AI Summary & Key Takeaways
AI InsightHowever, the efforts of Anatolian migrants to establish themselves in Istanbul, their sharp business acumen, and especially their innovative trade practices such as selling on credit (veresiyecilik) sometimes led to their representations as cunning or scheming individuals.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This article focuses on the representation of the Turkish-speaking Anatolian Orthodox Christians (Karamanlis, Karamanlides), the residents of Asia Minor before the population exchange between Greece and Turkey (1923), in literary texts written in Turkish with Greek and Arabic letters considering the migration movements of the community members to Istanbul- one of the largest cities of the Balkan region- due to the social and economic transformations in the Ottoman Empire in 19th century. The article first highlights early depictions in Greek theatrical plays in which Anatolian characters were often ridiculed by Greeks due to their use of the Turkish language and their lifestyle. In Turkish novels and short stories written in Greek and Arabic scripts between 1871 and 1923, while not generating a vast body of literature, they gave rise to the unforgettable figure of the "Karamanli grocer" in Istanbul’s folklore and literature. In the narratives until the early 20th century, the Karamanli grocers are mostly represented by their ability to speak Turkish fluently which also provided them significant advantages within the Greek community, allowing them to become an integral part of Istanbul’s merchant class and commercial life. They also developed close relationships within Muslim neighborhoods, which is a recurring theme in these narratives. However, the efforts of Anatolian migrants to establish themselves in Istanbul, their sharp business acumen, and especially their innovative trade practices such as selling on credit (veresiyecilik) sometimes led to their representations as cunning or scheming individuals.
Özet
Bu makalede 1923 Türk-Yunan nüfus mübadelesi öncesinde Anadolu’da yaşayan ve Türkçe konuşan Anadolulu Ortodoks ahaliye mensup kişilerin (Karamanlıların) 19. yüzyıl sonunda Osmanlı’da gerçekleşen sosyal ve ekonomik dönüşümler neticesinde Balkan coğrafyasının en büyük şehirlerinden biri olan İstanbul’ a göç etmelerinin Yunan ve Arap harfli Türkçe edebî metinlerde nasıl temsil edildiğine odaklanılmıştır. Makalede öncelikle Anadolulu Ortodoksların edebiyatta ilk kez görünür oldukları Yunanca tiyatro oyunlarından söz edilmiştir. Bu ilk temsillerde Anadolulu karakterlerin Türkçe konuşmaları ve yaşam tarzları nedeniyle Rumlar/Yunanlar tarafından alay konusu oldukları görülmektedir. 1871-1923 arasında yayımlanmış Yunan ve Arap harfli Türkçe roman ve öykülerde ise İstanbul’a göç eden Anadolulu Ortodoksların göçmenlik deneyiminin, çok geniş bir literatür yaratamasa da İstanbul folklorunda ve edebiyatında unutulmaz bir “Karamanlı bakkal” tipini ortaya çıkardığı söylenebilir. 20. yüzyılın başlarına kadar Rum toplumu içerisinde Türkçe bilmelerinin sağladığı avantajla İstanbul esnaf sınıfı ve ticaret hayatının önemli bir bileşeni olmaları ve Müslüman mahalle halkıyla samimi ilişkiler kurmaları anlatılarda öne çıkan bir unsurdur. Bununla birlikte, Anadoluluların İstanbul’da tutunma gayretleri, ticaretteki kıvraklıkları ve özellikle de veresiyecilik gibi ticaret hayatındaki yeni uygulamaları, onların kimi zaman açıkgöz ve düzenbaz olarak temsil edilmelerine yol açmıştır.