AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: The findings indicate that wearable technology-supported and individualized training was associated with greater improvements in vertical jump height and flight time in elite male volleyball players; however, the contact-time finding should be interpreted cautiously because the between-group change difference was not statistically significant.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Purpose : This study aimed to examine the effect of a 6-week wearable technology-supported and individualized training approach on jump performance indicators in elite male volleyball players. Method: Twenty elite male volleyball players (age: 24.5 ± 2.3 years; height: 190.2 ± 5.1 cm; body mass: 85.7 ± 6.4 kg) competing at the professional league level were randomly allocated to an experimental group (n = 10; wearable data-guided training) or a control group (n = 10; routine team training). Jump performance was assessed before and after the six-week period using vertical jump height, flight time, and contact time measured with the Optojump photoelectric system. Within-group changes were examined with paired samples t-tests, and the group-by-time effect was evaluated by comparing change scores between groups. Results : The experimental group showed significant within-group improvements in vertical jump height (mean change = 5.5 cm, 8.4%, t(9) = 5.89, p < 0.001, d = 1.18), flight time (mean change = 0.05 s, 6.9%, t(9) = 5.27, p < 0.001, d = 1.10), and contact time (mean change = -0.02 s, -7.1%, t(9) = -3.43, p = 0.008, d = 0.78). Change-score comparisons showed greater improvement in the experimental group for vertical jump height (difference = 3.5 cm, p = 0.034) and flight time (difference = 0.04 s, p = 0.011), whereas the between-group difference for contact time was not statistically significant (p = 0.339). Conclusion: The findings indicate that wearable technology-supported and individualized training was associated with greater improvements in vertical jump height and flight time in elite male volleyball players; however, the contact-time finding should be interpreted cautiously because the between-group change difference was not statistically significant.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, 6 haftalık giyilebilir teknoloji destekli ve bireyselleştirilmiş antrenman yaklaşımının elit erkek voleybolcularda sıçrama performansı göstergeleri üzerindeki etkisini incelemektir. Yöntem: Profesyonel lig düzeyinde mücadele eden yirmi elit erkek voleybolcu (yaş: 24.5 ± 2.3 yıl; boy: 190.2 ± 5.1 cm; vücut ağırlığı: 85.7 ± 6.4 kg) deney grubu (n = 10; giyilebilir teknoloji verilerine dayalı antrenman) ve kontrol grubu (n = 10; rutin takım antrenmanı) olarak rastgele iki gruba ayrılmıştır. Sıçrama performansı, altı haftalık süreç öncesinde ve sonrasında Optojump fotoelektrik sistemiyle ölçülen dikey sıçrama yüksekliği, uçuş süresi ve temas süresi üzerinden değerlendirilmiştir. Grup içi değişimler eşleştirilmiş örneklemler t-testiyle, grup-zaman etkisi ise değişim skorlarının gruplar arasında karşılaştırılmasıyla analiz edilmiştir. Bulgular: Deney grubunda dikey sıçrama yüksekliği anlamlı olarak artmış (ortalama değişim = 5.5 cm, %8.4, t(9) = 5.89, p < 0.001, d = 1.18), uçuş süresi anlamlı olarak artmış (ortalama değişim = 0.05 s, %6.9, t(9) = 5.27, p < 0.001, d = 1.10) ve temas süresi anlamlı olarak azalmıştır (ortalama değişim = -0.02 s, %-7.1, t(9) = -3.43, p = 0.008, d = 0.78). Değişim skorlarının gruplar arası karşılaştırmasında dikey sıçrama yüksekliği (fark = 3.5 cm, p = 0.034) ve uçuş süresi (fark = 0.04 s, p = 0.011) deney grubu lehine anlamlı farklılık göstermiştir. Temas süresi için gruplar arası değişim farkı istatistiksel olarak anlamlı değildir (p = 0.339). Sonuç: Bulgular, giyilebilir teknoloji destekli ve bireyselleştirilmiş antrenman yaklaşımının elit erkek voleybolcularda dikey sıçrama yüksekliği ve uçuş süresi açısından deney grubu lehine olumlu değişimlerle ilişkili olduğunu göstermektedir. Ancak temas süresi bulgusu, gruplar arası değişim farkı anlamlı olmadığı için daha temkinli yorumlanmalıdır.