Journals / EKEV Akademi Dergisi / 2021 / Sayı: 85

MEDİNE VESİKASI: “ÖTEKİ”NE TAHAMMÜL MÜ HOŞGÖRÜ MÜ?

Pages
483–498
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmanın sonucunda İslam dünyasının birlikte yaşama tecrübesi Medine Vesikası üzerinden değerlendirilmiş ve günümüze dair bazı tartışmalara katkı sunulmaya çalışılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Medine Vesikası İslam dünyasında birlikte yaşama kültürüne ve gayrimüslimlerle olan ilişkilere temel oluşturan önemli bir sözleşme hüviyetindedir.
📊
Key Findings & Data:Günümüzde bile azınlıkların belirlenmesi ve onlara verilmesi gereken haklar noktasında ciddi problemler ve tartışmalar vardır.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmanın sonucunda İslam dünyasının birlikte yaşama tecrübesi Medine Vesikası üzerinden değerlendirilmiş ve günümüze dair bazı tartışmalara katkı sunulmaya çalışılmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Medine · Vesika · Medine Vesikası

Özet

Medine Vesikası İslam dünyasında birlikte yaşama kültürüne ve gayrimüslimlerle olan ilişkilere temel oluşturan önemli bir sözleşme hüviyetindedir. Medine Vesikası bir devlet çatısı altında yaşayan gayrimüslimlerin ve onların haklarının nasıl belirleneceği ve onlara karşı Müslümanların nasıl bir tavır takınmaları gerektiğini belirten ve bizzat Hz. Peygamber önderliğinde gerçekleştirilen önemli bir antlaşmadır. Günümüzde bile azınlıkların belirlenmesi ve onlara verilmesi gereken haklar noktasında ciddi problemler ve tartışmalar vardır. İslam’ın azınlıkları belirleme şekli ve onlara tanınacak haklar konusunda muhtelif fikirler olsa da Peygamber’in bizzat ortaya koyduğu bir sünnetin olması bu bağlamda tartışmaları az da olsa minimize edebilmektedir. Ancak tartışmaların merkezinde “öteki”lere tanınan hakkın bir geçiciliği ve kendinden ödün vermeyi ifade eden tahammül çerçevesinde mi yoksa karşı tarafa saygı içerisinde onu normal gören hoşgörü çerçevesinde mi değerlendirileceği yatmaktadır. İçinde yaşadığımız dünyada azınlıklar üzerinden yapılan tartışmaların ve onlara tanınacak hakların da bu çerçevede tartışıldığı söylenebilir. Bu türden tartışmalara İslam dininin geleneklerinde aranan alternatiflerin birisinin Medine Vesikası olduğu söylenebilir. Bu tartışmalara dini alanın seküler alana olan katkısı olarak bakılabilir. Bu çalışmada birlikte yaşama kültürü bağlamında Medine Vesikasının gayrimüslimlere tanıdığı haklarının tahammül mü yoksa hoşgörü çerçevesinde mi değerlendirilebileceği tartışılmıştır. Çalışmanın sonucunda İslam dünyasının birlikte yaşama tecrübesi Medine Vesikası üzerinden değerlendirilmiş ve günümüze dair bazı tartışmalara katkı sunulmaya çalışılmıştır.

🔖

Cite This Article

CEYLAN, Y. (2021). MEDİNE VESİKASI: “ÖTEKİ”NE TAHAMMÜL MÜ HOŞGÖRÜ MÜ?. EKEV Akademi Dergisi, Sayı: 85, 483–498. https://ajindex.com/articles/148437

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Aktay, Y., Kızılkaya, A., Osmanoğlu, E., Dilek, K. ve Yurdakul, S. (2010). Türkiye’de ortak bir kimlik olarak ötekilik. Ankara:
  2. Eğitim-Bir-Sen. Allahdad, A. (2019). Medine vesikası ve Türkiye’de vesikanın ekseninde yapılan tartışmalar. 8. Türkiye Lisansüstü Çalışmalar Kongresi Kitabı IV, 117-134.
  3. Anık, M. (2012). Kimlik ve çokkültürcülük sosyolojisi. İstanbul:
  4. Açılım Kitap Yayınları.
  5. Bardakoğlu, A. (1998).
  6. Hak, TDV İslam Ansiklopedisi. Ankara:
  7. TDV İslam Araştırma Merkezi, XV. Bereketî, M. (2003). et-Ta’rifâtu’l-Fıkhıyye. Dâru’l-Kutubi’l- İlmiyye. Bingöl, A. (2018). Kur’an’a göre ötekiler. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6 (3) 319–332.
  8. Buğda, S. (2019). İslam hukuk düşüncesinde tahammül ve hoşgörü bağlamında zimmîlerin dinî yaşam hakları. İslam Düşüncesinde Eleştiri Kültürü ve Tahammül Ahlakı Sempozyum kitabı, Muş, 403-415.
  9. Bulaç, A. (1990). Din ve modernizm. İstanbul:
  10. İz Yayıncılık. Bulaç, A. (1991). İslam niçin bir teokrasi değildir. Kitap Dergisi, 58-60,
  11. Aralık-Ocak- Şubat. Bulaç, A. (1992). Medine vesikası hakkında genel bilgiler. Birikim Dergisi, 37, 102-111. Bûti, M. S. (1992). Fıkhu’s Siyre (Çev. A. Nar ve O. Aktepe). İstanbul: Gonca Yayınevi. (Eserin orijinali 1968’te yayımlandı). Canatan, K. (2017). Müslüman Dünyada Toplumsal Değişme-Medenileşme-Modernleş- me-Mondializasyon, İstanbul:
  12. Mana Yayınları.
  13. Demirci, A. (2012). Medine Vesikası: oluşum süreci ve zimmet antlaşmalarına etkisi. İstem, 19, 253-271.
  14. Doytcheva, M. (2009). Çokkültürlülük (Çev. T. A. Onmuş). İstanbul: İletişim Yayınları. (Eserin orijinali 2005’te yayımlandı). Erincik, S. (2011). Michael Sandel’in yükümüz ben eleştirileri ve deontolojik liberal adaletin sınırları. Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 1 (10), 171-191.
  15. Gray, J. (2000). Liberalizmin iki yüzü (Çev. K. Değirmenci). Ankara: Dost Kitabevi. (Eserin orijinali 2000’de yayımlandı). Gutmann, A. (2010). Giriş. Çokkültürcülük Tanınma Politikası. İstanbul:
  16. YKY yayınları. Güneş, A. (2005). Toplumsal bir zorunluluk: bir arada yaşamak. Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 10 (2), 89-103.
  17. Hamidullah, M. (1991). İslam peygamberi (Çev. S. Tuğ). İstanbul: İrfan Yayıncılık. (Eserin orijinali 1959’da yayımlandı). Hazır, M. (2012). Çokkültürlülük teorisine çağdaş katkılar ve bireysel haklar-grup hakları ekseninde çokkültürlülüğü tartışmak. Akademik İncemeler Dergisi, 7, 1-28.
  18. Karaman, H. (2011). Tahammül mü hoş görmek mi?.Web: https://www.yenisafak.com/ yazarlar/hayrettinkaraman/tahammul-mu-ho-