AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThese results suggest that strict infection control measures may have temporarily reduced the circulation of various respiratory viruses, highlighting the impact of these precautions on viral transmission dynamics and neonatal outcomes.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim Infection control measures during the COVID-19 pandemic significantly reduced SARS-CoV-2 spread. These measures, widely implemented nationally and globally, also had a notable impact on the transmission of other viruses. We aimed to evaluate the effect of two different periods of the pandemic on viral respiratory agents and outcomes in newborns diagnosed with respiratory tract infections (RTI) in the neonatal intensive care unit (NICU). Materials and Methods Newborns admitted to the NICU with RTI were included in the study. Demographic, clinical and laboratory results of two separate 6-month periods (October 2020-March 2021 and October 2021-March 2022) were compared. Results Of the 141 newborns included in the study, 15 newborns were followed up during the period when infection precautions were strict (Period I) and 126 newborns were followed up during the period when restrictions were removed (Period II). There was no significant difference between the periods in terms of BW, GA, gender, length of hospitalization, radiologic findings and need for respiratory support. There was a significant difference in the distribution of all viral agents (p=0.001). The rate of detection of SARS-CoV-2 as the causative agent was 20% in Period I and 25% in Period II, with no statistically significant difference (p=0.76). Conclusion Relaxation of infection control measures was associated with increased diversity of viral agents causing RTIs in NICU-admitted newborns. These results suggest that strict infection control measures may have temporarily reduced the circulation of various respiratory viruses, highlighting the impact of these precautions on viral transmission dynamics and neonatal outcomes.
Özet
Amaç COVID-19 pandemisi sırasında uygulanan enfeksiyon kontrol önlemleri, SARS-CoV-2’nin yayılımını önemli ölçüde azaltmıştır. Ulusal ve küresel düzeyde yaygın olarak uygulanan bu önlemler, diğer virüslerin bulaşında da dikkate değer bir etki yaratmıştır. Bu çalışmada, pandeminin iki farklı döneminin, yenidoğan yoğun bakım ünitesinde (YYBÜ) solunum yolu enfeksiyonu (SYE) tanısı alan yenidoğanlardaki viral solunum etkenleri ve klinik sonuçlar üzerindeki etkisini değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem SYE nedeniyle YYBÜ’ye yatırılan yenidoğanlar çalışmaya dâhil edildi. Ekim 2020–Mart 2021 ve Ekim 2021–Mart 2022 tarihlerini kapsayan iki ayrı 6 aylık döneme ait demografik, klinik ve laboratuvar verileri karşılaştırıldı. Bulgular Çalışmaya dâhil edilen 141 yenidoğandan 15’i enfeksiyon önlemlerinin sıkı uygulandığı dönemde (Dönem I), 126’sı ise kısıtlamaların kaldırıldığı dönemde (Dönem II) takip edildi. Doğum ağırlığı (BW), gebelik haftası (GA), cinsiyet, hastanede kalış süresi, radyolojik bulgular ve solunum desteği ihtiyacı açısından iki dönem arasında anlamlı fark bulunmadı. Tüm viral etkenlerin dağılımı açısından anlamlı fark saptandı (p=0,001). SARS-CoV-2’nin etken olarak saptanma oranı Dönem I’de %20, Dönem II’de %25 olup, bu fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (p=0,76). Sonuç Enfeksiyon kontrol önlemlerinin gevşetilmesi, YYBÜ’ye yatırılan yenidoğanlarda SYE’ye neden olan viral etkenlerin çeşitliliğinde artış ile ilişkilidir. Bu sonuçlar, sıkı enfeksiyon kontrol önlemlerinin çeşitli solunum yolu virüslerinin dolaşımını geçici olarak azaltabileceğini ve bu önlemlerin viral bulaş dinamikleri ile yenidoğan sonuçları üzerindeki etkisini ortaya koymaktadır.