SavedAdd your journal

Journals / Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi / 2017 / Cilt: 28 - Sayı: 2

Yaşlılık ve Rekreasyon

İPEK AYDIN
ÖZKAN TÜTÜNCÜ
Pages
315–321
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu doğrultuda çalışmanın amacı, yaşlanan nüfusun yaşam kalitesinin yükseltilmesi, sağlığın geliştirilmesi ve tedavi süreçlerine rekreatif faaliyetlerin etkisi ile ilgili gerçekleştirilen çalışmaların taranması ve yaşlılıkta rekreatif faaliyetlerin önemini belirlemeye yönelik bir çalışma gerçekleştirmektir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de nüfus günden güne yaşlanmakta ve yaşlı nüfusun genel nüfus içindeki yeri artmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Ülkemizde doğumda beklenen yaşam süresi 2017 yılında 77,3 yıl iken nüfus projeksiyonlarında beklenen yaşam süresinin 2023 yılında 77,9 yıl olması öngörülmektedir (TUİK 2017).
💡
Conclusion & Impact:Bu doğrultuda çalışmanın amacı, yaşlanan nüfusun yaşam kalitesinin yükseltilmesi, sağlığın geliştirilmesi ve tedavi süreçlerine rekreatif faaliyetlerin etkisi ile ilgili gerçekleştirilen çalışmaların taranması ve yaşlılıkta rekreatif faaliyetlerin önemini belirlemeye yönelik bir çalışma gerçekleştirmektir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2017 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de nüfus günden güne yaşlanmakta ve yaşlı nüfusun genel nüfus içindeki yeri artmaktadır. Ülkemizde doğumda beklenen yaşam süresi 2017 yılında 77,3 yıl iken nüfus projeksiyonlarında beklenen yaşam süresinin 2023 yılında 77,9 yıl olması öngörülmektedir (TUİK 2017). Bunun yanında, 65 yaş ve üzeri nüfusun 2016 yılında genel nüfusa oranı 8,3 iken 2023 yılında 10,2 ve 2050 yılında 20,8 olacağı senaryolarda öngörülmektedir (TUİK 2013; TUİK 2016). Ortalama ömrün uzaması, doğurganlık hızının düşmesi ve buna bağlı olarak yaşlı nüfusunun genel nüfus içindeki payının günden güne artması, yaşlılık ve beraberinde yaşlıların yaşadığı problemlerin de ele alınması gerekliliği ortaya çıkmıştır. Bu nedenle daha uzun ve daha sağlıklı nasıl yaşanacağı üzerinde düşünülmelidir (Fraga ve diğ. 2011). Yaşlanan nüfus ile ilgili çalışmalar gerçekleştirilmekle birlikte, yerel, ulusal ve uluslararası düzeyde yaşlıların yaşam kalitesi ile ilgili çeşitli çalışmalar da gerçekleştirilmektedir. Bu doğrultuda çalışmanın amacı, yaşlanan nüfusun yaşam kalitesinin yükseltilmesi, sağlığın geliştirilmesi ve tedavi süreçlerine rekreatif faaliyetlerin etkisi ile ilgili gerçekleştirilen çalışmaların taranması ve yaşlılıkta rekreatif faaliyetlerin önemini belirlemeye yönelik bir çalışma gerçekleştirmektir.

🔖

Cite This Article

AYDIN, İ., TÜTÜNCÜ, Ö. (2017). Yaşlılık ve Rekreasyon. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, Cilt: 28 - Sayı: 2, 315–321. https://ajindex.com/articles/145064

References (12)

  1. American Academy of Neurology (AAN). (2001). Leisure Acti- vity Decreases Risk of Alzheimer’s Disease, www.science- daily.com/releases/2001/12/011225093636.htm, Erişim tarihi: 5 Kasım 2017.
  2. Adams, T. B., Moore, M. T. ve Dye, J. (2007). The Relationship Between Physical Activity And Mental Health in A Na- tional Sample Of College Females, Women & Health, 45 (1): 69- 85. Arai, A. A., Ishida, K. K., Tomimori, M. M., Katsumata Y. Y., Grove J. S. ve Tamashiro H. H. (2007). associationbet- weenlifestyleactivityanddepressedmoodamongho- medwellingolderpeople: A community-based study in Japan, Aging & Mental Health, 11 (5): 547-555.
  3. Backmand, H. M., Kaprio, J., Kujala, U.M. ve Sarna, S. (2009).
  4. Physical Activity, Mood And The Functioning Of Da- ily Living A Longitudinal Study Among Former Elite Athletes And Referents in Middle And Old Age, Arch. Gerontol. Geriatr, 8: 1–9.
  5. Blair, S.N., Cheng, Y. Ve Holder, J.S. (2001). Is Physical Acti- vity Or Physical Fitness More Importanti in Defining Health Benefits?, Med. Sci. Sports. Exerc, 33: 379-99.
  6. Boardman, J. D. (2004). Stress and Physical Health: The Ro- le Of Neighborhoods As Mediating And Moderating Mechanisms, Soc. Sci. Med., 58: 2473-2483.
  7. Bowling, A. ve Gabriel, Z. (2004). An İntegrational Model Of Quality Of Life in Older Age. Results from the ESRC? MRCHSRC Quality Of Life Survey in Britain, Social In- dicators Research, 69: 1–36.
  8. Caspersen, C. J. ve Di Pietro, L. (1991). National Estimates Of Physical Activity Among Older Adults, Med. Sci. Sports Exerc., 23: 106. Cornwell, B., Laumann, E. O. ve Schumm, L. P. (2008). The Social Connectedness Of Older Adults: A National Pro- file, American Sociological Review, 73: 185–203.
  9. Di Pietro, L. (2001). Physical Activity in Aging: Changes in Patterns and Their Relationship to Health and Functi- on, Journals of Gerontology, Özel Sayı II: 13–22.
  10. Dupuis, S. L. ve Smale, B. J. A. (1995). An Examination Of Relationship Between Psychological Well-Being And Depression And Leisure Activity Participation Among Older Adults, Society and Leisure, 18 (1): 67–92.
  11. Fernandez-Mayoralas, G., Rojo-Perez, F., Martinez-Marin, P., Prieto-Flores, M. E., Rodrıguez-Blazquez, C., Mar- tın-Garcia, S., Rojo-Abuin, J. M. ve Forjaz, M. J. (2015). Active Ageing And Quality Of Life: Factors Associated With Participation in leisure activities among Instituti- onalized Older Adults, With And Without Dementia, Aging & Mental Health, 19 (11): 1031-1041.
  12. Fisher, B. J. ve Specht, D.K. (1999). Successful Aging