AI Summary & Key Takeaways
AI InsightTo support patients' adaptation process, it is recommended to assess their knowledge levels and difficulties, followed by appropriate training.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: This study aimed to determine the relationship between the knowledge level of Type 2 Diabetic patients and the difficulties they experience due to diabetes. Material and Methods: This descriptive study was conducted with 226 individuals with Type 2 diabetes who presented to the internal medicine outpatient clinics of a training and research hospital between February and April 2024. Data were collected using a personal information form prepared in accordance with the literature, the Diabetes Information Survey, and the Strengths and Difficulties Scale in Diabetes. Descriptive statistics (mean, standard deviation, percentage, minimum-maximum), Student's t-test, One-Way ANOVA, Bonferroni test, and Pearson correlation analysis were used, with a significance level of p<0.05. Results: The mean age of the study participants was 60.27±9.68 years, and more than half (65.9%) were female, and married (84.5%). 52.7% of the participants were primary school graduates. The mean time for diagnosis of Type 2 diabetes was 10.31±6.86 years, and the majority (81.2%) had at least one chronic disease in addition to diabetes. The total mean score of the Diabetes Knowledge Scale in Type 2 diabetes patients was 13.88±3.60, and the total mean score of the Difficulties in Diabetes Scale was 73.24±21.25. The study found that the Strengths and Difficulties in Diabetes Scale score was above the mean. A moderate negative correlation was found between the diabetes knowledge score and the difficulty score (r=-0.454, p<0.001). Age, gender, education level, access to information and resources about diabetes affect the level of knowledge and difficulties experienced. Conclusion: The knowledge level of Type 2 Diabetic patients is moderate, and deficiencies in nutrition, exercise, blood sugar monitoring, and doctor visits have been observed. Individuals who have healthy lifestyle habits and receive informational support have been found to have high knowledge levels and low diabetes difficulty scores. To support patients' adaptation process, it is recommended to assess their knowledge levels and difficulties, followed by appropriate training.
Özet
Amaç: Bu çalışmada, Tip 2 Diyabet hastalarının bilgi düzeyi ve diyabete bağlı yaşadığı güçlükler arasındaki ilişkinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı tipteki araştırma, Şubat–Nisan 2024 tarihleri arasında bir eğitim araştırma hastanesinin dahiliye polikliniklerine başvuran 226 Tip 2 Diyabetli birey ile yürütülmüştür. Veriler, literatür doğrultusunda hazırlanan kişisel bilgi formu, Diyabet Bilgi Anketi ve Diyabette Güçler ve Güçlükler Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Analizde tanımlayıcı istatistikler (ortalama, standart sapma, yüzde, minimum–maksimum) ile Student’s t testi, One Way Anova, Bonferroni testi ve Pearson korelasyon analizi kullanılmış, anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Çalışmaya katılan bireylerin yaş ortalaması 60,27±9,68 olmakla birlikte bireylerin yarısından fazlası (%65,9) kadın ve evlidir (%84,5). Katılımcıların %52,7’si ilkokul mezunudur. Hastaların Tip 2 Diyabet tanısı alma süresi ortalama 10,31±6,86 yıl olup, büyük bir kısmının (%81,2) diyabete ek en az bir kronik hastalığı bulunmaktadır. Tip 2 Diyabet hastalarının Diyabet Bilgisi Ölçeği toplam puan ortalaması 13,883,60 ve Diyabetteki Güçler ve Güçlükler Ölçeği toplam puan ortalaması 73,2421,25’dir. Bireylerin, Diyabette Güçler ve Güçlükler Ölçeği puan ortalamasının ortalamanın üzerinde olduğu görülmüştür. Diyabet bilgi puanı ile güçlük puanı arasında orta düzeyde negatif ilişki saptanmıştır (r=-0,454, p<0,001). Yaş, cinsiyet, eğitim durumu, diyabetle ilgili bilgi alma ve kaynaklar bilgi düzeyini ve yaşanan güçlükleri etkilemektedir. Sonuç: Tip 2 Diyabet hastalarının bilgi düzeyi orta seviyede olup, beslenme, egzersiz, kan şekeri ölçümü ve doktor kontrollerinde eksiklikler gözlenmiştir. Düzenli egzersiz yapan, diyabet konusunda bilgi alan ve doktor kontrolüne giden hastaların diyabet bilgi düzeyleri yüksek ve diyabete ilişkin daha az güçlük yaşadıkları belirlenmiştir. Hastaların uyum süreçlerini desteklemek için bilgi düzeylerinin ve güçlüklerinin belirlenmesi, ardından uygun eğitimlerin verilmesi önerilmektedir.