SavedAdd your journal

Journals / Gıda ve Yem Bilimi Teknolojisi Dergisi / 2026 / Sayı: 7

Helix pomatia' DAN İŞLENEN SALYANGOZ DOLMASININ MİKROBİYOLOJİK KALİTESİ

Canan Dokuzlu
Pages
—
Publication Date
2014-08-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Anahtar Kelimeler: Helix pomatia, salyangoz dolması, mikrobiyolojik kalite

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Çalışma önemli bir ihraç ürünü olan salyangoz dolmasının mikrobiyolojik kalitesini belirlemek amacıyla yapılmıştır.
📊
Key Findings & Data:Çalışmada, 10 adet çiğ salyangoz, 30’ar adet dondurulmuş salyangoz eti ve salyangoz dolması, aerobik mezofilik bakteri, koliform bakteri'er, Escherichia coli, koagülaz pozitif stafilokoklar, Salmonella spp. ve Listeria spp. yönünde ı incelenmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Anahtar Kelimeler: Helix pomatia, salyangoz dolması, mikrobiyolojik kalite
🔬Design:Makale
📍Scope:10 adet
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Çalışma önemli bir ihraç ürünü olan salyangoz dolmasının mikrobiyolojik kalitesini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmada, 10 adet çiğ salyangoz, 30’ar adet dondurulmuş salyangoz eti ve salyangoz dolması, aerobik mezofilik bakteri, koliform bakteri'er, Escherichia coli, koagülaz pozitif stafilokoklar, Salmonella spp. ve Listeria spp. yönünde ı incelenmiştir. Çalışma sonucunda hammaddenin yoğun mikrobiyolojik yüküne rağmen işlem >asamaklarının mikrobiyolojik kaliteyi olumlu yönde etkilediği görülmüştür. Salyangoz dolme sında, aerobik mezofilik bakteri 30 örnekte de 103 kob/g seviyesinde, koliform bakteriler 3 örnekte 4, bir örnekte 6, bir örnekte de 240 EMS/ g düzeyinde bulunmuştur. Bu değerler, aerobik mezofilik bakteri sayısı bakımından gerek EEC 93/493, 93/51’nin gerekse Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı’nın belirlediği değerlerin altındadır. Bir örnekteki koliform bakterilerin sayısı Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı’nın belirlediği değerlerin (160-210 EMS/ g) üstündedir. Sonuç olarak işlem basamakları mikrobiyolojik kaliteyi olumlu yönde etkilemesine rağmen, işletme hijyeninden kaynaklanabilecek mikrobiyolojik kontaminasyonların önlenebilmesi için, kritik kontrol noktalarının belirlenmesi ve HACCP sisteminin etkin bir şekilde uygulanması gerekmektedir. Anahtar Kelimeler: Helix pomatia, salyangoz dolması, mikrobiyolojik kalite

🔖

Cite This Article

Dokuzlu, C. (2014). Helix pomatia' DAN İŞLENEN SALYANGOZ DOLMASININ MİKROBİYOLOJİK KALİTESİ. Gıda ve Yem Bilimi Teknolojisi Dergisi, Sayı: 7. https://ajindex.com/articles/1488644

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (60)

