AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe social context of organised sport may matter more than total activity volume, but longitudinal research is needed.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This cross-sectional study examined whether physical activity, sedentary behav-iour, and regular sports participation were associated with effective communication skills among university students. Participants were 431 students (280 women, 151 men) who completed the International Physical Activity Questionnaire–Short Form and the Effective Communication Skills Scale. Group differences were evaluated using t tests and analyses of variance; Pearson correlations, Spearman sensitivity analyses, and multiple linear regression were conducted. The mean communication score was 120.84 ± 24.89 and mean physical activity was 3782.41 ± 3111.98 MET-min/week. Communication scores did not differ by sex, age group, regular sports participation in unadjusted analysis, or physical activity category. Total physical activity showed a weak negative Pearson correlation with communication (r = −.108, p = .025), but the Spearman result was not significant (ρ = −.095, p = .118); sitting time was unrelated to communication. The re-gression model was not significant (F[8, 422] = 1.73, p = .088, R² = .032). Within that model, non-participation in regular sports (B = −6.61, p = .027) and total physical activity (B = −0.0010, p = .025) had significant coefficients. These findings require caution. The social context of organised sport may matter more than total activity volume, but longitudinal research is needed.
Özet
Bu kesitsel çalışma, üniversite öğrencileri arasında fiziksel aktivite, hareketsiz yaşam tarzı ve düzenli spor katılımının etkili iletişim becerileriyle ilişkili olup olmadığını inceledi. Katılımcılar, Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi-Kısa Formu ve Etkili İletişim Becerileri Ölçeğini tamamlayan 431 öğrenciden (280 kadın, 151 erkek) oluşmaktadır. Grup farklılıkları t testleri ve varyans analizleri kullanılarak değerlendirildi; Pearson korelasyonları, Spearman duyarlılık analizleri ve çoklu doğrusal regresyon uygulandı. Ortalama iletişim puanı 120,84 ± 24,89 ve ortalama fiziksel aktivite 3782,41 ± 3111,98 MET-dak/hafta idi. İletişim puanları, düzeltilmemiş analizde cinsiyet, yaş grubu, düzenli spor katılımı veya fiziksel aktivite kategorisine göre farklılık göstermedi. Toplam fiziksel aktivite, iletişimle zayıf negatif bir Pearson korelasyonu gösterdi (r = −.108, p = .025), ancak Spearman sonucu anlamlı değildi (ρ = −.095, p = .118); oturma süresi iletişimle ilişkili değildi. Regresyon modeli anlamlı değildi (F[8, 422] = 1.73, p = .088, R² = .032). Bu model içinde, düzenli sporlara katılmama (B = −6.61, p = .027) ve toplam fiziksel aktivite (B = −0.0010, p = .025) anlamlı katsayılara sahipti. Bu bulgular dikkatli değerlendirilmelidir. Organize sporun sosyal bağlamı, toplam aktivite hacminden daha önemli olabilir, ancak boylamsal araştırmalara ihtiyaç vardır.