AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIt may be useful in assessing neonatal prognosis and planning perinatal management, such as maternal transfer to a tertiary center where fetal interventions are available.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: To examine the relationship between stomach position and neonatal survival in congenital diaphragmatic hernia (CDH). Materials and Method: A total of 36 pregnant women with a diagnosis of fetal CDH, aged between 18-45 years and 22-39 weeks of gestation, who applied Ankara City Hospital Perinatology clinic between December 2019 and December 2022, were analyzed retrospectively. Pregnancies were classified into two categories based on neonatal survival. Demographic characteristics, clinical features and contralateral lung size/head circumference (LHR) ratio, stomach position, and other prognostic indicators were evaluated among the survivor (n=8) and non-survivor (n=22) groups. Results: The mean maternal age was 29.30 ± 1.02 (range 17-40), and 36% (13/36) of the patients were primigravid. The median gestational week at diagnosis was 25.10 (13.5-37.6). There was no statistically significant difference between the survivor and non-survivor groups in terms of CDH type, liver position, gestational week at diagnosis, and median LHR. Grade 2 stomach position was found to be statistically significantly higher in the survivor group (p=0.01). Operation rate and 1st-5th minute Apgar scores were higher than in the non-survivor group (p=0.02, p=0.01, and p=0.00, respectively). Conclusion: Stomach position grading in CDH is a practical and applicable method associated with neonatal survival, and grade 2 stomach position may be a marker associated with increased survival in fetuses with CDH regardless of LHR. It may be useful in assessing neonatal prognosis and planning perinatal management, such as maternal transfer to a tertiary center where fetal interventions are available.
Özet
Amaç: Konjenital diafragma hernisinde (KDH) mide pozisyonu ile neonatal sağkalım arasındaki ilişkiyi incelemek Gereçler ve Yöntem: Aralık 2019- Aralık 2022 tarihleri arasında Ankara Şehir Hastanesi Perinatoloji kliniğine başvuran 18-45 yaş ve 22-39 gebelik haftaları arasında, fetal KDH tanılı toplam 36 gebe retrospektif olarak analiz edildi. Gebelikler yenidoğan sağkalımına göre iki gruba ayrıldı. Sağkalan (n=8) ve canlı doğup ölen (n=22) gruplar arasında demografik özellikler, klinik özellikler ve kontralateral akciğer boyutu / baş çevresi (LHR) oranı, mide pozisyonu ve diğer prognostik faktörler karşılaştırıldı. Bulgular: Ortalama anne yaşı 29.30 ± 1.02 (17-40 aralığında) olup, hastaların %36'nin (13/36) ilk gebeliğiydi. Tanı anındaki median gebelik haftası 25.10 (13.5-37.6) idi. Parite, tanı anındaki medyan gebelik haftası, KDH tipi, karaciğer pozisyonu, median LHR açısından sağkalan ve doğum sonrası kaybedilen gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı. Grade 2 mide pozisyonu sağkalan grupta istatiksel olarak anlamlı olacak şekilde daha yüksek saptandı (p=0.01). neonatal operasyon oranı ve 1.-5. dakika apgar skorları doğum sonrası kaybedilen gruba göre daha yüksek saptandı (p=0.02, p=0.01, p=0.00 sırasıyla). Sonuç: KDH'de mide pozisyonu derecelendirmesi, neonatal sağkalım ile ilişkili olabilecek, pratik ve uygulanabilir bir yöntemdir ve grade 2 mide pozisyonu, LHR'den bağımsız olarak KDH'li fetüslerde artmış sağkalım ile ilişkili bir belirteç olabilir. Bu yöntem, neonatal prognozun değerlendirilmesinde ve fetal müdahalelerin mevcut olduğu üçüncü basamak merkeze maternal transfer gibi perinatal yönetimin planlanmasında yararlı olabilir.