AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe study contributes to the history of art and cultural heritage studies and emphasises the continuity of floral motifs in art.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Art is not only a form of aesthetic expression, but also a powerful language that carries the cultural and symbolic codes of a society, leaving traces in history. The poppy motif in Anatolian Seljuk Period tile art is not only a visual ornament, but also carries deep meanings symbolising fertility, power and eternity throughout history. In addition to having an important place in medical, religious and agricultural fields throughout history, the poppy has also been used as a powerful symbol in the field of art. The aim of this research is to reveal how the poppy motif was used in tile art during the Seljuk period and to determine how this motif was transferred to contemporary Turkish art. In the research, the use of the poppy motif in Seljuk tiles was evaluated using the descriptive analysis method, and the place of the motif in works of art was examined through iconographic analysis. Within the scope of the study, the works of artists such as Tamer Bilgiç, Filiz Ural, Yavuz Saraçoğlu, Mehmet Arpacık and Özkan İpekçi were evaluated and the transformation of the motifs in the works of artists from traditional art to contemporary art was analysed. In the works of the artists, it has been observed that the poppy motif is sometimes handled directly as a vegetal form, and sometimes as an abstract or symbolic element of expression. As a result, it has been revealed that the poppy motif functions as a historical and cultural bridge, contributing to the protection of traditional heritage and its integration with contemporary art. The study contributes to the history of art and cultural heritage studies and emphasises the continuity of floral motifs in art.
Özet
Sanat, sadece estetik bir ifade biçimi değil, aynı zamanda bir toplumun kültürel ve sembolik kodlarını taşıyan güçlü bir dil olarak tarihe izler bırakır. Anadolu Selçuklu Dönemi çini sanatında yer alan haşhaş motifi, yalnızca görsel bir süsleme değil, tarih boyunca bereket, güç ve sonsuzluğu simgeleyen derin anlamlar taşımaktadır. Haşhaş, tarih boyunca tıbbi, dini ve tarımsal alanlarda önemli bir yere sahip olmasının yanı sıra, sanat alanında da güçlü bir sembol olarak kullanılmıştır. Selçuklu dönemindeki haşhaş motifinin çini sanatında nasıl işlendiğini ortaya koymak ve bu motifin çağdaş Türk sanatına nasıl aktarıldığını belirlemek, araştırmanın amacını oluşturmaktadır. Araştırmada, betimsel analiz yöntemi kullanılarak Selçuklu çinilerinde haşhaş motifinin kullanım biçimleri değerlendirilmiş, ikonografik çözümleme ile motifin sanat eserlerindeki yeri incelenmiştir. Çalışma kapsamında, Tamer Bilgiç, Filiz Ural, Yavuz Saraçoğlu, Mehmet Arpacık ve Özkan İpekçi gibi sanatçıların eserleri değerlendirilmeye alınmış ve sanatçıların eserlerindeki motiflerin geleneksel sanattan çağdaş sanata nasıl bir dönüşüm geçirdiği analiz edilmiştir. Sanatçıların eserlerinde haşhaş motifinin bazen doğrudan bitkisel bir form olarak, bazen de soyut ya da sembolik bir anlatım unsuru olarak ele alındığı görülmüştür. Sonuç olarak, haşhaş motifinin tarihsel ve kültürel bir köprü işlevi gördüğü, geleneksel mirasın korunması ve çağdaş sanatla bütünleşmesine katkı sağladığı ortaya konmuştur. Çalışma, sanat tarihine ve kültürel miras çalışmalarına katkı sunarak, bitkisel motiflerin sanattaki sürekliliğini vurgulamaktadır.