AI Summary & Key Takeaways
AI InsightEmerging AI, VR/AR tools, and hybrid models hold promise for advancing telehealth-supported physiotherapy, pending further controlled, long-term research.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: This narrative review synthesizes current evidence on telehealth-based physiotherapy and telerehabilitation, focusing on clinical effectiveness, commonly used technologies, and key methodological and equity-related barriers affecting implementation. Material and methods: The review followed international evidence-synthesis standards. Comprehensive searches were conducted in PubMed/MEDLINE, Scopus, Web of Science, PEDro, and CINAHL for studies published between 2020–2025 using MeSH terms and keywords related to telehealth and digital physiotherapy. Eligible studies included systematic reviews, randomized trials, observational research, methodological evaluations, and qualitative studies. Non-rehabilitation and low-quality studies were excluded. Owing to heterogeneity, findings were integrated thematically. Findings: Across musculoskeletal, neurological, cardiopulmonary, pediatric, and geriatric populations, telerehabilitation demonstrates safety and clinical effectiveness comparable to in-person physiotherapy, especially for exercise and education-based interventions. Remote functional assessments using video, wearables, and AI tools show strong validity. However, inconsistent protocols, small samples, and limited follow-up restrict generalizability. Digital inequities, technological barriers, and challenges among older or low-literacy users persist. Hybrid models enhance outcomes for complex cases, while structured progression, clinician feedback, and user-friendly platforms are critical for success. Conclusion: Telehealth and telerehabilitation represent increasingly important components of modern physiotherapy, offering accessible and, under appropriate conditions, effective care. Current evidence indicates outcomes comparable to traditional rehabilitation for selected populations and intervention types, particularly structured, exercise-based programs delivered with adequate technological infrastructure and clinical supervision, although methodological heterogeneity, limited long-term data, and digital access gaps constrain broader generalization. Emerging AI, VR/AR tools, and hybrid models hold promise for advancing telehealth-supported physiotherapy, pending further controlled, long-term research.
Özet
Amaç: Bu anlatımsal derleme, klinik etkinlik, yaygın olarak kullanılan teknolojiler ve uygulamayı etkileyen temel metodolojik ve eşitlikle ilgili engellere odaklanarak, telesağlık tabanlı fizyoterapi ve telerehabilitasyonla ilgili mevcut kanıtları sentezlemektedir. Gereç ve Yöntem: İnceleme, uluslararası kanıt sentezi standartlarına uygun olarak gerçekleştirilmiştir. PubMed/MEDLINE, Scopus, Web of Science, PEDro ve CINAHL'da, 2020-2025 yılları arasında yayınlanan, telesağlık ve dijital fizyoterapi ile ilgili MeSH terimleri ve anahtar kelimeler kullanılarak kapsamlı aramalar yapılmıştır. Uygun çalışmalar arasında sistematik incelemeler, randomize çalışmalar, gözlemsel araştırmalar, metodolojik değerlendirmeler ve nitel çalışmalar yer almıştır. Rehabilitasyon dışı ve düşük kaliteli çalışmalar hariç tutulmuştur. Heterojenlik nedeniyle, bulgular tematik olarak entegre edilmiştir. Bulgular: Kas-iskelet, nörolojik, kardiyopulmoner, pediatrik ve geriatrik popülasyonlarda, telerehabilitasyon, özellikle egzersiz ve eğitim temelli müdahaleler için, yüz yüze fizyoterapi ile karşılaştırılabilir güvenlik ve klinik etkinlik göstermektedir. Video, giyilebilir cihazlar ve yapay zeka araçları kullanılarak yapılan uzaktan fonksiyonel değerlendirmeler güçlü bir geçerlilik göstermektedir. Ancak, tutarsız protokoller, küçük örneklemler ve sınırlı takip, genelleştirilebilirliği kısıtlamaktadır. Dijital eşitsizlikler, teknolojik engeller ve yaşlı veya okuryazarlık düzeyi düşük kullanıcılar arasındaki zorluklar devam etmektedir. Hibrit modeller, karmaşık vakalar için sonuçları iyileştirirken, yapılandırılmış ilerleme, klinisyen geri bildirimi ve kullanıcı dostu platformlar başarı için kritik öneme sahiptir. Sonuç: Telesağlık ve telerehabilitasyon, modern fizyoterapinin giderek daha önemli bileşenleri haline gelmekte olup, erişilebilir ve uygun koşullar altında etkili bir bakım sunmaktadır. Mevcut kanıtlar, belirli hasta grupları ve müdahale türleri için geleneksel rehabilitasyonla karşılaştırılabilir sonuçlar ortaya koymaktadır; özellikle yeterli teknolojik altyapı ve klinik gözetim altında uygulanan yapılandırılmış, egzersiz temelli programlar bu açıdan öne çıkmaktadır. Bununla birlikte, metodolojik farklılıklar, sınırlı uzun vadeli veriler ve dijital erişimdaki eşitsizlikler, bu bulguların daha geniş bir kitleye genellenmesini engellemektedir. Gelişmekte olan YZ, sanal gerçeklik/artırılmış gerçeklik araçları ve hibrit modeller, daha fazla kontrollü ve uzun vadeli araştırma sonuçları beklenmek kaydıyla, tele-sağlık destekli fizyoterapinin ilerlemesi açısından umut vaat etmektedir.