SavedAdd your journal

Journals / Ekonomi İşletme Siyaset ve Uluslararası İlişkiler Dergisi / 2026 / Cilt: 6 Sayı: 1

Kamu Yönetimi Reformlarını Yeni Kamu İşletmeciliği Bağlamında Okumak

Volkan Göçoğlu(AFYON KOCATEPE ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-7036-2416
Onur Gündüz(Polis Akademisi)0000-0003-4280-531X
Pages
1–16
Publication Date
2020-06-24
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Yeni Kamu İşletmeciliği anlayışının temel prensipleri, varsayımları, uygulamaları ve bunların kamu yönetimi reformlarındaki yansımaları irdelenmiş ve bu konular, ülkelerin geçirdikleri reform süreçleri temelinde tartışılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Yeni Kamu İşletmeciliği, ortaya çıktığı 1980’li yıllardan bugüne kadar ülkelerin yönetsel yapılarında birçok reformun ilham kaynağı olmuş bir kamu yönetimi anlayışı olmuştur.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışmada, kamu yönetimi reformları Yeni Kamu İşletmeciliği anlayışı çerçevesinde değerlendirilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Yeni Kamu İşletmeciliği anlayışının temel prensipleri, varsayımları, uygulamaları ve bunların kamu yönetimi reformlarındaki yansımaları irdelenmiş ve bu konular, ülkelerin geçirdikleri reform süreçleri temelinde tartışılmıştır.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kamu Yönetimi Reformu · Yeni Kamu İşletmeciliği · Türkiye

Özet

Yeni Kamu İşletmeciliği, ortaya çıktığı 1980’li yıllardan bugüne kadar ülkelerin yönetsel yapılarında birçok reformun ilham kaynağı olmuş bir kamu yönetimi anlayışı olmuştur. Bu yönetim anlayışının ortaya çıkması ve yönetim kademelerinde hızlı ve yaygın bir şekilde kabul görmesi ise ülkelerdeki siyasal, sosyal ve özellikle ekonomik birtakım gelişmelerin neticesinde olmuştur. Bu çalışmada, kamu yönetimi reformları Yeni Kamu İşletmeciliği anlayışı çerçevesinde değerlendirilmiştir. Değerlendirmede, Yeni Kamu İşletmeciliği anlayışının yansıması olan pratikler, Türkiye başta olmak üzere çeşitli ülke örneklerinde ele alınmıştır. Yeni Kamu İşletmeciliği anlayışının temel prensipleri, varsayımları, uygulamaları ve bunların kamu yönetimi reformlarındaki yansımaları irdelenmiş ve bu konular, ülkelerin geçirdikleri reform süreçleri temelinde tartışılmıştır.

🔖

Cite This Article

Göçoğlu, V., Gündüz, O. (2020). Kamu Yönetimi Reformlarını Yeni Kamu İşletmeciliği Bağlamında Okumak. Ekonomi İşletme Siyaset ve Uluslararası İlişkiler Dergisi, Cilt: 6 Sayı: 1, 1–16. https://ajindex.com/articles/1478323

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (36)

