AI Summary & Key Takeaways
AI InsightMotivational self-talk appears useful for partially attenuating these effects; however, performance was not fully restored to control levels, and the design does not permit interpretation as statistical moderation.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Purpose: This study examined the effects of mental fatigue on repeated sprint performance and whether motivational self-talk could attenuate these effects. Method: Sixteen physically active male university students participated in this randomized crossover study. Participants completed three conditions: control, mental fatigue, and mental fatigue combined with motivational self-talk. Mental fatigue was induced with a 15-min computer-based Stroop task; its effectiveness was verified with visual analogue scale ratings taken before and after the task. Anaerobic performance was assessed using the Running-Based Anaerobic Sprint Test (RAST). Data were analyzed with Friedman tests, Wilcoxon signed-rank tests, and one-way and two-way (3 protocols × 6 sprints) repeated measures ANOVAs. Results: Subjective mental fatigue increased significantly after the Stroop task in both conditions (p<0.001; dz=1.49–1.70). Mean sprint time differed significantly across conditions (χ²(2)=21.50, p<0.001). Mental fatigue increased sprint time relative to control (p<0.001, r=0.58), whereas motivational self-talk improved sprint performance relative to mental fatigue (p<0.001, r=0.61); self-talk did not differ significantly from control (adjusted p=0.312), although equivalence was not tested. For power output, significant main effects of protocol and sprint and a significant Protocol × Sprint interaction emerged (F(4.652, 69.774)=4.368, p=0.002, η²p=0.226); mean power remained significantly lower in the self-talk than the control condition (p=0.032). A significant protocol effect was also found for the fatigue index (F(1.475, 22.119)=18.165, p<0.001, η²p=0.548). Conclusion: Mental fatigue negatively affects repeated sprint performance and anaerobic power in physically active individuals. Motivational self-talk appears useful for partially attenuating these effects; however, performance was not fully restored to control levels, and the design does not permit interpretation as statistical moderation.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, mental yorgunluğun tekrarlı sprint performansı üzerindeki etkilerini incelemek ve motivasyonel iç konuşmanın bu olumsuz etkileri azaltıp azaltamayacağını belirlemektir. Yöntem: Araştırmaya fiziksel olarak aktif 16 erkek üniversite öğrencisi gönüllü olarak katılmıştır. Randomize çapraz deneysel araştırma deseni kullanılmış ve katılımcılar kontrol protokolü, mental yorgunluk protokolü ve motivasyonel iç konuşma destekli mental yorgunluk protokolü olmak üzere üç farklı koşul altında değerlendirilmiştir. Mental yorgunluk 15 dakikalık bilgisayar tabanlı Stroop görevi ile oluşturulmuş, uygulamanın etkinliği görev öncesi ve sonrasında uygulanan görsel analog ölçek ile doğrulanmıştır. Anaerobik performans Running-Based Anaerobic Sprint Test (RAST) kullanılarak değerlendirilmiştir. Verilerin analizinde Friedman testi, Wilcoxon işaretli sıralar testi ile tek yönlü ve iki yönlü (3 protokol × 6 sprint) tekrarlı ölçümler varyans analizi kullanılmıştır. Bulgular: Stroop görevi sonrasında öznel mental yorgunluk her iki koşulda da anlamlı düzeyde artmış, böylece manipülasyonun etkinliği doğrulanmıştır. Bulgular, mental yorgunluğun sprint sürelerini anlamlı düzeyde artırdığını ve güç çıktısını azalttığını göstermiştir. Motivasyonel iç konuşma uygulaması sonrasında sprint performansı ve güç çıktısında kısmi iyileşmeler gözlenmiştir. Güç çıktısında anlamlı bir Protokol × Sprint etkileşimi belirlenmiştir. Ancak performans değerleri kontrol koşulundaki düzeylere tam olarak ulaşamamış; motivasyonel iç konuşma koşulunda ortalama güç çıktısı kontrol koşuluna kıyasla anlamlı düzeyde düşük kalmıştır. Ayrıca yorgunluk indeksi değerlerinde protokoller arasında anlamlı farklılıklar belirlenmiştir. Sonuç: Mental yorgunluk, fiziksel olarak aktif bireylerde tekrarlı sprint performansını ve anaerobik güç üretimini olumsuz etkilemektedir. Motivasyonel iç konuşma ise bu olumsuz etkileri kısmen azaltabilen destekleyici bir psikolojik strateji olarak değerlendirilebilir; ancak performans kontrol düzeyine tam olarak dönmemiş olup, mevcut desen bu etkinin istatistiksel anlamda bir düzenleyici (moderatör) etki olarak yorumlanmasına imkân vermemektedir.