Journals / Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi / 2026 / Sayı: 70

Functional and semantic features of definite and indefinite past tense forms and their equivalents in Russian

Belirli ve Belirsiz Geçmiş Zaman Biçimbirimlerinin İşlevsel ile Anlamsal Özellikleri ve Rusçadaki Karşılıkları

Leyla Babatürk(KIRGIZİSTAN-TÜRKİYE MANAS ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-3397-8147
Pages
1–15
Publication Date
2026-06-26
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

However, their meanings can be expressed in Russian not only with the help of different verb forms.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In many languages of the world, the verb is considered the most morphologically rich part of speech.
📊
Key Findings & Data:The diversity of lexical meanings and paradigms of figurative meanings of verbs in Turkish and Russian, as well as the diversity of grammatical categories, are features that distinguish verbs from other parts of speech in both languages.
💡
Conclusion & Impact:However, their meanings can be expressed in Russian not only with the help of different verb forms.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Türkçe · Belirli Geçmiş Zaman · Belirsiz Geçmiş Zaman

Abstract

In many languages of the world, the verb is considered the most morphologically rich part of speech. The diversity of lexical meanings and paradigms of figurative meanings of verbs in Turkish and Russian, as well as the diversity of grammatical categories, are features that distinguish verbs from other parts of speech in both languages. In the languages being compared, verbs play a major role in the organisation of sentences and reflect the relationship between the subject and the predicate. In addition, the grammatical categories of verbs indicate the time of the action, its connection with the person, and the reality or unreality of the statement. Formal grammatical indicators in Turkish verbs have great descriptive potential, so in addition to their basic functions, they also perform stylistic functions. Since the languages being compared are typologically different and usually differ from a formal point of view, complete equivalence of verb tenses in Turkish and Russian is impossible. Comparative grammatical studies allow us not only to identify universal features observed in Turkish and Russian, but also to reveal the structural and semantic features of the languages to a greater extent, as well as to determine their morphological and stylistic differences. The main objective of the study was to attempt to determine the primary and secondary meanings of Turkish verbs, as indicated by morphological markers of the past tense relating to the paradigm of ‘absolute time’ in the Turkish language, as well as to identify morphological elements in the Russian language that reflect the corresponding meanings. The study used such scientific research methods as component analysis, data collection and evaluation, distributive analysis, and the comparative method. The study found that verbs that function as predicates in Turkish and contain grammatical indicators of the past tense are largely identical to their equivalents in Russian in terms of lexical meaning and syntactic functions. However, their meanings can be expressed in Russian not only with the help of different verb forms.

Özet

Birçok dünya dilinde sözcük türü olarak fiil, biçimbilimsel açıdan en zengin sözcük türü olarak kabul edilir. Türkçe ve Rusçadaki fiillerin çeşitli leksik anlamları ile yan anlamlar paradigması ve gramer kategorilerinin çeşitliliği iki dilde de fiili diğer sözcük türlerinden ayıran özelliklerdir. Karşılaştırılan dillerde fiil, cümlenin yargı merkezi konumunda olup özne ile yüklem arasındaki ilişkileri yansıtır. Bunun yanı sıra fiilin gramer kategorileri aracılığıyla eylemin gerçekleştiği zaman, kişiyle olan ilişkisi, dile getirilen ifadenin gerçekliği veya tam tersi olduğu belirtir. Türkçe fiillerin yapısındaki biçimbirimler, büyük bir betimleyici potansiyele sahip olduğundan temel işlevleri dışında üslup açısından da önem taşır. Karşılaştırılan iki dilin tipolojik açıdan farklı olduğundan ve biçimbilimsel açıdan genellikle farklılık gösterdiğinden dolayı Türkçe ve Rusça fiil kelime şekillerinin tam olarak eşdeğer olması mümkün değildir. Bu sebeple karşılaştırmalı gramer araştırmaları Türkçe ile Rusça arasındaki iki dilde de gözlemlenebilen evrensel özelliklerin tespit edilmesinin yanı sıra daha çok dillerin yapısal ile anlamsal özelliklerini ortaya çıkarmaya ve biçimbilimsel ile üslup bilimsel açıdan farklılıkları görmeyi mümkün kılmaktadır. Yapılan araştırmada Türkçe ve Rusçada kullanılan “mutlak zaman” paradigmasına giren ve eylemin geçmişte gerçekleştiğini bildiren biçimbirimlerin fiil kelime şekillerine kattıkları temel ile yan anlamların ve söz konusu anlamların Rusçada hangi biçimbirimler ile karşılandığının tespit edilmesi amaçlanmıştır. Betimsel analiz, veri toplama ve değerlendirme, dağılım analizi ile karşılaştırmalı analiz gibi bilimsel araştırma yöntemlerine başvurulan araştırmada Türkçe ve Rusçada yüklem işlevi üstlenen ve yapısında geçmiş zamanı bildiren biçimbirimler bulunan fiillerin Rusçadaki karşılıkları ile leksik anlamları ve sözdizimsel işlevleri büyük ölçüde örtüştüğü, ancak taşıdıkları anlamların Rusçada farklı fiil kelime şekilleriyle karşılanabildiği saptanmıştır.