  1. ANDREVVS, W. 1992. Manual of Food Ouality Control 4, Microbiological Analysis (Rev. 1).
  2. VVashington, DC: FAO C o n su lta n t, Food and Drug A dm in is tra tio n.
  3. ANONYMOUS. 1983. Gıda Maddeleri Muayene ve Analiz Yöntemleri Kitabı. Tarım Orman
  4. ve Köy İşleri Bakanlığı, Gıda İşleri Genel Müdürlüğü. Genel Yayın No: 65, Ankara,
  5. ANONYMOUS. 2000. Su Ürünleri Kalite Kontrol El Kitabı. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı,
  6. Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğü. Ankara, 198.
  7. ANONYMOUS. 2000. Official Methods of Analysis of AOAC International. 17 th
  8. Edition. Vol 1, 78-80.
  9. CROCI L., L. SUFFREDINI, L. COZZI and L. TOTI. 2002. Effects of Depuration of Molluscs
  10. Experimentally Contaminated with Escherichia coli, Vibrio cholerae 01 and Vibrio
  11. parahabrrolyticus. J. Appl. Microbiol., 92, 460-465.
  12. DORE J.V., M. MACKIE and D.N. LEES. 2003. Levels of Male-spesific RNA Bacteriophage
  13. and Escherichia coli in Molluscan Bivalve Shellfish from Commercial Harvesting
  14. Areas. Lett. Appl.Microbiol., 36, 92-96.
  15. FORMIGA-CRUZ M., A.K. ALLARD, A.C. CONDEN-HANSSON, K. HENSHILLVVOOD, B.E.
  16. HERNROTH, J. JOFRE, D.N. LEES, F. LUCENA, M. PAPAPETROPOULOU, R.E.
  17. RANGDALE, A. TSIBOUXI, A. VANTARAKIS and R. GIRONES. 2003. Evaluation of
  18. Potential Indicators of Viral Contamination in Shellfish and Their Applicability to
  19. Diverse Geographical Areas. Ap pl. E n v iro n. M ic ro b io l., 69, 155 6-1563.
  20. GEARY P.M. and C.M. DAVIES. 2003. Bacterial Source Tracking and Shellfish Contamination
  21. in a Coastal Catchment. VVater Sci. Techn., 47, 95-100.
  22. GOMOT, A. 1998. Biochemical Composition of Helix Snails: Influence of Genetic and
  23. Physiological Factors. J. Molluscan Studies, 64, 173-181.
  24. GOULDING, I. 2002. From Catch the Counter, Keeping Track of Fish. Seafood International,
  25. June 17, 33-36.
  26. HARRIGAN W.F. and M.E. McCANCE. 1976. Laboratory Methods in Food and Dairy
  27. Microbiology. Academic Pres Ltd. London.
  28. HARRIGAN, W.F. 1998. Laboratory Methods in Food Microbiology. 3rd edition. Academic
  29. Press., 525 B Street, Süite 1900, San Diego, California, USA. ISBN: 0-12- 3260434.
  30. Hitchins, A. 1995. FDA Bacteriological Analytical Manuel, 8th Edition.
  31. HUSS, H.H. 1997. Control of Indigenous Pathogenic Bacteria in Seafood. Food Control, 8,
  32. HUSS, H.H., A. REILLY and P.K.B. EMBAREK. 2000. Prevention and Control of Hazards
  33. in Seafood.Food Control, 11, 149-156.
  34. ICMSF. 1982. Microorganims in Foods. Their Significans and Methods of Enumeration. 2nd
  35. Ed. Univ.Toronto Pres. London.
  36. Lancette, G.A. and S.R. Tatini. 1992. Staphylococcus aureus. İn: Compendium of Methods
  37. for the Microbiological Examination of Foods. Ed.: Vanderzant, C., Splittstoesser.
  38. D.F. VVashington DC.: American Public Health Association.
  39. LIPP E.K. and J.B. ROSE. 1997. The Role of Seafood in Foodborne Diseases in the United
  40. States of America. Revue Scientifique et Technique de L Office International Des
  41. Epizooties, 2, 620-640.
  42. MIOSSEC L., F. Le GUYADER, D. PELLETIER, L. HAUGARREAU, M.P. CAPRAIS and M.
  43. POMMEPUY. 2001. Validity of Escherichia coli, Enterovirus and F-spesific RNA
  44. Bacteriophages as Indicators of Viral Shellfish Contamination. J. Shellfish
  45. Res., 20, 1223-1227.
  46. GIDA ve YEM BİLİMİ-TEKNOLOJİSİ 5ayı: 7
  47. MUNIAIN-MUJIKA I., M. CALVO, F. LUCENA and R. GIRONES. 2003. Comparative Analysis
  48. of Viral Pathogens and Potential Indicators in Shellfish. Int. J. Food Microbiol., 83,
  49. PLUSQUELL.EC A., M. BEUCHER, C. LELAY, D. GUEGUEN and Y. LEGAL. 1994. Uptake
  50. and Retention of Salmonella by Bivalve Shellfish. J. Shellfish Res., 13, 221-227.
  51. STEINHARD C.E., M.E. DOYLE and B.A. COCHRANE. 1995. Food Safety: Foodborne
  52. Microbial lllness. Marcel Dekker Inc. New York, 519-521.
  53. TIAN Y.Q., P. GONG, J.D. RADKE and J. SCARBOROUGH. 2002. Spatial and Temporal
  54. Modeling of Microbial Contaminants on Grazing Farmlands. J. Environ. Qual., 31,
  55. ÜNLÜTÜRK, A. ve F. TURANTAŞ. 1999. Gıda Mikrobiyolojisi. Mengi Tan B? sımevi. Çınarlı,
  56. İzmir, 522 s.
  57. YALÇIN, S., Y. DOĞRUER ve S. YALÇIN. 1995. Kara Salyangozu Etinin M krobiyolojik
  58. Kalitesi ve Kimyasal Bileşimi. Veterinarium, 6 (1-2): 50-52.
  59. VVashington, DC: FAO C o n su lta n t, Food and Drug A dm in is tra tio n.
  60. Diverse Geographical Areas. Ap pl. E n v iro n. M ic ro b io l., 69, 155 6-1563.