SavedAdd your journal

Journals / Business and Management Studies: An International Journal / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 3

ÇEVRE YÖNETİMİ UYGULAMALARININ ÖRGÜTSEL PERFORMANSLA İLİŞKİSİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA: ÇEVRESEL PROAKTİFLİĞİN ARACILIK ETKİSİ

Özlem AYAZ ARDA
Tuğçe ASLAN
Pages
3582–3614
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Başka bir deyişle, çevresel proaktifliğin çevre yönetimi uygulamaları ile örgütsel performans arasındaki ilişkide tam aracılık etkisi gözlemlenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Çevre yönetimi uygulamalarının temel boyutlarının ve öncülerinin araştırılması, artan bir araştırma ilgisini hak etmektedir.
📊
Key Findings & Data:Kuramsal açıdan dinamik yetenekler kuramının argümanlarını değerlendiren bu çalışmanın inceleme alanlarından biri çevre yönetimi uygulamalarının çevresel proaktiflik üzerindeki etkisinin değerlendirilmesidir.
💡
Conclusion & Impact:Başka bir deyişle, çevresel proaktifliğin çevre yönetimi uygulamaları ile örgütsel performans arasındaki ilişkide tam aracılık etkisi gözlemlenmiştir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Çevre yönetimi uygulamalarının temel boyutlarının ve öncülerinin araştırılması, artan bir araştırma ilgisini hak etmektedir. Kuramsal açıdan dinamik yetenekler kuramının argümanlarını değerlendiren bu çalışmanın inceleme alanlarından biri çevre yönetimi uygulamalarının çevresel proaktiflik üzerindeki etkisinin değerlendirilmesidir. Buna ek olarak, araştırma, çevre yönetimi uygulamalarının benimsenmesi ile örgütsel performans arasındaki ilişkide çevresel proaktifliğin aracılık rolünü araştırmaktadır. Örneklemini çeşitli sektörlerden 208 Türk firmasının oluşturduğu araştırmanın sonuçları, çevre yönetimi uygulamalarının çevresel proaktifliği olumlu yönde etkilediğini göstermektedir. Çevre yönetimi uygulamalarının örgütsel performans üzerindeki etkisinin çevresel proaktiflik ile anlam ve önem kazandığı görülmektedir. Bununla birlikte çevresel proaktiflik ve örgütsel performans arasında da olumlu bir ilişki olduğu görülmektedir. Başka bir deyişle, çevresel proaktifliğin çevre yönetimi uygulamaları ile örgütsel performans arasındaki ilişkide tam aracılık etkisi gözlemlenmiştir.

🔖

Cite This Article

ARDA, Ö. A., ASLAN, T. (2020). ÇEVRE YÖNETİMİ UYGULAMALARININ ÖRGÜTSEL PERFORMANSLA İLİŞKİSİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA: ÇEVRESEL PROAKTİFLİĞİN ARACILIK ETKİSİ. Business and Management Studies: An International Journal, Cilt: 8 - Sayı: 3, 3582–3614. https://ajindex.com/articles/147326

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Anderson, J.C., Gerbing, D.W. (1988). Structural equation modeling in practice: A review and recommended two-step approach. Psychological Bulletin, 103, 411-423. Aragón-Correa, J. A., & Rubio-Lopez, E. A. (2007). Proactive corporate environmental strategies: myths and misunderstandings. Long Range Planning, 40(3), 357-381. Aragón-Correa, J. A., & Sharma, S. (2003). A contingent resource-based view of proactive corporate environmental strategy. Academy of Management Review, 28(1), 71-88.
  2. Arda, O. A., Bayraktar, E., & Tatoglu, E. (2019). How do integrated quality and environmental management practices affect firm performance? Mediating roles of quality performance and environmental proactivity. Business Strategy and the Environment, 28(1), 64-78.
  3. Bagozzi, R.P., & Yi, Y. (1988). On the evaluation of structural equation models. Journal of the Academy of Marketing Science, 16, 74-94.
  4. Banerjee, A. (1998). Environment, population, and human settlements of Sundarban Delta. Concept Publishing Company. Banerjee, S.B. (2001). Managerial perceptions of corporate environmentalism: Interpretations from industry and strategic implications for organizations. Journal of Management Studies, 38(4), 489-513.
  5. Banerjee, S. B., Iyer, E. S., &Kashyap, R. K. (2003). Corporate environmentalism: Antecedents and influence of industry type. Journal of Marketing, 67(2), 106-122.
  6. Baron, D. P. (2001). Private politics, corporate social responsibility, and integrated strategy. Journal of Economics & Management Strategy, 10,1, 7-45.
  7. Baron, R.M., & Kenny, D.A. (1986). The moderator–mediator variable distinction in social psychological research: Conceptual, strategic, and statistical considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), 1173-1182.
  8. Barney, J. B. (1991). Firm resources and sustained competitive advantage. Journal of Management. 17 (1), 99–120.
  9. Berchicci, L., Dowell, G., & King, A. A. (2012). Environmental capabilities and corporate strategy: Exploring acquisitions among US manufacturing firms. Strategic Management Journal, 33(9), 1053-1071.
  10. Boyd, B.K. (1991). Strategic planning and financial performance: A meta‐analytic review. Journal of Management Studies, 28(4), 353-374.
  11. Buckley, M.R., Cote, J.A., & Comstock, S.M. (1990). Measurement errors in behavioral sciences: The case of personality/attitude research. Educational and Psychological Measurement, 50(3), 447-474.
  12. Cairncross, F. (1992). How Europe’s companies reposition to recycle. Harvard Business Review, 70