belirlenmesi amacıyla antikoagülansız tüplere alınan ve santrifüj edilerek serumu çıkarılan kan örneklerine lam üzerinde IFAT uygulanmıştır. Lamlar, floresan mikroskop altında 20X objektif kullanılarak incelenmiş ve görüntüler kayıt altına alınmıştır. Bu çalışmada istatistiksel analiz için ki-kare testi kullanılmıştır. Van ilinde toplam 65 adet köpekten kan örneği alınmış ve IFAT sonucunda 3 adet köpek (%4,6) leishmaniasis yönünden pozitif bulunmuştur. Bitlis ilinde ise toplam 35 adet köpekten kan alınmış ve IFAT sonucunda 1 adet köpek (%2,9) seropozitif olarak tespit edilmiştir. İstatistiksel olarak yaşlar ve pozitif olgular bakımından anlamlı bir ilişki bulunamamıştır (p>0.05). Van ve Bitlis illerinde yapılan bu çalışma ile bölgede bulunan köpeklerin leishmaniasis bakımından seropozitif olarak belirlenmesi hastalığın bölgedeki insanlar için potansiyel bir tehdit oluşturduğunu göstermektedir. Ayrıca bu çalışma, değişen iklim koşullarına bağlı olarak hastalık varlığının araştırılmadığı diğer bölgelerde de yapılabilecek prevalans ve vektör varlıklarının belirlenmesi gibi çalışmaların gerekliliğini ortaya çıkarmaktadır.

🔖

Cite This Article

ÜNLÜ, A. H., DÜZ, E., BİLGİÇ, H. B., KÖSE, O., BAKIRCI, S. (2019). Van ve Bitlis İllerindeki Köpeklerde Leishmaniasis Seroprevalansı. Dicle Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, Cilt: 12 - Sayı: 2, 112–116. https://ajindex.com/articles/150379

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (2)

  1. Ok ÜZ, Balcıoğlu İC, Özkan AT, Özensoy S, Özbel Y. (2002). Leishmaniais in Turkey. Acta Tropica. 84:43-48. 02. İça A. (2004).
  2. Köpeklerde leishmaniosis, Erciyes Üniversitesi veteriner Fakültesi Dergisi. 1(2): 119-124. 03. Unat EK. (1981). Leyismanyaz’ların Tarihçesi. “Leishmaniasis”. Türkiye Parazitoloji Dernegi Yayını. s:1-9. 04. Cruz I, Morales MA, Noguer I, Rodriguez A, Alvar J. (2002). Leishmania in discarded syringes from intravenous drug users. Lancet. 359, 1124-1125. 05. Figueiro-Filho EA, Duarte G, El-Beitune P, Quintana SM, Maia TL. (2004). Visceral leishmaniasis (kala-azar) and pregnancy. Infect Dis Obset Gynecol. 12, 31-40. 06. Özbel Y, Oskam L, Ozentoy S, ve ark. (2000). A survey on canine leishmaniasis in western Turkey by parasite, DNA and antibody detection assays. Acta Tropica.74(1): 1-6. 07. Gomes AHS, Ferreira IMR, Lima MLSR, et al. (2007). PCR identification of Leishmania in diagnosis and control of canine leishmaniasis. Veterinary Parasitology. 144:234-241. 08. Alvar J, Vélez ID, Bern C, et al. (2012). Leishmaniasis worldwide and global estimates of its incidence. PLoS One. 7(5):e35671. 09. Dantas-Torres F, Lorusso V, Testini G, et al. (2010). Detection of Leishmania infantum in Rhipicephalus sanguineus ticks from Brazil and İtaly. Parasitology Research. 106:857-860. 10. Roura X, Breitschwerdt E, Lloret A. (2005). Serological evidence of exposure to Rickettsia, Bartonella and Ehrlichia spp. in healthy or Leishmania infantum infected dogs from Bercelona. Journal of Applied Research in Veterinary Medicine. 3, 129-138. 11. Pena MT, Naranjo C, Klauss G. (2008). Histopathological features of ocular leishmaniosis in the dog. Journal of Comparative Pathology. 138, 32-39. 12. Moreno J. (2019). Assessment of Vaccine-Induced Immunity Against Canine Visceral Leishmaniasis. Front Vet Sci. 6: 168. 13. Giunchetti RC, Silveira P, Resende LA. (2019). Canine visceral leishmaniasis biomarkers and their employment in vaccines. Vet Parasitol. 271:87-97. 14. Lorena Franco-Martinez, Asta Tvarijonaviciute, Anita Horvatic, et al. Changes in saliva of dogs with canine leishmaniosis: A proteomic approach. Veterinary Parasitology. 272, 44-52. 15. Coşkun Ş, Batmaz H, Aydın L, Yılmaz F. (1997). Seroprevalence of Leishmania infantum infection of dogs in the Western part of Turkey. Türkiye Parazitol Derg. 21(3): 287-91. 16. Özensoy S, Özbel Y, Turgay N, ve ark. (1998). Serodiagnosis and epidemiology of visseral leishmaniasis in Turkey. Am J Trop Med Hyg. 59(3): 36