AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAccordingly, the epidemic history of the Amarna Age should be interpreted through a multidisciplinary and source-critical approach rather than reduced to a single pathogen.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study examines the epidemic diseases that affected the Near East during the Amarna Age (fourteenth century BCE) through an interdisciplinary analysis of textual, archaeological, bioarchaeological, and palaeoentomological evidence. The Amarna Letters, written predominantly in Akkadian as the international diplomatic language of the period, constitute a principal source for tracing the geographical and political dimensions of epidemic disease. Particular attention is given to EA 11, EA 35, EA 96, EA 244, and EA 362, which provide evidence concerning disease, mortality, political instability, and daily life in Babylon, Alašia, and Syria-Palestine, including Megiddo. The study also examines the expression “Hand of Nergal” and the religious responses associated with the Egyptian goddesses Sekhmet and Bastet within the broader cultural context of epidemic disease. The Zannanza affair and the correspondence involving Šuppiluliuma I are further evaluated to explore the possible effects of epidemic conditions on Egyptian–Hittite relations. In addition, palaeopathological, palaeoentomological, and molecular evidence relevant to the possible presence and origin of Yersinia pestis is critically assessed. The large number of Sekhmet statues commissioned during the reign of Amenhotep III, the documentary gap between his regnal years 12 and 19, and ambiguous references in Akhenaten’s inscriptions are considered as indirect evidence within the political and religious context of the period. The study concludes that the available evidence indicates significant epidemic conditions in the wider Near East, while the identification of these outbreaks specifically with Yersinia pestis remains uncertain. Accordingly, the epidemic history of the Amarna Age should be interpreted through a multidisciplinary and source-critical approach rather than reduced to a single pathogen.
Özet
Bu çalışma, MÖ 14. yüzyıla tarihlenen Amarna Çağı’nda Yakındoğu coğrafyasında izleri sürülebilen büyük ölçekli salgın hastalık olgusunu, yazılı kaynaklar ile arkeolojik bulguların kesişiminde ele almaktadır. Mısır’ın Tell el-Amarna bölgesinde gün yüzüne çıkarılan ve dönemin uluslararası diplomasi dili olan Akadca ağırlıklı kaleme alınmış mektup arşivi, salgının izini sürmek bakımından kritik bir kaynak işlevi görmektedir. Arşivdeki EA 11, EA 35, EA 96, EA 244 ve EA 362 gibi mektuplar; Babil, Alašia, Suriye-Filistin ve Megiddo gibi yerlerde hastalığın hem siyasi hem de gündelik hayata yansıyan etkilerini açıkça gözler önüne sermektedir. Çalışma, söz konusu mektuplarda sıkça anılan “Nergal’in eli” ifadesi ile Mısır’ın Sekhmet ve Bastet tanrıçaları etrafında şekillenen inanç sistemini de salgın kültürünün bir parçası olarak değerlendirmektedir. Bunun yanı sıra Hitit kaynaklarında geçen Zannanza olayı ile I. Şuppiluliuma’ya ulaşan mektuplar üzerinden, salgının Mısır-Hitit ilişkilerini nasıl dönüştürdüğü de tartışılmaktadır. Yersinia pestis’in Mısır kökenli olabileceğine ilişkin paleopatolojik, paleoentomolojik ve moleküler veriler de ele alınmıştır. III. Amenhotep döneminde olağanüstü sayıda yaptırılan Sekhmet heykelleri, saltanatın 12.-19. yılları arasındaki belge yokluğu ve Akhenaten’in yazıtlarında geçen muğlak ifadeler salgın tartışmasının siyasi tarih boyutuna katkı sunan dolaylı tanıklıklar olarak değerlendirilmiştir. Sonuç olarak bu çalışma, Amarna Çağı’nda yaşandığı ileri sürülen bir salgının dönemin diplomatik dengelerini, demografik yapısını ve siyasi hafızasını derinden etkileyen çok boyutlu bir tarihsel kırılma niteliği taşıdığını; ancak söz konusu salgını tek bir patojene indirgemenin mevcut veriler ışığında hâlâ erken olduğunu ortaya koymaya çalışmaktadır.