Journals / Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 19 - Sayı: 3

E-Devlet ve Yönetim İlişkileri

Pages
765–787
Publication Date
2017-12-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu makalenin amacı; geleneksel kurumların işleyiş ve tanımlama süreçlerinin geçirdiği değişimleri tespit ederken, e-devletin bu süreçte oynadığı rolü ortaya koymaktır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:E-devlet, kamunun ve ekonominin etkili olduğu alanlarda temel teşkil eden bürokrasinin, esnekleşme eğilimlerine yönelik geliştirilmiştir. 1980’li yıllarda etkisi öne çıkan yeni yönetsel yaklaşımlar, piyasa ve devlet ilişkisinde etkileşimin artırılmasına yönelik politikaları savunmuştur.
📊
Key Findings & Data:E-devlet, kamu ile piyasa etkileşiminde, bürokrasinin aşınmasına yönelik bir etkiye sahip olmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Bu makalenin amacı; geleneksel kurumların işleyiş ve tanımlama süreçlerinin geçirdiği değişimleri tespit ederken, e-devletin bu süreçte oynadığı rolü ortaya koymaktır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:E-Devlet · Bürokrasi · Teknoloji

Özet

E-devlet, kamunun ve ekonominin etkili olduğu alanlarda temel teşkil eden bürokrasinin, esnekleşme eğilimlerine yönelik geliştirilmiştir. 1980’li yıllarda etkisi öne çıkan yeni yönetsel yaklaşımlar, piyasa ve devlet ilişkisinde etkileşimin artırılmasına yönelik politikaları savunmuştur. E-devlet, kamu ile piyasa etkileşiminde, bürokrasinin aşınmasına yönelik bir etkiye sahip olmuştur. Siyasal, sosyal ve ekonomik çerçevede düşünüldüğünde, toplumsal bir dönüşümün kurucu unsuru olabilecek olan e-devlet, çağdaş demokrasilerde katılımcılığı da kolaylaştırmaktadır. Söz konusu katılımcılık, devlet dizgesinin işlevsel ve yönetsel alanına karşılık gelmekte olup, ekonomik, toplumsal ve kurumsal bir bütünlüğe işaret etmektedir. Bu bağlamda e-devletin etkisiyle, özellikle bireyler ile kurumlar arası iletişim bağlarının çok yönlü gelişimine olanak sağlanmaktadır. İletişim temelli bu ilişkiler ağı, bireyi ve kurumları, tarafsız bir ortamda bir araya getirmesiyle katılımcılığa imkân tanımıştır. E-devletin felsefesi, etkileşim temelinde ele alındığında, birey ile devlet arasında yakınlaşmaya imkân vermektedir. Bu makalenin amacı; geleneksel kurumların işleyiş ve tanımlama süreçlerinin geçirdiği değişimleri tespit ederken, e-devletin bu süreçte oynadığı rolü ortaya koymaktır.

🔖

Cite This Article

AKTEL, M., ÖĞREKÇİ, S., ÖZMEN, B. (2017). E-Devlet ve Yönetim İlişkileri. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 3, 765–787. https://ajindex.com/articles/14072

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (34)

  1. Adıgüzel, M. (2011). Teknolojinin küreselleşmesi. Ankara:
  2. Nobel yayınları. Aksoy, Ş. (2007). Türkiye’de kamu yönetimi. Ankara:
  3. Nobel Yayın. Aktan, C.C.ve Vural, İ.Y. (2006). Çokuluslu şirketler –global sermaye ve global yatırımlar. İstanbul:
  4. Çizgi Yayın. Aktel, M.(2003). Küreselleşme ve Türk kamu yönetimi. Ankara:
  5. Asil Yayın Dağıtım. Aron, R.(2007). Sosyolojik düşüncenin evreleri. (K. Alemdar. Çev.). İstanbul:
  6. Kırmızı Yayınları.
  7. Arthur, B. (2011). Teknolojinin doğası, nedir ve nasıl evrilir. (İ. Çetin. Çev.). İstanbul:
  8. Optimist Yayınları.
  9. Aslan, O. E.(2012). Devlet bürokrasi ve kamu personel rejimi. İstanbul:
  10. İmge Kitapevi. Aydemir, C.(2005). “Elektronik Ticaret”. (Ed), TARCAN, A. İnternet ve toplum. Ankara: Anı Yayınları, s.146-160.
  11. Barnet, R. J. ve Cavanagh, J. (1995). Küresel düşler –imparator şirketler ve yenidünya düzeni. (G.Şen. Çev.) İstanbul:
  12. Sabah Kitapları. Barutçugil, İ. (2002). Bilgi yönetimi. İstanbul:
  13. Kariyer Yayın. Barry, N.P. (2012). Modern siyaset teorisi, (M. Erdoğan ve Y. Şahin. Çev.) İstanbul:
  14. Liberte. Basalla, G.(2013). Teknolojini evrimi. (C. Soydemir. Çev.) Ankara:
  15. Doğubatı. Bauman, Z. (2013). Postmodernizm ve hoşnutsuzlukları. (İ. Türkmen. Çev.) İstanbul:
  16. Ayrıntı. Beer, M.(2012). Sosyalizmin ve sosyal mücadelenin genel tarihi. (G. Üstün. Çev.) İstanbul:
  17. Kaynak Yayınları.
  18. Best, S.ve KELLNER, D. (2011) Post modern teori. (M. Küçük. Çev) İstanbul:
  19. Ayrıntı. Betz, F. (2010). Teknolojik yenilik yönetimi –değişimle gelen rekabet avantajı. (P. Güran. Çev) Ankara:
  20. TÜBİTAK. Bilgiç, V. K. (2009).
  21. Değişik yönleriyle yerelleşme, Türkiye’de yerelleşme sorunları. Ankara:
  22. Seçkin Yayıncılık. Brzezinski, Z. (2012). Stratejik vizyon –Amerika ve küresel güç buhranı. (S. Yalçın ve A. Orhan. Çev) İstanbul:
  23. Timaş Yayınları.
  24. Braudel, F. (2014). Uygarlıkların grameri. (M. A. Kılıçbay. Çev.). Ankara:
  25. İmge Kitabevi.
  26. Boratav, K. (2012). Türkiye iktisat tarihi. İstanbul:
  27. İmge Yayınevi.
  28. Bozkır, A.S. (2016). “Sosyal Politika Kavramı, Tarihsel Gelişimi ve Türkiye’de Sosyal Politika”, (Ed), Tokyol, A. Ve Alper, Y. Sosyal Politika. Bursa: Dora Yayınları, s. 1-26.
  29. Can, E. (2013). Bölgesel kalkınmada kalkınma ajanslarının rolü, İzmir kalkınma ajansı örneği. İzmir:
  30. Altın Nokta Yayın. Canatan, B. (2001).
  31. Yerellik ilkesi, Ankara:
  32. Galeri Kültür Yayınları.
  33. Castells, M. (2006). Enformasyon çağı: ekonomi, toplum ve kültür –ikinci cilt: kimliğin gücü. (E. Kılıç. Çev.) İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  34. Cordonneır, L. (2014). Garibanlara merhamet yok. (L. Şimşek.