Journals / Gephyra / 2021 /

New Inscriptions from the Highlands of Phrygia

Dağlık Phrygia’dan Yeni Yazıtlar

Journal
Gephyra
Pages
177–197
Publication Date
2021-05-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

All of these inscriptions date from the Roman Imperial Period (2nd and 3rd century A.D.).

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this article, we present six inscriptions (one has already been published) discovered in the course of the on-going surveys in the Phrygian Highlands conducted by Rahşan Tamsü-Polat and Yusuf Polat from the archaeology department of Anadolu University (Eskişehir).
📊
Key Findings & Data:The first is an epigram comprising of one pentamer and 6 hexameters in verse.
💡
Conclusion & Impact:All of these inscriptions date from the Roman Imperial Period (2nd and 3rd century A.D.).
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Yazılıkaya · Eskişehir · Yunanca yazıtlar

Abstract

In this article, we present six inscriptions (one has already been published) discovered in the course of the on-going surveys in the Phrygian Highlands conducted by Rahşan Tamsü-Polat and Yusuf Polat from the archaeology department of Anadolu University (Eskişehir). Two of the inscriptions are ex-votos dedicated to Megistos Hosios, which are most likely to be associated with Hosios and Dikaios worshipped predominantly in Dorylaion and in its environs. In both of these dedications, the god appears as one deity and does not bear the name ‘Dikaios’, but has the epithet of Megistos, attested here for the first time. Two of the inscriptions are epi-grams. The first is an epigram comprising of one pentamer and 6 hexameters in verse. The in-scribed monument is erected by a certain Pasikrates who expresses his gratitude through this poem to his Lord Letoides (Leto’s son) i.e. to Apollon. In this epigram, Pasikrates list the names of his wife and many children along with their characteristics. The other poem is of the funerary epigram genre, belonging to a man called Karikos. According to the epigram, two lions were standing on the top of the funerary monument, apparently serving an apotropaic function. Even though these lions are missing today, the dowel holes visible on the monument were almost certainly employed to secure the recorded statues of two lions. In the epigram there is a sort of wordplay and the deceased seemingly performed something (i.e. θήρα = hunting) which bears the same name with these wild animals (θήρ), and this possibly indicates that Karikos was a hunter. The last two inscriptions (nos 5-6) are funerary inscriptions. The first is inscribed for Solon and Nana by their child Menodoros. The other is fragmentary. All of these inscriptions date from the Roman Imperial Period (2nd and 3rd century A.D.).

Özet

Bu makalede Anadolu Üniversitesi Arkeoloji Bölümü öğretim üyeleri Rahşan Tamsü-Polat ve Yusuf Polat tarafından gerçekleştirilen Frig vadisi yüzey araştırmalarında keşfedilen ve bir tanesi (no. 5) daha önceden yayımlanmış olan 6 adet Yunanca yazıt tanıtılmaktadır. Yazıtların ikisi (no. 1-2) Tanrı Megistos Hosios’a sunulan adak yazıtlarıdır. Bu tanrı ile büyük olasılıkla Dorylaion ve çevresinden çok iyi bilinen Hosios ve Dikaios isimli tanrılar kastediliyor olmalıdır. Fa-kat tanrı buradaki yazıtlarda sadece tek bir tanrı olarak karşımıza çıkmaktadır ve isminin “Dikaios” kısmı yoktur. Bu tanrının Megistos epithet’i ilk defa bu yazıtlar sayesinde ortaya çıkmaktadır. Yazıtların iki tanesi ise epigram’lardan (no. 3-4) oluşmaktadır. İlk epigram bir pentametron ve altı heksametron vezninde kaleme alınmış olup eser Pasikrates isimli birisi tarafından diktirilmiştir. Bu yazıtta Pasikrates’in Efendisi Letoides’e (Leto’nun oğlu), yani Apollon’a bir teşekkür şiiri sunduğunu görüyoruz. Şiirde Pasikrates eşi Dada’nın yanı sıra çok sayıdaki çocuk-larının da isimlerini ve özelliklerini saymaktadır. Makalemizdeki diğer epigram ise bir mezar şiiri/ağıtı olup Karikos isimli birisine aittir. Şiire göre eserin üzerinde vaktiyle iki adet aslan heykeli de yer almaktaydı. Mezar soyguncularına karşı koruyucu bir tedbir olarak konulan aslanlar bugün kayıp olsa da stel üzerinde görülebilen dübel delikleri şiirde bahsedilen bu aslanların heykellerinin yerleştirilmesi için kullanılmış olsa gerektir. Şiirde bir kelime oyunu vardır ve ölen kişinin (bu) vahşi hayvanlarla (Yunancası θήρ) aynı adı taşıyan bir işi (θήρα = avcılık) yaptığından söz edilmektedir. Karikos’un bir avcı olması muhtemeldir. Son iki yazıt (no. 5-6) düz mezar yazıtı olup ilki Solon ve Nana için çocukları Menodoros ve diğer bir oğlu tarafından yaptırılmıştır; diğer yazıt ise fragmandır. Eserlerin hepsi Roma İmparatorluk Dönemi’nin 2. veya 3. yüzyıl-larındandır. Yazıtların Türkçe çevirileri şöyledir: 1. Andr- - - - oğlu, - - -on, brabeutes, Tanrı Megistos Hosios için (bu) adağı dikti. 2. Tyrannos oğlu rahip Polykrates? Tanrı Megistos Hosios’a adağı (sundu). 3. Pasikrates (bu altarı adadı). Çünkü onu Efendi Letoides (= Leto’nun oğlu = Apollon) atalarından beri seviyordu ve onu tüm ölümlüler arasında açık ara en iyi kişi yapmıştı. Eşi Dada ile beraber asil çocuklar dünyaya getirdi: bilgelikte yaşından çok daha olgun olan Papylos’u, sonra Leonti(o)s’u, Tanrı (görevine) kutsanmış Pasikrates’i ve sevgiyle özlemi duyulan Patriki(o)s’u ve Gregori(o)s’u (ve) hepsinden daha sevimli bir şekilde öne çıkan Antiokhos’u, çok saygıdeğer kızları Domna’yı ve beraberinde Strato-nike’yi. 4. Bu mezarın üzerinde iki aslan görüyorsun, dağlarda yaşayan hayvanları; isimleriyle aynı anlama gelen bir işi yapan kişiyi bekliyorlar. Annem Demetria’dan doğmayım, babam ise Diomedes idi. Adım Karikos’tu, bütün ölümlülere yardım eden! Hayattayken ve aklım yerindeyken yaptırdı(m) bu parlak taştan mezar anıtını. 5. - - - ros ve Menodoros babaları Solon için ve (anneleri) Nana için (hatıraları nedeniyle bu mezarı yaptırdılar.) 6. - - - - - anısı nedeniyle - - - -

