SavedAdd your journal

Journals / Ekonomi İşletme Siyaset ve Uluslararası İlişkiler Dergisi / 2025 / Cilt: 11 Sayı: 2

Evaluation of the Negotiated Constitution-Making Process in the Republic of South Africa in the Context of Political Communication

Güney Afrika Cumhuriyetindeki Müzakereci Anayasa Yapım Sürecinin Siyasal İletişim Bağlamında Değerlendirilmesi

Naile Erdem(MERSİN ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-3039-324X
Pages
322–339
Publication Date
2025-12-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The South African experience has revealed that the effective use of communication channels contributed to constitutional legitimacy and social consensus.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study examines South Africa’s negotiated constitution-making process within the context of political communication.
📊
Key Findings & Data:The aim is to highlight the aspects of the South African constitution-making process that emphasized political communication.
💡
Conclusion & Impact:The South African experience has revealed that the effective use of communication channels contributed to constitutional legitimacy and social consensus.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Müzakereci Anayasa · Siyasal İletişim · Güney Afrika Cumhuriyeti

Abstract

This study examines South Africa’s negotiated constitution-making process within the context of political communication. The aim is to highlight the aspects of the South African constitution-making process that emphasized political communication. This is a review study, and the descriptive analysis method has been employed. The process emphasized informing the public and encouraging participation through media tools, public meetings, advertisements, and slogans. The South African experience has revealed that the effective use of communication channels contributed to constitutional legitimacy and social consensus.

Özet

Bu çalışma, Güney Afrika’nın müzakereci anayasa yapım sürecini siyasal iletişim bağlamında ele almaktadır. Çalışmada, Güney Afrika’nın müzakereci anayasa yapım sürecinin, siyasal iletişime vurgu yapan yönünün ortaya koyulması amaçlanmaktadır. Bu çalışma bir derleme çalışmasıdır ve çalışmada betimleyici analiz yöntemi kullanılmıştır. Süreçte medya araçları, halk toplantıları, reklamlar ve sloganlar aracılığıyla halkın bilgilendirilmesi ve katılımın teşviki vurgulanmıştır. Güney Afrika deneyimi, iletişim kanallarının etkin kullanımının anayasal meşruiyet ve toplumsal uzlaşıya katkı sunduğunu ortaya koymuştur.

🔖

Cite This Article

Erdem, N. (2025). Evaluation of the Negotiated Constitution-Making Process in the Republic of South Africa in the Context of Political Communication. Ekonomi İşletme Siyaset ve Uluslararası İlişkiler Dergisi, Cilt: 11 Sayı: 2, 322–339. https://ajindex.com/articles/1478191

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (37)

