AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings indicate that scholarly interest in organizational dissent has increased considerably in recent years, particularly in master’s theses.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study systematically examines academic research on organizational dissent in the field of education in Türkiye. The analysis encompasses a total of 80 studies, including 58 graduate theses and 22 articles, which were collected between February 15 and April 28, 2025 from the Council of Higher Education Thesis Center, Dergipark, and international databases. A descriptive content analysis was employed to evaluate the studies. The findings indicate that scholarly interest in organizational dissent has increased considerably in recent years, particularly in master’s theses. Most of the studies adopted quantitative research methods, while the use of qualitative and mixed-method approaches remained limited. Research was predominantly conducted with teacher samples and frequently examined organizational dissent in relation to leadership styles, organizational justice, and organizational democracy. In terms of educational levels, studies were largely concentrated in primary and secondary education, whereas early childhood and higher education contexts were comparatively underexplored. In conclusion, the study highlights the need to broaden methodological diversity, encourage research across different educational levels, and incorporate individual psychosocial factors more extensively in future investigations.
Özet
Bu araştırma, Türkiye’de eğitim alanında örgütsel muhalefet konusundaki akademik üretimi sistematik biçimde incelemektedir. Çalışma, 58 lisansüstü tez ve 22 makale olmak üzere toplam 80 çalışmadan oluşmaktadır. İncelenen çalışmalar, 15 Şubat–28 Nisan 2025 tarihleri arasında Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi, Dergipark ve uluslararası veri tabanlarından derlenmiş ve betimsel içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiştir. Elde edilen bulgular, örgütsel muhalefete yönelik araştırmaların son yıllarda belirgin bir artış gösterdiğini ve özellikle yüksek lisans tezlerinde yoğunlaştığını ortaya koymaktadır. Çalışmaların büyük çoğunluğunda nicel yöntemlerin tercih edildiği, nitel ve karma yöntemlerin ise sınırlı biçimde kullanıldığı belirlenmiştir. Araştırmaların ağırlıklı olarak öğretmen örneklemleriyle gerçekleştirildiği; örgütsel muhalefetin liderlik tarzları, örgütsel adalet ve örgütsel demokrasi gibi değişkenlerle ilişkilendirildiği görülmüştür. Eğitim kademeleri açısından bakıldığında, araştırmaların çoğu ilköğretim ve ortaöğretim düzeylerinde yoğunlaşırken, okul öncesi ve yükseköğretim alanlarının görece ihmal edildiği saptanmıştır. Sonuç olarak, alan yazında yöntemsel çeşitliliğin artırılması, farklı eğitim kademelerine yönelik araştırmaların teşvik edilmesi ve bireysel psikososyal faktörlerin daha kapsamlı biçimde ele alınması önerilmektedir.