SavedAdd your journal

Journals / Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2026 / Cilt: 35 Sayı: 35

Yükseköğretimin Toplumsal Değişmeye Etkisi

Aslihan Kuyumcu
Tolga Erdoğan
Pages
240–250
Publication Date
2008-06-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu kapsamda araştırmada, eğitim, toplumsal değişme ve yükseköğretimdeki temel kavramlar, gelişme ve sorunlar sosyal gerçeklik bağlamında incelenmiş ve analitik bir yaklaşımla bazı öneriler getirilmiştir

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Toplumsal değişme, toplumun yapısındaki, temel kurumlarındaki, toplumun parçaları arasındaki dengede ya da örgütlenme şeklinde meydana gelen değişmedir.
📊
Key Findings & Data:Eğitim ve toplumsal değişme arasındaki ilişki uzun yıllardır tartışılmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Bu kapsamda araştırmada, eğitim, toplumsal değişme ve yükseköğretimdeki temel kavramlar, gelişme ve sorunlar sosyal gerçeklik bağlamında incelenmiş ve analitik bir yaklaşımla bazı öneriler getirilmiştir
🔬Design:Makale
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:eğitim · toplumsal değişme · yükseköğretim

Özet

Toplumsal değişme, toplumun yapısındaki, temel kurumlarındaki, toplumun parçaları arasındaki dengede ya da örgütlenme şeklinde meydana gelen değişmedir. Eğitim ve toplumsal değişme arasındaki ilişki uzun yıllardır tartışılmaktadır. Bazı düşünürlere göre eğitim toplumsal değişmeye neden olmakta, bazılarına göre ise, toplumsal değişmenin sonucu olarak şekillenmektedir. Eğitimin toplumdaki en önemli işlevleri; bireyi toplumsallaştırmak, toplumun sürekliliğini sağlamak ve toplumsal değişmeyi sağlamaya çalışan kuşaklar yetiştirmektir. Özellikle araştırma işlemlerini yöneten kuruluşlar olan üniversitelerin bu işlevlerdeki etkisi yadsınamaz. Son yıllarda birçok ülke yükseköğretim sistemleri içinde reformlar yapmışlardır. Özellikle gelişmekte olan ülkelerin yükseköğretim kurumlarında ortaya çıkan bu reformlar; yeni kuruluşların ortaya çıkması, finans ve yönetim yapılarının değiştirilmesi, değerlendirme ve akreditasyon mekanizmalarının oluşturulması, program reformları ve teknolojik yenilikler şeklinde kendini göstermiştir. Bu araştırmanın amacı, yükseköğretimin toplumsal değişmedeki etkisini incelemektir. Bu kapsamda araştırmada, eğitim, toplumsal değişme ve yükseköğretimdeki temel kavramlar, gelişme ve sorunlar sosyal gerçeklik bağlamında incelenmiş ve analitik bir yaklaşımla bazı öneriler getirilmiştir

🔖

Cite This Article

Kuyumcu, A., Erdoğan, T. (2008). Yükseköğretimin Toplumsal Değişmeye Etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 35 Sayı: 35, 240–250. https://ajindex.com/articles/1405124

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (35)

