SavedAdd your journal

Journals / Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 19 - Sayı: 3

Vatandaşların Akılcı İlaç Kullanımı, Bilgi ve Tutum Değerlendirmesi: Ankara İli Metropol İlçeler Örneği

Abdurrahman BARUTÇU
Dilaver TENGİLİMOĞLU
Ümit NALDÖKEN
Pages
1062–1078
Publication Date
2017-12-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Toplanan veriler SPSS programı ile analiz edilmiş, analizler sonucunda insanların akılcı ilaç kullanımı konusunda önemli eksikliklerinin olduğu, azımsanmayacak bir oranda insanın kendi başına veya yakın çevresinden aldığı tavsiyelerle ilaç kullandığı, hastalandıklarında çoğunlukla öncelikle aile hekimlerine başvurdukları, doktorlara reçeteye ilaç ekletme eğiliminde oldukları sonuçlarına ulaşılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:İlaç tüketimi her geçen yıl önemli oranda artmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Bu artışta nüfus artışının önemi olduğu kadar küreselleşen dünyada artan stresin de önemli bir payı vardır.
💡
Conclusion & Impact:Toplanan veriler SPSS programı ile analiz edilmiş, analizler sonucunda insanların akılcı ilaç kullanımı konusunda önemli eksikliklerinin olduğu, azımsanmayacak bir oranda insanın kendi başına veya yakın çevresinden aldığı tavsiyelerle ilaç kullandığı, hastalandıklarında çoğunlukla öncelikle aile hekimlerine başvurdukları, doktorlara reçeteye ilaç ekletme eğiliminde oldukları sonuçlarına ulaşılmıştır.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İlaç · Akılcı İlaç Kullanımı · Sağlık Bilinci

Özet

İlaç tüketimi her geçen yıl önemli oranda artmaktadır. Bu artışta nüfus artışının önemi olduğu kadar küreselleşen dünyada artan stresin de önemli bir payı vardır. Akılcı ilaç kullanımı, bir yandan hastalığın tedavi yöntemine doğru katkının sağlanması anlamına gelirken bir yanda da bireysel ve ülke ekonomisine katkı sağlamak anlamına gelmektedir. Gereksiz yere bekletilerek son kullanma tarihleri geçirilen ilaçlar ile tedavi sonrası artan ilaçların çöpe atılması, ülke ekonomisi açısından önemli düzeyde bir kayıp yaşanmasına yol açmaktadır. Bu noktada yapılan araştırmanın temel amacı, vatandaşların akıllı ilaç kullanımına yönelik bilgi tutumlarının değerlendirilmesidir. Bu amaçla Ankara ilinin Metropol ilçelerde yaşayan ve kolayda örneklem yöntemi ile seçilen 400 kişi ile yapılan ile anket sonucu veri toplama işlemi yapılmıştır. Toplanan veriler SPSS programı ile analiz edilmiş, analizler sonucunda insanların akılcı ilaç kullanımı konusunda önemli eksikliklerinin olduğu, azımsanmayacak bir oranda insanın kendi başına veya yakın çevresinden aldığı tavsiyelerle ilaç kullandığı, hastalandıklarında çoğunlukla öncelikle aile hekimlerine başvurdukları, doktorlara reçeteye ilaç ekletme eğiliminde oldukları sonuçlarına ulaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

BARUTÇU, A., TENGİLİMOĞLU, D., NALDÖKEN, Ü. (2017). Vatandaşların Akılcı İlaç Kullanımı, Bilgi ve Tutum Değerlendirmesi: Ankara İli Metropol İlçeler Örneği. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 3, 1062–1078. https://ajindex.com/articles/14086

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Akıcı, A. ve KALAÇA, S. (2013). “Topluma yönelik akılcı ilaç kullanımı”. Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı, SGK Yayın No: 93, Ankara.
  2. Akkurt, B. (2016). “Araştırma görevlilerinin (branş) akılcı ilaç kullanımı konusunda bilgi tutum ve davranışları”. Yayımlanmamış uzmanlık tezi, Sağlık Bakanlığı Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Tıp Fakültesi Aile Hekimliği Anabilim Dalı, Ankara. AMERİKA’NIN SESİ, (2016). “ABD’de Tıbbi Hata Sonucu Ölüm Oranı Hala Çok Yüksek”, https://www.amerikaninsesi.com/a/abd-de-tibbi-hata-sonucu-olum-orani-hala-cok-yuksek/3341885.html, (Erişim Tarihi: 28.05.2017)
  3. Aydın B. ve Gelal A. (2012). “Akılcı ilaç kullanımı: yaygınlaştırılması ve tıp eğitiminin rolü”. DEÜ Tıp Fakültesi Dergisi, (26), 57-63.
  4. Bartlett, J.E., Kotrlik, J.W. ve Higgins, C.C. (2001) “Organizational research: Determining appropriate sample size in survey research”. Information Technology, Learning, and Performance Journal, 19, 43-50.
  5. Bates, D.W., Spell, N., Cullen, D.J., Burdick, E. (1997). “The costs of adverse drug events in hospitalized patients, adverse drug events prevention study group”, JAMA, (277), 307- 311. Gürbüz, S. ve Şahin, F. (2015). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri, felsefe-yöntem-analiz, (2. Baskı), Seçkin yayınları, Ankara.
  6. Holloway K. ve Van Dijk L. (2011). The World Medicines Situation 2011-Rational use of medicines. WHO, Geneva. Hunter, D. ve Bains N. (1999). “Rates of adverse events among hospital admissions and day surgeries in ontario from 1992 to 1997”. Canadian Medical Association Journal, (160), 1585–1586. İLAÇ ENDÜSTRİSİ İŞVERENLER SENDİKASI (İEİS), 2017, “Türkiye İlaç Pazarı”, http://www.ieis.org.tr/ieis/tr/indicators/33/turkiye-ilac-pazari, (Erişim Tarihi: 15.05.2017) İSTANBUL ECZACI ODASI, (2017). “Hakkımızda, Gençlik Komisyonu”, http://www.istanbuleczaciodasi.org.tr/?cat=10&page=komisyon, (Erişim Tarihi: 20.05.2017)
  7. Johny, S., Torgal, S. ve Mathew, A. (2017). “Assessment of Knowledge, Attitude and Practice of Self-medication among Second Year MBBS Students”, Indian Journal of Pharmacology, 4 (1), 42-44.
  8. Kuş, E. ve Durna, Z. (2016). “Akılcı ilaç kullanımda hemşirenin rolü ve eğitimin önemi”. Sağlık ve Toplum Dergisi, 26(2), 3-9.
  9. Le Grand, A., Hogerzeil, H. V., ve Haaijer-Ruskamp, F. M. (1999). “Intervention research in rational use of drugs: a review”. Health policy and planning, 14(2), 89-102.
  10. Mollahaliloğlu, S., Alkan, A., Özgülcü, Ş., Öncül, H. G. ve Akıcı, A. (2011). Hekimlerin Akılcı Reçeteleme Yaklaşımı. T.C. Sağlık Bakanlığı, Refik