SavedAdd your journal

Journals / Herkes için Spor ve Rekreasyon Dergisi / 2026 / Volume: 7 Issue: 3

Examination of General Quality of Life, Communication Skills and Satisfaction with Body Parts of Individuals Who Do and Do Not Do Sports

Yunus Berk(VAN YÜZÜNCÜ YIL ÜNİVERSİTESİ BEDEN EĞİTİMİ VE SPOR YÜKSEKOKULU)0000-0002-6904-6555
Funda Erkal(VAN YÜZÜNCÜ YIL ÜNİVERSİTESİ)0009-0002-9108-0597
Pages
—
Publication Date
2025-09-30
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

As a result, it can be said that doing sports is beneficial in terms of quality of life, sedentary individuals are happier in terms of body satisfaction and that exercise has no positive or negative effects on communication skills.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this study, communication skills, body part satisfaction levels and general quality of li-fe of individuals who do and do not do sports were examined. 825 women between the ages of 20-40 participated in the study. 374 of the participants were regular exercisers and 451 were sedentary individuals.
📊
Key Findings & Data:In terms of nutrition, a significant difference was observed in terms of all parameters.
💡
Conclusion & Impact:As a result, it can be said that doing sports is beneficial in terms of quality of life, sedentary individuals are happier in terms of body satisfaction and that exercise has no positive or negative effects on communication skills.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:exercise · quality of life · body satisfaction

Abstract

In this study, communication skills, body part satisfaction levels and general quality of li-fe of individuals who do and do not do sports were examined. 825 women between the ages of 20-40 participated in the study. 374 of the participants were regular exercisers and 451 were sedentary individuals. The scales used in the study had sufficient reliability le-vels and the data showed normal distribution. As a result of the analysis of the data, it was seen that the average body satisfaction of individuals who do regular exercise was lower than the average body satisfaction of the sedentary group. In addition, it was deter-mined that the quality of life of individuals who do regular exercise was higher than that of sedentary individuals. In terms of nutrition, a significant difference was observed in terms of all parameters. It was seen that there was a positive relationship between com-munication skills and body satisfaction, body satisfaction and quality of life and commu-nication skills and quality of life. As a result, it can be said that doing sports is beneficial in terms of quality of life, sedentary individuals are happier in terms of body satisfaction and that exercise has no positive or negative effects on communication skills.

🔖

Cite This Article

Berk, Y., Erkal, F. (2025). Examination of General Quality of Life, Communication Skills and Satisfaction with Body Parts of Individuals Who Do and Do Not Do Sports. Herkes için Spor ve Rekreasyon Dergisi, Volume: 7 Issue: 3. https://doi.org/10.56639/jsar.1693108

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (34)