  1. Akkutay, Ü. (1999). 21.Yüzyılda sosyal yapının eğitime etkileri nasıl olacaktır? Eğitimde Yansımalar V. 21. Yüzyılın Eşiğinde Türk Eğitim Sistemi Ulusal Sempozyumu, 34-41, Ankara.
  2. Astin, A. W. & Astin, H. S. (2000). Leadership reconsidered: Engaging higher education in social change.W.K. Kellogg Foundation.
  3. Bilgiseven, K. A. (1992). Eğitim sosyolojisi, İstanbul: Filiz Kitabevi.
  4. Chapman, D. W. & Austin, A. E. (Eds.) (2002). Higher education in the developing world: Changing contexts and ınstitutional responses. Westport. CT, USA: Greenwood Publishing Group, Incorporated.
  5. Dewey, J. (1899). The school and society. Chicago: The University of Chicago Press.
  6. Elton, L. (1999). New ways of learning in higher education: managing the change. Tertiary Education and Management Springer Netherlands: Kluwer Academic Publishers, 5 (3), 207-225.
  7. Ereş, F. (2005). Eğitimin sosyal faydaları: Türkiye-AB karşılaştırması, Milli Eğitim Dergisi, 167, 320-339.
  8. Ergün, M. (1994). Eğitim sosyolojisine giriş. Ankara: Ocak Yayınları.
  9. Ertürk, S. (1972). Eğitimde program geliştirme. Ankara: Yelkentepe Yayınları.
  10. Eskicumalı, A. (2003). Eğitim ve toplumsal değişme: Türkiye’nin değişme sürecinde eğitimin rolü, 1923-1946. Boğaziçi Eğitim Dergisi, 19(2), 15-29.
  11. Fichter, J. (2002). Sosyoloji nedir. (N. Çelebi, Çev.). Ankara: Anı Yayıncılık.
  12. Fidan, N. (1985). Eğitime giriş. İstanbul: Alkım Yayınevi.
  13. Gündüz, S. (2005). Eğitim ve toplumsal değişme. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(10), 149–168.
  14. İçli, G. (2002). Sosyolojiye giriş. Ankara: Anı Yayıncılık.
  15. Kızılçelik, S. (1992). Sosyoloji sözlüğü. Konya: Göksu Matbaası
  16. Kongar, E. (1972). Toplumsal değişme. Ankara: Bilgi Yayınevi.
  17. Lewin, K. (1961). Quasi-stationary social equilibria and the problem of permanent change. (edit. W.G. Bennis, K.D. Benne & R. Chin), The planning of change. New York: Holt Rinehart.
  18. Mutlu, L. (2007). Türkiye’nin uygarlık yolu üniversitelerden geçiyor. İstanbul: Boyut Yayın Grubu.
  19. Oğuz, A. (2004). Bilgi çağında yükseköğretim programları. Milli Eğitim Dergisi, 164.
  20. Öztürk, H. (1993). Eğitim sosyolojisi. Ankara: Hatipoğlu Yayınları.
  21. Prazzdnikov, G.A. (2006). The bologna process and its relevance to present-day education. Russian Education and Society, 48(7), 5-16.
  22. Rury, J. L. (2004). Education and social change: Themes in the history of american schooling. Mahwah, NJ, USA: Lawrence Erlbaum Associates, Incorporated.
  23. Sağ, V. (2003). Toplumsal değişim ve eğitim üzerine. C.Ü. Sosyal Bilimler Dergisi, 27(1), 11-25.
  24. Salmi, J. (2002). Facing the challenges of the twenty-first century. Perspectives, 6(1), 8-12.
  25. Salmi, J. (2001). Tertiary education in the 21st century: challenges and opportunities. Higher Education Management, 13(2), 105-131.
  26. Singer, A. & Pezone, M. (2007). Education for social change: from theory to practice. 15.01.2007 tarihinde http://louisville.edu/journal/workplace/issue5p2/singerpezone.html adresinden alınmıştır.
  27. Tezcan, M. (1997). Eğitim sosyolojisi. (11. bs.). Ankara: Yazar.
  28. Tezcan, M. (1995). Sosyolojiye giriş. (4. bs.). Ankara: Feryal Matbaası.
  29. Timur, T. (2000). Toplumsal değişme ve üniversiteler. Ankara: İmge Yayınevi.
  30. Trumbi, S. U. (2006). The lisbon recognition convention: unesco’s contribution to european ıntegration ın the 1990’s. Social Alternatives, 25(4), 27-37.
  31. TÜBİTAK. (2003). Bilim ve teknoloji stratejileri, vizyon 2023 (Eğitim ve insan kaynakları paneli ara rapor). 16.01.2007 tarihinde http://vizyon2023.tubitak.gov.tr/teknolojiongorusu/paneller/egitimveinsankaynaklari/raporlar/raporeik.pdf adresinden alınmıştır.
  32. Wachter, B. (2004). The bologna process: developments and prospects. European Journal of Education, 39(3), 265-273.
  33. Weinberg, A. S. (2002).The üniversity: an agent of social change?. Qualitative Sociology, 25(2), 263-272.
  34. Young, K. (1955). A sociology of education. New York: American Book Company.
  35. YÖK. (2007). Türkiye’nin yükseköğretim stratejisi. Ankara: Meteksan.