🔖

Cite This Article

Babatürk, L. (2026). Functional and semantic features of definite and indefinite past tense forms and their equivalents in Russian. Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi, Sayı: 70, 1–15. https://doi.org/10.17498/kdeniz.1897301

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (34)

  1. Banguoğlu, T. (1995). Türkçenin grameri. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  2. Benzer, A. (2009). Türkçede zaman, görünüş ve kiplik. Kabalcı Yayınevi.
  3. Bilgin, M. (2002). Anlatımdan anlatıma Türkçemiz. Kültür Bakanlığı Yayınları.
  4. Bondarko, A. V. (1975). Glagol’nyj vid i slovari [Verb aspect and dictionaries]. Sovremennaya Russkaya Leksikografiya, 40–54. Nauka.
  5. Bondarko, A. V. (1981). O strukture grammaticheskih kategorij (Otnosheniya oppozicii i neoppozitivnogo razlichiya) [On the structure of grammatical categories (Relations of opposition and non-oppositional difference)]. Voprosy Yazykoznaniya, (6), 17–28.
  6. Boz, E. (2013). Türkiye Türkçesi biçimsel ve anlamsal biçimbilgisi. Gazi Kitabevi Yayınları.
  7. Buran, A., & Alkaya, E. (1999). Çağdaş Türk lehçeleri. Türkiye ve Türk Dünyası İktisadî ve Sosyal Araştırmalar Vakfı Yayınları.
  8. Ediskun, H. (2010). Türk dilbilgisi. Remzi Kitabevi.
  9. Ercilasun, A. B. (2005). Başlangıçtan yirminci yüzyıla Türk dili tarihi. Akçağ Yayınları.
  10. Ergin, M. (1985). Türk dil bilgisi. Boğaziçi Yayınları.
  11. Ergin, M. (2001). Üniversiteler için Türk dili. Bayrak Yayınları.
  12. Gencan, T. N. (1979). Dilbilgisi. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  13. Guzev, V. G. (1990). Ocherki po teorii tyurkskogo slovoizmeneniya: Glagol (na materiale staroanatomlijsko- tyurkskogo yazyka) [Essays on the theory of Turkic inflection: Verb (Based on Old Anatolian Turkic language)]. Izdatel’stvo LGU.
  14. Gülensoy, T. (2000). Türkçe el kitabı. Akçağ Yayınları.
  15. İvanov, S. N. (1977). Kurs tureckoj grammatiki. Grammaticheskie kategorii glagola [Turkish grammar course. Grammatical categories of the verb] (Part 2). Izdatel’stvo LGU.
  16. Karaağaç, G. (2012). Türkçenin dilbilgisi. Akçağ Yayınları.
  17. Koç, N. (1996). Yeni dilbilgisi. İnkılap Yayınları.
  18. Kononov, A. N. (1956). Grammatika sovremennogo tureckogo yazyka [Grammar of the modern Turkish language]. Izdatel’stvo AN SSSR.
  19. Korkmaz, Z. (2003). Türkiye Türkçesi grameri (Şekil bilgisi). Türk Dil Kurumu Yayınları.
  20. Maslov, Y. S. (1987). Vvedenie v yazykoznanie [Introduction to linguistics]. Vysshaya Shkola.
  21. Sadykov, T., & Sagynbaeva, B. (2010). Kyrgyz turk salyshtyrma grammatikasynyn negizderi. Zhogorku okuu zhajlardyn studentteri uchun okuu kuraly [Fundamentals of Kyrgyz-Turkish comparative grammar. A textbook for university students]. Bişkek.
  22. Tenishev, E. R., Arakin, V. D., & Blagova, G. F. (1988). Sravnitel’no-istoricheskaya grammatika tyurkskih yazykov. Morfologiya [Comparative-historical grammar of Turkic languages. Morphology]. Nauka.
  23. Vladimirova, M. V. (2013). K probleme polevoj struktury slovoobrazovatel’nyh affiksov [On the problem of field structure of derivational affixes]. Vestnik VGU. Seriya: Filologiya. Zhurnalistika, (1), 23–25.
  24. Zherebkov, V. A. (1972). Opyt opisaniya grammaticheskoj kategorii vremeni v sisteme nemeckogo glagola [The experience of describing the grammatical category of time in the German verb system]. Uchenye Zapiski Kalininskogo Pedagogicheskogo Instituta, (3), 14–21.
  25. Güntekin, R. N. (1999). Çalıkuşu (42. baskı). İnkılap Yayınları.
  26. Gyuntekin, R. N. (1992). Ptichka pevchaya (İ. Pecheneva). MP Aurika.
  27. Kemal, O. (2008). El kızı. Everest Yayınları.
  28. Kemal, O. (1992). Broshennaya v bezdnu (Y. Plotnikov & S. Sterkina). Himiya.
  29. Pamuk, O. (2005). Sessiz ev. İletişim Yayınları.
  30. Pamuk, O. (2006). Yeni hayat. İletişim Yayınları.
  31. Pamuk, O. (2007a). Dom tishiny (A. S. Avrutina). Amfora.
  32. Pamuk, O. (2007b). Novaya zhizn’ (A. S. Avrutina). Amfora.
  33. Pamuk, O. (2008). Masumiyet müzesi. Yapı Kredi Yayınları.
  34. Pamuk, O. (2009). Muzej nevinnosti (A. S. Avrutina). Amfora.