AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn this context, it is shown that each country has formed its own unique legal model of governance, at the same time, certain general trends are observed, arising from a common historical and political context.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The analysis of institutional changes in the administrative systems of the Turkic republics that gained independence after the collapse of the Soviet Union is of great scientific importance. These changes had a serious impact on the organisational structure, functional division and mutual relations of central and local government bodies. In particular, the formation and activity of the presidential institution, the Council of Ministers, local executive authorities and local self-government bodies on the legal basis constitute the pillars of this system. In the article, on the basis of the constitutions and legislative acts of Azerbaijan, Kazakhstan, Kyrgyzstan, Uzbekistan and Turkmenistan, the organisation, distribution of powers and institutional relations of the above-mentioned administrative bodies are comparatively examined. In this context, it is shown that each country has formed its own unique legal model of governance, at the same time, certain general trends are observed, arising from a common historical and political context.
Özet
Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra bağımsızlık kazanan Türk Cumhuriyetlerinin yönetim sistemlerinde gerçekleşen kurumsal değişikliklerin analizi önemli bilimsel bir değer taşımaktadır. Bu değişiklikler, merkezi ve yerel yönetim organlarının organizasyonel yapısına, fonksiyonel bölüşümüne ve karşılıklı ilişkilerine önemli ölçüde etki etmiştir. Özellikle, Cumhurbaşkanlığı kurumu, Bakanlar Kurulu, mülki yönetim ve yerel yönetim organlarının hukuki temeller üzerine şekillenmesi ve faaliyetleri, bu sistemin temel direklerini oluşturmaktadır. Makalede, Azerbaycan, Kazakistan, Kırgızistan, Özbekistan ve Türkmenistan’ın anayasaları ve yasal düzenlemeleri çerçevesinde, söz konusu yönetim organlarının organizasyonu, yetki dağılımı ve kurumsal ilişkileri karşılaştırmalı bir şekilde incelenmektedir. Bu bağlamda, her bir ülkenin kendine özgü hukuki yönetim modeli geliştirdiği, ancak ortak tarihsel ve siyasi bağlamdan kaynaklanan bazı ortak eğilimlerin de gözlemlendiği vurgulanmaktadır.