AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn particular, far has been evaluated as a parameter that comes to the forefront in the early screening process thanks to its high diagnostic power.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: Gestational diabetes mellitus (GDM) is an important pregnancy complication that can lead to serious complications on both maternal and fetal health. The aim of this study is to investigate the effectiveness of biochemical markers evaluated during the first trimester of pregnancy, particularly fibrinogen/albumin ratio (FAR), hemoglobin A1c (HbA1c) and Homeostatic Model Assessment for insulin Resistance (HOMA-IR), in predicting GDM development. Method: In this retrospective study, a total of 582 pregnant women were tested with double screening tests and serum biochemical parameters 24–28. Oral glucose screening test (OGTT) results were examined in weeks. Demographic, clinical and biochemical data were compared between GDM and control groups. The diagnostic values of the biomarkers were calculated with the ROC analysis. In addition, a nomogram scoring system was created using these parameters. Results: FAR, HbA1c, insulin, HOMA-IR and CRP/albumin ratios were significantly higher in the GDM group (p<0,001). FAR was determined as the parameter with the highest diagnostic power (AUC = 0.79). In the nomogram analysis, far and HbA1c received the highest scoring values. Pregnancy associated plasma protein a (PAPP-a) was low in the GDM group, but its diagnostic strength was poor. Conclusion: FAR, HbA1c and HOMA-IR values measured in the first trimester can be valuable indicators for predicting GDM. In particular, far has been evaluated as a parameter that comes to the forefront in the early screening process thanks to its high diagnostic power.
Özet
Amaç: Gestasyonel diyabet mellitus (GDM), hem maternal hem de fetal sağlık üzerinde ciddi komplikasyonlara yol açabilen önemli bir gebelik komplikasyonudur. Bu çalışmanın amacı gebeliğin ilk trimesterinde değerlendirilen biyokimyasal belirteçlerden özellikle fibrinojen/albümin oranı (FAR), hemoglobin A1c (HbA1c) ve Homeostatic Model Assessment for Insulin Resistance (HOMA-IR)’nin GDM gelişimini öngörmedeki etkinliğini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Retrospektif bu çalışmada, toplam 582 gebenin ikili tarama testi ve serum biyokimyasal parametreleri ile 24–28. haftalarda yapılan Oral glukoz tarama testi (OGTT) sonuçları incelendi. GDM ve kontrol grupları arasında demografik, klinik ve biyokimyasal veriler karşılaştırıldı. ROC analizi ile biyobelirteçlerin tanısal değerleri hesaplandı. Ayrıca, bu parametreler kullanılarak nomogram puanlama sistemi oluşturuldu. Bulgular: GDM grubunda FAR, HbA1c, insülin, HOMA-IR ve CRP/Albümin oranları anlamlı düzeyde yüksek bulundu (p<0.001). FAR en yüksek tanısal güce sahip parametre olarak belirlendi (AUC=0.79). Nomogram analizinde FAR ve HbA1c en yüksek puanlama değerlerini aldı. Pregnancy associated plasma protein A (PAPP-A) düzeyi GDM grubunda düşük olmakla birlikte tanısal gücü zayıftı. Sonuç: İlk trimesterde ölçülen FAR, HbA1c ve HOMA-IR değerleri GDM’yi öngörmede değerli göstergeler olabilir. Özellikle FAR, yüksek tanısal gücü sayesinde erken tarama sürecinde ön plana çıkan bir parametre olarak değerlendirilmiştir. Bu parametreler, GDM riskinin erken dönemde belirlenmesine olanak tanıyarak hem anne hem de fetüs sağlığına katkı sağlayabilir.