AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAdditionally, it was found that the Exercise Benefits/Barriers score predicted self-care capacity negatively; as the Exercise Benefits/Barriers scale score increased, the self-care capacity score decreased.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: This study aimed to determine the effect of self-care capacity on activities of daily living and barriers to exercise among patients undergoing hemodialysis treatment at the Dialysis Unit of Samsun Training and Research Hospital. Methods: This cross-sectional descriptive study included 97 hemodialysis patients registered at the Dialysis Unit who agreed to participate. Data were collected using the Personal Information Form, the Self-Care Capacity Scale (SCCS), the Katz Activities of Daily Living Index (ADL), and the Dialysis Patients’ Exercise Benefits/Barriers Scale (DPEBBS). Descriptive statistics, ANOVA, post hoc analysis, t-tests, Mann–Whitney U tests, Kruskal–Wallis tests, and multiple linear regression were used to analyze the data. Statistical significance was set at p < 0.05. Results: The mean Self-Care Capacity Scale score for hemodialysis patients was 85.4 ± 22.8; the mean Katz Activities of Daily Living Index score was 14.59 ± 4.025; and the mean Exercise Benefits/Barriers Scale score was 62.15 ± 6.713. Based on these results, it was determined that hemodialysis patients have moderate self-care capacity, perceive moderate-intensity exercise as beneficial, and are independent according to the Katz Activities of Daily Living Index. The Activities of Daily Living score was found to predict self-care capacity in a positive significant manner; as the ADL score increased, so did the self-care capacity score. Additionally, it was found that the Exercise Benefits/Barriers score predicted self-care capacity negatively; as the Exercise Benefits/Barriers scale score increased, the self-care capacity score decreased. Conclusion: The study found that hemodialysis patients have a moderate level of self-care capacity, are largely independent in terms of activities of daily living, and perceive the benefits of exercise to a moderate degree. It was determined that activities of daily living are a significant predictor of self-care capacity in a positive direction, while the exercise benefits/barriers score is a significant predictor in a negative direction. In light of these findings, it is believed that planning nursing interventions, as well as education and counseling programs, aimed at supporting activities of daily living and reducing barriers to exercise participation among hemodialysis patients could contribute to enhancing self-care capacity. Furthermore, it would be beneficial to investigate this topic in different sample groups.
Özet
Amaç: Araştırma Samsun Eğitim ve Araştırma Hastanesi Diyaliz Ünitesi’nde hemodiyaliz tedavisi alan hastaların öz bakım gücünün, günlük yaşam aktivitelerine ve egzersiz engellerine etkisini belirlemek amacıyla yapıldı. Yöntem: Kesitsel-tanımlayıcı türde yürütülen araştırma diyaliz ünitesine kayıtlı, araştırmaya katılmayı kabul eden 97 hemodiyaliz hastası ile tamamlandı. Araştırmanın verileri Kişisel Bilgi Formu, Öz-bakım Gücü Ölçeği (ÖBGÖ), Katz Günlük Yaşam Aktiviteleri İndeksi (GYA) ve Diyaliz Hastalarında Egzersiz Yararları/Engelleri Ölçeği (DPEBBS) ile toplandı. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, ANOVA, post-hoc analiz, t-testi, Mann-Whitney U, Kruskal Wallis testleri ve çoklu doğrusal regresyon testi kullanıldı. İstatistik anlamlılık p<0,05 olarak kabul edildi. Bulgular: Hemodiyaliz hastalarının öz bakım gücü ölçeği puan ortalaması 85,4±22,8 olarak, Katz GYA puan ortalaması 14,59±4,025 olarak, egzersiz yararları/engelleri ölçeği puan ortalaması 62,15±6,713 olarak bulundu. Bu sonuca göre hemodiyaliz hastalarının orta düzeyde öz bakım gücüne sahip olduğu, orta düzeyde egzersiz yapmanın yararlı olduğunu algıladıkları ve Katz GYA indeksine göre bağımsız oldukları belirlendi. Günlük yaşam aktiviteleri puanının öz bakım gücünü pozitif anlamlı şekilde yordadığı, GYA puanı arttıkça öz bakım gücü puanın arttığı belirlendi. Egzersiz yararları/engelleri puanının da öz bakım gücünü negatif anlamlı olarak yordadığı belirlendi. Egzersiz yararları/engelleri ölçeği puanı arttıkça öz bakım gücü puanın azaldığı saptandı. Sonuç: Araştırma sonucunda hemodiyaliz hastalarının orta düzeyde öz bakım gücüne sahip olduğu, günlük yaşam aktiviteleri açısından büyük ölçüde bağımsız oldukları ve egzersizin yararlarını orta düzeyde algıladıkları belirlendi. Günlük yaşam aktivitelerinin öz bakım gücünün pozitif yönde, egzersiz yararları/engelleri puanının ise negatif yönde anlamlı yordayıcıları olduğu saptandı. Bu bulgular doğrultusunda, hemodiyaliz hastalarında günlük yaşam aktivitelerini desteklemeye ve egzersize katılımı etkileyen engelleri azaltmaya yönelik hemşirelik girişimleri ile eğitim ve danışmanlık uygulamalarının planlanmasının öz bakım gücünün desteklenmesine katkı sağlayabileceği değerlendirilmektedir. Ayrıca konunun farklı örneklem gruplarında araştırılması yararlı olacaktır.