  1. Abakay, U., Alıncak, F., & Ay, S. (2017). Üniversite öğrencilerinin beden algısı ve atılganlık düzeylerinin incelenmesi. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 9, 12–18.
  2. Akdoğan, B. (2017). Lise öğrencilerinin ve ebeveynlerinin beden eğitimi dersine ilişkin tutumları [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Gelişim Üniversitesi.
  3. Aracı, H. (1999). Okullarda beden eğitimi. Bağırgan Yayın Evi.
  4. Aslan, D. (2004). Beden algısı ile ilgili sorunların yaratabileceği beslenme sorunları. Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi, 13(9), 326–329.
  5. Ateş, B. (2009). Ev hanımlarındaki fiziksel kapasite ve yaşam kalitesinin değerlendirilmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Muğla Üniversitesi.
  6. Ayhan, C. (2017). Aktif sporcuların rekreatif etkinliklere katılımlarına engel oluşturabilecek faktörlerin yaşam tatmini ve yaşam kalitesi üzerine etkisi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Sakarya Üniversitesi.
  7. Dunham, J. M. (2002). Perfectionism and attitudinal body image in developmental, high performance and elite figure skaters [Unpublished master’s thesis]. University of Alberta.
  8. Erdem, H. R., Sayan, M., Gökgöz, Z., & Ege, M. R. (2021). Yaşlılarda fiziksel aktivite: Derleme. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 2, 16–22.
  9. Fişne, M. (2009). Fiziksel aktivitelere katılım düzeyinin, üniversite öğrencilerinin akademik başarıları, iletişim becerileri ve yaşam tahminleri üzerine etkilerinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Erciyes Üniversitesi.
  10. Garber, C. E., Blissmer, B., & Deschenes, M. R. (2011). American College of Sports Medicine position stand: Quantity and quality of exercise for developing and maintaining cardiorespiratory, musculoskeletal, and neuromotor fitness in apparently healthy adults: Guidance for prescribing exercise. Medicine & Science in Sports & Exercise, 43, 1334–1359. https://doi.org/10.1249/MSS.0b013e318213fefb
  11. George, D., & Mallery, M. (2010). SPSS for Windows step by step: A simple guide and reference. Pearson.
  12. Gökdoğan, F. (1988). Orta öğretime devam eden ergenlerde beden imajından hoşnut olma düzeyi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Ankara Üniversitesi.
  13. Gönen, M. (2015). Akdeniz Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu öğrencilerinin iletişim beceri düzeyleri ile atılganlık düzeylerinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Akdeniz Üniversitesi.
  14. Hausenblas, H. A., & Fallon, E. A. (2006). Exercise and body image: A meta-analysis. Psychology and Health, 21(1), 33–47. https://doi.org/10.1080/14768320500105270
  15. Janssen, B., & Szende, A. (2013). Population norms for the EQ-5D. In A. Szende, B. Janssen, & J. Cabases (Eds.), Self-reported population health: An international perspective based on EQ-5D (pp. 19–30). Springer.
  16. Jensen, M. D., Ryan, D. H., & Apovian, C. M. (2013). AHA/ACC/TOS guideline for the management of overweight and obesity in adults. Circulation, 129(25 Suppl 2), 102–138. https://doi.org/10.1161/01.cir.0000437739.71477.ee
  17. Kaplan, Y., & Akkaya, C. (2014). Spor kültürü ve Türkiye’de spor. International Journal of Science Culture and Sport, 2(2), 114–119.
  18. Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri. Nobel Yayıncılık.
  19. Korkut, F. (1996). İletişim becerileri değerlendirme ölçeğinin geliştirilmesi: Güvenirlik ve geçerlik çalışmaları. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 2(7), 18–23.
  20. Kutlu, R. (2018). Çevresel faktörlerin mekân kalitesi ve insan sağlığına etkileri. The Turkish Online Journal of Design, Art and Communication, 8(1), 67–78.
  21. Oğlağu, Z. (2012). Yeme bozukluğu hastalarında çocukluk çağı travmalarının benlik saygısı ve beden algısı değişkenleri üzerine etkisi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Üniversitesi.
  22. Özdinç, Ö. (2005). Çukurova Üniversitesi öğrencilerinin sporun ve spora katılımın sosyalleşmeyle ilişkisi üzerine görüşleri. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3(2), 77–84.
  23. Öztürk, S. A. (2004). Hizmet pazarlaması. Ekin Kitabevi.
  24. Polat, A. (2007). Düzce ilindeki hemodiyaliz hastalarının beden imajı ve benlik saygısı düzeylerinin belirlenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Abant İzzet Baysal Üniversitesi.
  25. Tazegül, Ü. (2014). Sporun kişilik üzerindeki etkisinin araştırılması. The Journal of Academic Social Science Studies, 25, 537–544.
  26. Tepeköylü, Ö., Soytürk, M., & Çamlıyer, H. (2009). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu (BESYO) öğrencilerinin iletişim becerisi algılarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 7(3), 115–124.
  27. Turan, İ. (2010). Bazı Batı ve Türk çocuk klasiklerinde dini ve ahlaki değerler. Din Bilimleri Akademik Araştırma Dergisi, 1–10.
  28. Ulukan, H. (2012). İletişim becerilerinin takım ve bireysel sporculara olan etkisi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi.
  29. Ünalan, D., Öztop, D. B., Elmalı, F., Öztürk, A., Konak, D., Pırlak, B., & Güneş, D. (2009). Bir grup sağlık yüksekokulu öğrencisinin yeme tutumları ile sağlıklı yaşam biçimi davranışları arasındaki ilişki. Journal of Turgut Ozal Medical Center, 16(2), 75–82.
  30. Vardar, E., Vardar, S. A., Toksöz, İ., & Süt, N. (2012). Egzersiz bağımlılığı ve psikopatolojik özelliklerinin değerlendirilmesi. Düşünen Adam Psikiyatri ve Nörolojik Bilimler Dergisi, 25(1), 51–57. https://doi.org/10.5350/DAJPN2012250106
  31. Yaffe, K., Barnes, D., Nevitt, M., Lui, L. Y., & Covinsky, K. (2001). A prospective study of physical activity and cognitive decline in elderly women: Women Who Walk. Archives of Internal Medicine, 161(14), 1703–1708. https://doi.org/10.1001/archinte.161.14.1703
  32. Yetim, A., Tolukan, E., & Şahin, M. Y. (2015). Spor tesisi yöneticilerinin dönüşümcü liderlik davranış özelliklerinin incelenmesi. International Journal of Science Culture and Sport, 3(3), 133–147.
  33. Ziyalar, A. (1983). Beden imajı kavramı. Yeni Sempozyum, 31(1–2), 31–37.
  34. Zorba, E. (2004). Endüstride verimlilik açısından spor tesislerinin planlanması. Gazi Üniversitesi Yayınları.