AI Summary & Key Takeaways
AI InsightStrengthening grip/pinch or wrist movements may increase overall strength but may not improve manual dexterity or bimanual coordination.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: To investigate the relationships between grip/pinch strengths, wrist flexion-extension strengths, wrist active joint position sense (AJPS), manual dexterity, and bimanual coordination. Material and Methods: This cross-sectional study was conducted with 25 healthy young adult participants. The AJPS and flexion-extension strengths of the wrist were assessed using an isokinetic dynamometer. Additionally, grip strength, key pinch, tip pinch, and palmar pinch strengths were evaluated using a dynamometer. The Purdue Pegboard Test was used to assess manual dexterity and bimanual coordination. Results: Statistical analyses revealed a significant negative correlation between bimanual coordination and wrist flexion and extension strengths of both the dominant and nondominant wrists (respectively: Dominant: CC=-0.401; CC=-0.475. Nondominant: CC =-0.427; CC=-0.4). A significant positive correlation was found between bimanual coordination and nondominant manual dexterity (CC=0.472). Wrist flexion strength showed significant positive correlations with extension, grip and pinch strengths (respectively: CC=0.701; CC=0.435; CC=0.424; CC=0.404; CC=0.447). No significant correlations were found between AJPS and other parameters. Conclusion: Non-dominant manual dexterity may play a key role in improving bimanual coordination. Strengthening grip/pinch or wrist movements may increase overall strength but may not improve manual dexterity or bimanual coordination. AJPS alone may not predict functional parameters, suggesting the need for a multifactorial approach to proprioception in clinical settings.
Özet
Amaç: Kavrama/çimdikleme kuvvetleri, bilek fleksiyon-ekstansiyon kuvvetleri, el bileği aktif eklem pozisyon hissi (AEPH), el becerisi ve bimanuel koordinasyon arasındaki ilişkileri araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Bu kesitsel çalışma, 25 sağlıklı genç yetişkin katılımcıyla yapılmıştır. Bilek fleksiyon-ekstansiyon kuvvetleri ve AEPH, izokinetik dinamometre kullanılarak değerlendirilmiştir. Ayrıca kaba kavrama, key kavrama, tip kavrama ve palmar kavrama kuvvetleri dinamometre ile değerlendirilmiştir. Elin becerisi ve bimanuel koordinasyonu değerlendirilmek için purdue pegboard testi kullanılmıştır. Bulgular: İstatistiksel analizler, bimanuel koordinasyon ile dominant ve nondominant bilek fleksiyon ve ekstansiyon kuvvetleri arasında negatif yönde anlamlı bir korelasyon bulmuştur (sırasıyla dominant: CC=-0,401; CC=-0,475. Nondominant: CC=-0,427; CC=-0,4). Bimanuel koordinasyon ile nondominant manuel beceri arasında ise pozitif yönde anlamlı bir korelasyon bulunmuştur (CC=0,472). Bilek fleksiyon gücü ile ekstansiyon, kavrama ve çimdikleme kuvvetleri arasında pozitif yönde anlamlı korelasyonlar saptanmıştır (Sırasıyla, CC=0,701; CC=0,435; CC=0,424; CC=0,404; CC=0,447). AEPH ile diğer parametreler arasında anlamlı bir korelasyon bulunmamıştır. Sonuç: Non-dominant el becerileri, bimanuel koordinasyonu geliştirmek için öncelikli odak noktası olabilir. Kavramaların veya bilek hareketlerinin kuvvetini artırmak, genel kuvveti artırabilir ancak manuel beceriyi veya bimanuel koordinasyonu geliştirmeyebilir. Çalışmamızın bulguları, tek başına AEPH’nin fonksiyonel parametreleri öngörmede yeterli olmayabileceğini ve klinik ortamlarda propriyosepsiyon için multifaktöriyel bir yaklaşım gerektiğini göstermektedir.