AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Although the COVID-19 pandemic led to changes in patient profiles and transfer strategies in fresh embryo transfer cycles, it did not affect pregnancy success rates.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: This study compared the results of fresh and frozen embryo transfer (thaw) cycles in in vitro fertilization (IVF) treatments performed before the pandemic (2019, n=1118) and during the pandemic (2020, n=1120) to evaluate the impact of the COVID-19 pandemic on assisted reproductive technologies (ART). Materials and Methods: Data from patients who underwent IVF/ICSI treatment at Gaziantep Gazi Novafertil IVF Center between January 1, 2019, and December 31, 2020, were retrospectively reviewed. Patient age, number of previous cycles, number of oocytes retrieved, transfer day, and clinical pregnancy rates were compared. Independent samples t-test, Mann-Whitney U test, and chi-square test were used for statistical analysis. Findings: In the fresh cycle, the mean age of patients treated in 2019 (n=750) was found to be higher than treated in 2020 (n=617, p=0.021). The number of attempts was also significantly higher in 2019 (p=0.002). However, no significant difference was observed in clinical pregnancy rates (p=0.094). In thaw cycles, no significant differences were found between groups treated in 2019 (n=368) and 2020 (n=496) in terms of patient age (p=0.834), number of attempts (p=0.063), transfer day (p=0.453), and pregnancy rates (p=0.272). Conclusion: Although the COVID-19 pandemic led to changes in patient profiles and transfer strategies in fresh embryo transfer cycles, it did not affect pregnancy success rates.
Özet
Amaç: Bu çalışmada, COVID-19 pandemisinin yardımcı üreme teknikleri (ART) üzerindeki etkisini değerlendirmek amacıyla pandemi öncesi (2019, n=1118) ve pandemi dönemi (2020, n=1120) yıllarında uygulanan tüp bebek tedavilerinin taze ve dondurulmuş embriyo transferi siklus sonuçları karşılaştırılmıştır. Gereç ve Yöntem: Gaziantep Gazi Novafertil Tüp Bebek Merkezi'nde 01.01.2019-31.12.2020 tarihleri arasında IVF/ICSI tedavisi uygulanan hastaların verileri retrospektif olarak incelenmiştir. Hasta yaşı, önceki siklus sayısı, toplanan oosit sayısı, transfer edilen embriyo sayısı, transfer günü ve klinik gebelik oranları karşılaştırılmıştır. İstatistiksel analizlerde bağımsız örneklem t-testi, Mann-Whitney U testi ve Ki-kare testi kullanılmıştır. Bulgular: Taze embriyo transfer siklusunda, 2019 yılında (n=750) tedavi gören hastaların yaş ortalaması 2020 yılındakilere göre (n=617) daha yüksek bulunmuştur (p=0.021). Deneme sayısı açısından da 2019 yılı değerleri anlamlı derecede yüksektir (p=0.002). Transfer edilen embriyo sayısı 2020 yılında anlamlı şekilde artmıştır (p<0.001). Ancak klinik gebelik oranlarında anlamlı fark gözlenmemiştir (p=0.094). Donma çözme sikluslarında ise hasta yaşı (p=0.834), deneme sayısı (p=0.063), transfer günü (p=0.453), transfer edilen embriyo sayısı (p=0.401) ve gebelik oranları (p=0.272) açısından gruplar arasında anlamlı fark bulunmamıştır. Sonuç: COVID-19 pandemisi, taze embriyo transfer sikluslarında hasta profili ve transfer stratejilerinde değişikliklere yol açmış olsa da gebelik başarı oranlarını etkilememiştir. Donma çözme siklusları pandemi koşullarından daha az etkilenmiş ve daha stabil sonuçlar vermiştir. Bulgularımız, pandemi gibi küresel kriz dönemlerinde thaw protokollerinin güvenli ve sürdürülebilir bir seçenek olduğunu göstermektedir.