AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: The findings indicated that professional attitude and job satisfaction decreased as burnout increased.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: The aim of this study was to determine the professional attitudes, job satisfaction, and burnout levels of physiotherapists. It also aimed to compare these variables between women and men, as well as between private sector and public sector employees. In addition, the study investigated the relationship between professional attitudes, job satisfaction, and burnout. Material and Methods: The 140 physiotherapists participating were recorded in terms of demographic information, age, years of experience in the profession, and educational and workplace status. Their attitudes toward the profession were assessed with the Attitude Scale Towards the Physiotherapy Profession, their job satisfaction with the Minnesota Job Satisfaction Questionnaire, and their burnout with the Maslach Burnout Scale. Results: Professional attitude scores were significantly higher among male physiotherapists. Job satisfaction and depersonalization subscale scores of burnout were significantly higher among female physiotherapists. Professional attitude and job satisfaction scores were also significantly higher among physiotherapists working in private practice (p<0.05). In addition, there was a weak but significant negative relationship between professional attitude and burnout (r=−0.366, p<0.001) and job satisfaction (r=−0.405, p< 0.001). A moderate, significant negative relationship was found between burnout and job satisfaction (r=−0.524, p<0.001). Conclusion: The findings indicated that professional attitude and job satisfaction decreased as burnout increased. Based on these results, interventions aimed at enhancing professional attitude and job satisfaction may be beneficial in reducing burnout levels among physiotherapists. Future studies are recommended to design and evaluate such interventions to prevent and reduce burnout.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı fizyoterapistlerin mesleki tutumlarını, iş doyumlarını ve tükenmişlik düzeylerini belirlemektir. Ayrıca bu değişkenlerin kadınlar ve erkekler arasında, özel sektör ve kamu sektörü çalışanları arasında karşılaştırılması amaçlanmıştır. Buna ek olarak, çalışma mesleki tutum, iş doyumu ve tükenmişlik arasındaki ilişkiyi de araştırmaktadır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya katılan 140 fizyoterapistin demografik bilgileri, yaşı, meslekteki deneyim yılı, eğitim durumu ve çalışma yeri kaydedilmiştir. Mesleğe yönelik tutumları “Fizyoterapi Mesleğine Yönelik Tutum Ölçeği” ile, iş doyumları “Minnesota İş Doyum Anketi” ile ve tükenmişlik düzeyleri “Maslach Tükenmişlik Envanteri” ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Erkek fizyoterapistlerin mesleki tutum puanları anlamlı derecede daha yüksek bulunmuştur. Kadın fizyoterapistlerin iş doyumu ve tükenmişliğin duyarsızlaşma alt boyutu puanları anlamlı derecede daha yüksektir. Mesleki tutum ve iş doyumu, özel sektörde çalışan fizyoterapistlerde de anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (p<0,05). Ayrıca mesleki tutum ile tükenmişlik arasında zayıf düzeyde negatif yönde anlamlı bir ilişki (r=-0,366, p<0,001) ve mesleki tutum ile iş doyumu arasında zayıf düzeyde negatif yönde anlamlı bir ilişki (r=-0,405, p<0,001) saptanmıştır. Tükenmişlik ile iş doyumu arasında ise orta düzeyde negatif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur (r=-0,524, p<0,001). Sonuç: Tükenmişlik arttıkça mesleki tutum ve iş doyumunun azaldığı bulunmuştur. Çalışmanın bulguları, iş doyumunu ve mesleki tutumu artırmaya yönelik müdahalelerin fizyoterapistlerde tükenmişlik düzeylerini azaltmak amacıyla geliştirilmesi gerektiğini göstermektedir. Tükenmişliği azaltmak ve önlemek amacıyla bu tür müdahalelerin tasarlanması ve değerlendirilmesi için ileri çalışmalara ihtiyaç vardır.