🔖

Cite This Article

ŞAHİN, N. E. A., UZUNOĞLU, H. (2021). New Inscriptions from the Highlands of Phrygia. Gephyra, 177–197. https://ajindex.com/articles/143331

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Anthologia Graecae. Greek Anthology, Vol. II with an English translation by W. R. Paton, London 1919.
  2. N. E. Akyürek Şahin, Phrygia’dan Yeni Zeus Bronton Adakları, Arkeoloji ve Sanat 122, 2006, 89-124.
  3. N. E. Akyürek Şahin, Yazıdere (Seyitgazi) Kutsal Alanı ve Adak Yazıtları, İstanbul 2006.
  4. N. E. Akyürek Şahin, Neue Votivsteine aus dem Museum von Afyon, Gephyra 4, 2007, 59-115. N. E. Akyürek Şahin – H. Uzunoğlu, Eskişehir Müzesi’nden Yeni Yazıtlar, in: M. Arslan - F. Baz (eds.), Arkeoloji, Tarih ve Epigrafi’nin Arasında: Prof. Dr. Vedat Çelgin’in 68. Doğum Günü Onuruna Makaleler, İstanbul 2018, 33-67. N. E. Akyürek Şahin – H. Uzunoğlu, Neue Weihungen an Hosios kai Dikaos aus dem Museum von Eskişehir, Gephyra 19, 2020, 189-230.
  5. A. O. Alp, Eskişehir, Başara Köyü Kazılarında Bulunan Bizans Dönemi Kiliseleri, in: K. Pektaş et al., XIII. Ortaçağ ve Türk Dö-nemi Kazıları ve Sanat Tarihi Araştırmaları Sempozyumu Bildi-rileri, 14-16 Ekim 2009, İstanbul 2010, 21-30.
  6. J. G. C. Anderson, A Summer in Phrygia: I, JHS 17, 1897, 396-424. K. Belke – N. Mersich, Phrygien und Pisidien (TIB 7), Wien 1990.
  7. D. Berndt, Midasstadt in Phrygien. Eine sagenumwobene Stätte im Anatolischen Hochland, Mainz 2002.
  8. T. Christian, Gebildete Steine. Zur Rezeption literarischer Techniken in den Versinschriften seit dem Hellenismus (Hypomnemata 197), Göttingen 2015.
  9. A. Coşkun, Dionysiac Associations among the Dedicants of Ho-sios kai Dikaios. Revisiting Recently Published Inscriptions from the Mihalıççık District in North-West Galatia, Gephyra 19, 2020, 111-133.
  10. Th. Drew-Bear, Nouvelle Inscriptions de Phrygie, Zutphen 1978.
  11. Empedocles, The Extant Fragments, M. R. Wright (Hrsg.), New Haven-London 1981.
  12. E. Erten, Dorylaion’dan Yeni Bir Hosios kai Dikaios Adağı ve Atlı Tanrı Üzerine Bazı Düşünceler, Phaselis IV, 2018, 199-217.
  13. Etymologicum Magnum, T. Gaisford (Hrsg.), Oxford 1848. P. Frei, Phrygische Toponyme, EA 11, 1988, 9-34.
  14. V. Garulli, Byblos lainee. Epigrafia, letteratura, epitafio (Eikasmos, Studi 20), Bologna 2012.
  15. F. T. Gignac, A grammar of the Greek Papyri of the Roman and Byzantine Periods I. Phonology, Milan 1976.
  16. H. Güney, New Inscriptions from Northeast Phrygia: The Cult of Hosios and Dikaios, Gephyra 15, 2018, 101-117.
  17. C. H. E. Haspels, The Highlands of Phrygia: Sites and Monuments, 2 cilt, Princeton/New Jersey 1971.
  18. C. H. E. Haspels, Frigya. Midas Kenti Kazıları ve Dağlık Frigya Bölgesi’ndeki Araştırmalar (Hrsg.: D. Berndt, mit der Hilfe von H. Çambel), İstanbul 2009. B. Hemberg, ΑΝ