AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThus, this paper introduces psychological detachment and offer some suggestions for the future avenues.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Work-life balance, defined as an effective adjustment between private lives and professional lives, can manifest as work-life conflict once it cannot be achieved for various reasons, leading to serious problems in employees’ lives. That clarifies the significant impact of work-life balance on employees’ wellbeings and performance. Consequently, the literature underscores the importance of this balance, thereby prompting researchers to intensify their focus on the area and informing institutions and organisations about its necessity. However, current research suggests that work-life balance is not merely related to the volume of work employees undertake, but is also closely tied to the extent they mentally disengage from work during off-hours, known as ‘psychological detachment’. Even though the international literature, led by Sabine Sonnentag, offers substantial insights, a significant gap remains in the Turkish literature, which this article seeks to address and presents suggestions for potential studies in the conclusion. Thus, this paper introduces psychological detachment and offer some suggestions for the future avenues.
Özet
Çalışanların özel hayatları ile profesyonel yaşamları arasındaki ayar şeklinde tanımlanan iş-yaşam dengesi, çeşitli nedenler ile sağlanamadığı zamanlarda iş-yaşam çatışması olarak karşımıza çıkabilmekte ve kişilerin hayatlarında ciddi sorunlara yol açabilmektedir. Bu çerçevede literatür, söz konusu dengenin önemine dikkat çekmekte ve bu da araştırmacıları yaptıkları çalışmalarda bu alana sevk ederken kurum ve kuruluşları da bu konuda uyarmaktadır. Zira çalışmalar iş-yaşam dengesinin çalışanların refahı ve performansı üzerindeki olumlu etkisini vurgulamaktadır. Ve fakat, yapılan çalışmalar bu dengenin çalışanların sadece ne kadar iş yaptığı ile alakalı olmadığını aynı zamanda mesai saatleri dışında işlerini ne kadar düşündüğü ile de yakın bir ilişkisi olduğunu ortaya koymuş ve bu duruma ‘psikolojik kopuş’ (psychological detachment) adını vermiştir. Sabine Sonnentag öncülüğünde uluslararası literatür bu konuda bizleri bilgilendirse de Türkiye literatüründe ciddi bir eksiklik göze çarpmakta ve makalenin kaleme alınma amacını da bu eksiklik oluşturmaktadır ki sonuç bölümünde potansiyel çalışmalar için bazı öneriler de sunulacaktır. Dolayısıyla, söz konusu makale okurlara psikolojik kopuş kavramını tanıtacak ve bu konunun önemine binaen bazı araştırma önerileri sunacaktır.