  1. Akın, C., (2000), "Kamu Yönetimini Yeniden Yapılandırma ve Denetim Sistemimiz", Türk İdare Dergisi, 427, s. 77-108
  2. Al, H., (2007), “Denetimde Piyasalaşma Eğilimleri”, Bilgi Dergisi, 14, 1, s. 109-130
  3. Arslan, N. T., (2010), “Klasik - Neo Klasik Dönüşüm Süreci: Yeni Kamu Yönetimi”, C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 11, 2, s. 21-38
  4. Atmaca, Y., (2017), Türkiye’deki Kamu Yönetimi Uygulamalarında Avrupa Birliği Bölgesel Politikasının Etkileri: Politika Transferi Bağlamında Bir Analiz, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Bursa: Uludağ Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü
  5. Batley, R., (1999), “The New Public Management in Developing Countries”, Journal of International Development, 11, s. 755-760
  6. Bevir, M. ve Rhodes, R. A. W., (2003), "Searching for Civil Society: Changing Role of Governance in Britain", Public Administration, 81, 1, s. 41-62
  7. Brudney, J. L., Hebert F. T. ve Wright D. S., (1999), "Reinventing Government in the American States: Measuring and Explaining and Explaining Administrative Reform", Public Administration Review, 59, 1, s. 19-30.
  8. Coşkun, S., (2004), “Kamu Reformları: Değişim ve Süreklilik”, Acar, M., Özgür, H., der., içinde Çağdaş Kamu Yönetimi-1, Ankara: Nobel Yayınları, s. 129-158
  9. Denhardt, R. B. & Denhardt, J. V., (2000), “The New Public Service: Serving Rather Than Steering”, Public Administration Review, 60, 6, s. 549-559
  10. Erat V., Kaçer F., (2014), “Küreselleşme ve Bir Politika Transferi Olarak Yeni Kamu İşletmeciliği”, Pamukkale Journal of Socioeconomic Studies, 1, 2, s. 27-44
  11. Göçoğlu, V. ve Çukur, M., (2018), “Yeni Kamu İşletmeciliği ve İç Denetim: İç Denetçiler Üzerine Bir İnceleme”, Erat, V., Ekiz, C. ve Arap İ., der., içinde Quo Vadis: Kamu Yönetimi, Ankara: Nika Yayınevi, s. 441-465
  12. Göçoğlu, V., Kurt, İ. D. ve Öktem, M. K., (2019), “İdari Reformun Yüz Yılı: Türk Kamu Yönetimi Reformlarının Karar Verme Yaklaşımları Çerçevesinde Değerlendirilmesi”, Ombudsman Akademik, 5, 10, s. 39-83
  13. Hood, C., (1991), “A Public Management For All Seasons?”, Public Administration, 69, s. 3-19
  14. Hughes, O. E., (2003), Public Management and Administration, New York: Palgrave Macmilan
  15. Kaul, M., (1997), “The New Public Administration: Management Innovations in Government”, Public Administration and Development, 17, s. 13-26
  16. Kickert, W. J. M., (2003), "Beneath Consensual Corporatism: Traditions of Govemance in the Netherlands", Public Administration, 81, 1, s. 119-140
  17. Kettl, D. F., (2005), The Global Public Management Revolution, Washington D.C.: Brookings Institution Press
  18. Kurt, M. ve Uğurlu, Ö. Y., (2007), “Yeni Kamu Yönetimi ve Yeni Kamu Yönetimi Yaklaşımının Gelişiminde Avrupa Birliği’nin Rolü: İlerleme Raporları İçerik Analizi”, Afyon Kocatepe Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 9, 2, s. 81-109
  19. Lamba, M., (2014), “Yeni Kamu Yönetimi Perspektifinden Türkiye’de Kamu Yönetimi Reformları: Genel Gerekçeler Üzerinden Bir İnceleme”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19, 3, s. 135-152
  20. Lane J. E., (1997), Public Sector Reform, Rationale, Trends and Problems, London: Sage Publications
  21. Lane, J. E., (2000), The Public Sector: Concepts, Models and Approaches, London: Sage Publications
  22. OECD (1995), Govenance in Transition: Public Management Reforms in OECD Countries, Paris: OECD
  23. OECD (1999), Synthesis of Reform Experiences in Nine OECD Countries: Government Roles and Functions and Public Management, Paris: OECD
  24. Osborne, D. ve Gaebler, T., (1992), Reinventing Government, How the Entepreneurial Spirit is Transforming the Public Sector, Reading, Mass
  25. Ömürgönülşen, U., (1997), “The Emergence Of A New Approach To The Public Sector: The New Public Management”, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 52, 1, s. 518-565
  26. Ömürgönülşen, U., (2003), “Kamu Sektörünün Yönetimi Sorununa Yeni Bir Yaklaşım: Yeni Kamu İşletmeciliği”, Acar, M., Özgür, H., der., içinde Çağdaş Kamu Yönetimi-1, Ankara: Nobel Yayınları, s. 3-43
  27. Rhodes, R. A. W., (2000), "The Governance Narrative: Key Findings and Lessons from the ESRC's Whitehall Programme", Public Administration, 78, 2, s. 349-363
  28. Sobacı, M. Z. ve Köseoğlu, Ö., (2015), “Yeni Kamu Yönetişimi: Birlikte Üretmenin ve İşbirliğinin Teorik Çerçevesi”, iç. Sobacı, M. Z. ve Köseoğlu, Ö., der., içinde Kamu Yönetiminde Paradigma Arayışları, Bursa: Dora Basım-Yayın Dağıtım
  29. Stillman II, R. J., (2003), "Twenty First Century United States Governance: Statecraft as Reform Craft and Peculiar Goveming Paradox It Perpetuates", Public Administration, 81, 1, s. 19-40
  30. Şencan, H., (2006), “Kamu Yönetiminin Temel İlkeleri ve Yeniden Yapılandırılması Hakkında Kanun”, Yasama Dergisi, 1, s. 96-128
  31. TÜSİAD, (1995), 21. Yüzyıl İçin Yeni Bir Devlet Modeline Doğru Optimal Devlet, Yayın No: TÜSİAD-T/95, 2-174, İstanbul
  32. Uysal, Y., (2020), “Klasik Kamu Yönetiminden Yeni Kamu İşletmeciliği ve Post-YKİ’ye Kamu Hizmetlerinin Değişimi ve Dönüşümü Üzerine Bir Değerlendirme”, International Journal of Management and Administration, 4, 7, s. 112-135
  33. Yasamış, F. D., (2003), "State Reform in Turkey: Reasons, Needs and Strategies", Australian Journal of Public Administration, 62, 4, s. 93-97
  34. Yılmaz, O., (2001), Kamu Yönetimi Reformu: Genel Eğilimler ve Ülke Deneyimleri,, Ankara: İktisadi Sektörler ve Koordinasyon Genel müdürlüğü Hukuki Tedbirler ve Kurumsal Düzenlemeler Dairesi Başkanlığı Yayını
  35. Al, H., (2007), “Denetimde Piyasalaşma Eğilimleri”, Bilgi Dergisi, 14, 1, s. 109-130
  36. Yılmaz, O., (2001), Kamu Yönetimi Reformu: Genel Eğilimler ve Ülke Deneyimleri,, Ankara: İktisadi Sektörler ve Koordinasyon Genel müdürlüğü Hukuki Tedbirler ve Kurumsal Düzenlemeler Dairesi Başkanlığı Yayını