Journals / Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 22 - Sayı: 1

THE EVICTION OF PETS FROM RESIDENCES

EV VE SÜS HAYVANLARININ KONUTTAN TAHLİYE EDİLMESİ

Pages
123–170
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

As a result of the right to life afforded to animals, it has been tried to explain with examples of comparative law that the evacuation of domestic and ornamental animals that do not cause any disturbance to neighbors should not be allowed with such a record.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Although the main purpose of the Animal Protection Act is to protect animals, it has led to the fact that the rights granted to animals, especially the right to life, change the legal nature of animals.
📊
Key Findings & Data:In our opinion, animals can no longer be considered as a simple good, since they have the right to live.
💡
Conclusion & Impact:As a result of the right to life afforded to animals, it has been tried to explain with examples of comparative law that the evacuation of domestic and ornamental animals that do not cause any disturbance to neighbors should not be allowed with such a record.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kat Mülkiyeti · Komşuluk Hukuku · Ev ve süs hayvanlarının tahliyesi

Abstract

Although the main purpose of the Animal Protection Act is to protect animals, it has led to the fact that the rights granted to animals, especially the right to life, change the legal nature of animals. In our opinion, animals can no longer be considered as a simple good, since they have the right to live. Even though the provisions on movable property are to be applied analogously to animals, still they are to be regarded as sui generis legal nature because of the right to life. These discussions have also been included in the idea that this change in the legal nature of the animal should be considered, especially in the eviction of animals from the residence. Within the framework of the view that animals are sui generis objects, the binding of the management plan in which “animals cannot be held in departments” will be discussed considering the Decisions of the Supreme Court. As a result of the right to life afforded to animals, it has been tried to explain with examples of comparative law that the evacuation of domestic and ornamental animals that do not cause any disturbance to neighbors should not be allowed with such a record.

Özet

Hayvanları Koruma Kanunun temel amacı hayvanları korumak olmasına rağmen, hayvanlara tanınan hakların, özellikle de yaşama hakkının hayvanların hukuki niteliğini de değiştirdiği yönünde görüşlerin oluşmasına neden olmuştur. Kanımızca da hayvanlar, yaşama hakkına sahip olduğuna göre artık basit bir eşya olarak nitelendirilemez. Hayvanlar hakkında taşınırlara ilişkin hükümler kıyasen uygulanacak olsa da yaşama hakkına sahip varlıklar olarak kendine özgü bir niteliğe sahiptir. Hayvanın hukuki niteliğindeki bu değişimin özellikle hayvanların konuttan tahliyesinde de dikkate alınması gerektiği düşüncesinden hareketle bu tartışmalar da yer verilmiştir. Hayvanların sui generis eşya niteliğinde olduğu görüşü çerçevesinde, “kat mülkiyetine tabi bağımsız bölümlerde hayvan bakılamaz” şeklindeki yönetim planının bağlayıcılığı, Yargıtay uygulaması da dikkate alarak tartışılacaktır. Hayvanlara tanınan yaşam hakkının sonucu olarak komşulara herhangi bir rahatsızlık vermeyen ev ve süs hayvanlarının bu tarz bir kayıt ile tahliyesine izin verilmemesi gerektiği, karşılaştırmalı hukuktan örneklerle açıklanmaya çalışılmıştır.

🔖

Cite This Article

NART, S. (2020). THE EVICTION OF PETS FROM RESIDENCES. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: 1, 123–170. https://ajindex.com/articles/149083

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (21)

  1. Abik, Yıldız: “Taşınmaz Malikinin Olumlu Müdahaleler Nedeniyle Komşulara Karşı Sorumluluğu”, Erzincan Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. XIV, S. 3-4, 2010, s. 145-186.
  2. Antalya, O. Gökhan/Topuz, Murat: Eşya Hukuku, Cilt IV/1, 3. Baskı, Ankara 2019.
  3. Arslan, İlknur/Kırmızı, Mustafa: Kat Mülkiyeti Kanunu Şerhi, Ankara 2012.
  4. Aşar, Haluk: “Hayvan Haklarına Yönelik Temel Görüşler ve Yanılgıları”, Kaygı Dergisi, C. 30, Yıl: 2018: (s. 239-251).
  5. Atasoy, Sevil: “İlk Darbe”. İstanbul Barosu Dergisi, Hayvan Haklarına Hukuki Yaklaşım Özel Sayı 8, Mayıs 2008, (s. 13-18).
  6. Ayan, Mehmet: Eşya Hukuku, C. II, Ankara 2016.
  7. Aydıncık Midyat, Şirin: “Taşınmaz Malikinin İnşaat Faaliyetleri Sebebiyle Komşu Taşınmaz Maliklerine Karşı Sorumluluğu” İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, Cilt: LXXV Sayı: 2 2017, (s. 609-658).
  8. Aydoğan, Yasemin: “Ev Ortamının Çocuğun Gelişimine Göre Düzenlenmesi”, Aile ve Toplum: Eğitim-Kültür ve Araştırma Dergisi TemmuzAğustos-Eylül 2006 Yıl: 8 Cilt: 3 Sayı: 10, (s. 27-33).
  9. Badur, Emel: “Gayrimenkul Malikinin Sorumluluğu”, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, 2001/3, (s. 835-880). Başpınar Veysel, “Eşya Hukuku Bakımından Hayvanların Hukukî Durumu”, 1926’dan Günümüze Türk İsviçre Medeni Hukuku, Medeni Kanun’un ve Borçlar Kanunu’nun 90. Yılı Uluslararası Sempozyumu, Yetkin Yayınları, İstanbul, 2016, (s. 1371-1390).
  10. Birrer, Mathias: Nachbarschaft - was gilt im Konfliktfall?: Rechtliche Informationen und Tipps für einvernehmliche Lösungen, Zürich 2016.
  11. Cumalıoğlu, Emre: “Medeni Hukukta Hayvan Hakları ve Hayvanlar Üzerindeki Hak”, Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Prof. Dr. Şeref Ertaş’a Armağan, C: 19, Özel Sayı 2017, (s. 573-610).
  12. Çalışkan, Nihat/Aydın, Mehmet/Aslanderen, Mustafa: “Empati ve Hayvanlarla İletişim”, Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Cilt 1, Sayı 1, 2014, (s. 29-42).
  13. Çelebi, Özgün: “Kişi ve Eşya Ayrımı Bağlamında Hayvanların Hukuki Statüsü”, İstanbul Hukuk Mecmuası, 76 (2), Yıl: 2018 (s. 559-622).
  14. Daylık, Kadir: Kat Mülkiyeti Hukukunda Yönetim Planı, İstanbul 2007.
  15. Dural, Mustafa/Öğüz, Tufan: Türk Özel Hukuku, C.II, Kişiler Hukuku, İstanbul 2019.
  16. Eren, Fikret: Borçlar Hukuku, Genel Hükümler, 24.Baskı, Ankara 2019.
  17. Eren, Fikret: Kat Mülkiyeti Hukuku, Ankara 2012.
  18. Ertan, Birol: “Hayvan Hakları ve Türkiye”, Cevat Geray Armağanı, Ankara 2001, (s. 393-416).
  19. Ertaş, Şeref: Eşya Hukuku, 11. Baskı, İzmir 2014.
  20. Ertaş, Şeref: Kat Mülkiyeti Şerhi, (kıs. KMK), Ankara 2015.
  21. Esener, Turhan/Güven, Kudret: Eşy