  1. Anadolu Ajansı. (2024). Güney Afrika’da genel seçimin nihai sonuçları açıklandı. 02.06.2025 tarihinde https://www.aa.com.tr/tr/dunya/guney-afrikada-genel-secimin-nihai-sonuclari-aciklandi/3238224 adresinden erişildi.
  2. Bilgin, M. S., ve Kahraman, G. (2020). Apartheid sonrası Güney Afrika Cumhuriyeti dış politikasında Güney Afrika-Türkiye ilişkileri. Bölgesel Araştırmalar Dergisi, 4(2), s. 254-287.
  3. Bilir, F. (2008). Anayasa yapımına yönelik değerlendirmeler. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 12(1), s. 551-564.
  4. Blakemore, E. (2019). Güney Afrika’da apartheid döneminde yaşamın sert gerçekleri. 22.03.2025 tarihinde https://www.nationalgeographic.com/history/article/apartheid-south-africa-photos adresinden erişildi.
  5. Büyüktavşan, H. Z. (2021). Güney Afrika’daki ırkçı apartheid rejimi: 1948-1994. Africania – İnönü Üniversitesi Uluslararası Afrika Araştırmaları Dergisi, 1(1), s. 26-41.
  6. Çağ, B. (2013). Katılımcı anayasa yapımı ve İzlanda örneği. Yasama Dergisi, (25), s. 71-91.
  7. De, K. E. (2002). South Africa's negotiated transition. Accord, 13(3). 22.03.2025 tarihinde https://rc-services-assets.s3.eu-west-1.amazonaws.com/.pdf adresinden erişildi.
  8. Demokratik Gelişim Enstitüsü. (2013). Apartheid rejimi sonrası Güney Afrika’da uzlaşma ve bir arada yaşama: Karşılaştırmalı çalışma ziyareti raporu. 10.04.2025 tarihinde https://democraticprogress.com adresinden erişildi.
  9. Demir, M. İ. (2018). Siyasal iletişim: Kavramsal bir derleme. Uluslararası Sanat Kültür ve İletişim Dergisi, 1(1), s. 79-104.
  10. Deniz, E. (2019). Güney Afrika’yı uluslararası hiyerarşide konumlandırmak: Yeni yükselen orta ölçekli güç. Uluslararası Afro-Avrasya Araştırmaları Dergisi, 4(7), s. 63-73.
  11. Dış Ekonomik İlişkiler Kurulu (DEİK). (2018). Güney Afrika ülke bülteni. 21.04.2025 tarihinde https://www.deik.org.tr/uploads/guney-afrika-2cf.pdf adresinden erişildi.
  12. Gençoğlu, H. (2019). Güney Afrika’da ırkçılığın tarihsel kökenleri. Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 2(2), s. 79-120.
  13. Gibson, J. (2006). Overcoming apartheid: Can truth reconcile a divided nation?. New York: Russell Sage Foundation.
  14. Giliomee, H., ve Schlemmer, L. (1999). From apartheid to nation-building: Contemporary South Africa. Oxford: Oxford University Press.
  15. Gümüş, İ. (2020). Apartheid döneminde Güney Afrika ve Uluslararası Çalışma Örgütü ilişkileri. Uluslararası Afro-Avrasya Araştırmaları Dergisi, 5(10), s. 25-37.
  16. Kapusizoğlu, M. (2024). Reading the works of the TBMM constitutional reconciliation commission through deliberative democracy. Journal of Economics and Administrative Sciences, 25(4), s. 520-537.
  17. Kardaş, Ü. (2017, 6 Eylül). Süreç odaklı anayasacılık – Güney Afrika örneği. Artı Gerçek. 06.09.2025 tarihinde https://artigercek.com/makale/surec-odakli-anayasacilik-guney-afrika-ornegi-16052 adresinden erişildi.
  18. Kardaş, Ü. (2021, 8 Eylül). Sıfırdan anayasa inşası: Güney Afrika örneği. Artı Gerçek. 08.09.2025 tarihinde https://artigercek.com/makale/sifirdan-anayasa-insasi-guney-afrika-ornegi-147002 adresinden erişildi.
  19. Luiz, J. M. (1998). The evolution and fall of the South African apartheid state: A political economy perspective. Ufahamu: A Journal of African Studies, 26(2-3), s. 49-72. https://doi.org/10.5070/F7262-3016619
  20. McNair, B. (2018). An introduction to political communication (6. Baskı). Londra: Routledge.
  21. Norris, P. (2000). A virtuous circle: Political communications in postindustrial societies. Cambridge: Cambridge University Press.
  22. Öztürk, Ş. (2014). Güney Afrika’nın siyah ekonomik güçlendirme stratejisi. Çalışma ve Toplum Dergisi, 4(43), 125-160.
  23. Posel, D. (2002). The TRC report: What kind of history?. Oxford: Oxford University Press.
  24. Sak, G., ve Özçer, Ö. (2007). Güney Afrika Anayasası: “Bir ülkenin ruhu” (TEPAV Anayasa Çalışma Metinleri–1). Ankara: Türkiye Ekonomi Politikaları Araştırma Vakfı. https://tepav.s3.eu-west-1.amazonaws.com/upload/files/1271250920r3257.Anayasa_Calisma_Metinleri_1.pdf (28.01.2025).
  25. Sarkin, J. (2024). The drafting of the final South African constitution from a human rights perspective (Çev. M. A. Yamakoğlu). Kırklareli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 2(1), 273-308.
  26. South Africa, Department of Justice and Constitutional Development. (1995, 22 Kasım). Constitutions, democracy and a summary of the working draft (DRF 22115) [Taslak Rapor]. https://www.justice.gov.za/DRAFTS/DRF22115.PDF (07.02.2025).
  27. South African History Online. (2017, 30 Ocak; güncellenme 2019, 27 Ağustos). Drafting of the final constitution. https://sahistory.org.za/article/drafting-final-constitution?utm_source=chatgpt.com (07.02.2025).
  28. Şentop, M. (2022). Konularına göre karşılaştırmalı dünya anayasaları. Ankara: TBMM Araştırma Hizmetleri Başkanlığı Yayınları.
  29. Turanay, F. (2015). Tek başlı parlamentarizm kavramının doğuşu: Güney Afrika’nın hükümet sistemi. Türkiye Barolar Birliği Dergisi, (119), 63-86.
  30. Tutu, D. (1999). No future without forgiveness. New York: Random House. Türkiye Cumhuriyeti Dışişleri Bakanlığı. (2022). Güney Afrika’nın siyasi görünümü. https://www.mfa.gov.tr/guney-afrika-siyasi-gorunumu.tr.mfa (02.02.2025).
  31. Uluslararası Anlaşmalar ve Avrupa Birliği Genel Müdürlüğü. (2024). Güney Afrika Cumhuriyeti ülke profili. Ankara: T.C. Ticaret Bakanlığı. https://ticaret.gov.tr (02.02.2025).
  32. Uluslararası Politika Akademisi. (2012, 24 Mart). Güney Afrika. https://politikaakademisi.org/2012/03/24/guney-afrika/ (05.02.2025).
  33. Uluslararası Politika Akademisi. (2024, 3 Haziran). Güney Afrika Cumhuriyeti 2024 genel seçimleri. https://politikaakademisi.org/2024/06/03/guney-afrika-cumhuriyeti-2024-genel-secimleri/ (02.02.2025).
  34. Uluşahin, N. (2011). Kutuplaşmış bir siyasal sistemde anayasa yapmanın güçlükleri ve Türkiye’de yeni bir temel oydaşmaya ulaşmaya sağlayacak çözüm yolları. Hukuk ve İktisat Araştırmaları Dergisi, 3(1), 19-28.
  35. Wang, L. Q. (2023). South Africa establishes truth and reconciliation commission. EBSCO Research Starters. https://www.ebsco.com/research-starters/history/south-africa-establishes-truth-and-reconciliation-commission (05.02.2025).
  36. Wilson, R. A. (2001). The politics of truth and reconciliation in South Africa: Legitimizing the post-apartheid state. Cambridge: Cambridge University Press. Yokuş, S. (2022). Bölünmüş toplumlarda anayasa yapımı: Güney Afrika deneyimi. Aurum Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 13-27.
  37. De, K. E. (2002). South Africa's negotiated transition. Accord, 13(3). 22.03.2025 tarihinde https://rc-services-assets.s3.eu-west-1.amazonaws.com/.pdf adresinden erişildi.