AI Summary & Key Takeaways
AI InsightMultiple linear regression analysis showed that the overall model was statistically significant (F(11, 228) = 9.31; p < 0.001) and that the variables included in the model explained 31% of the variance in changes in caregiver burden (R² = 0.31).
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The management of chronic diseases affects not only patients’ treatment processes but also the physical, psychological, and social burden experienced by their caregivers. This study aimed to examine changes in caregiver burden before and after a telerehabilitation program, evaluate these changes separately within each diagnostic group, compare them according to sociodemographic characteristics, and identify factors associated with changes in caregiver burden. The study included the primary caregivers of 240 patients, comprising 90 patients diagnosed with hemiplegia, paraplegia, or tetraplegia, 60 with aphasia, 30 with cerebral palsy, and 60 with Parkinson’s disease. Data were collected using the Descriptive Information Form and the Caregiver Burden Scale. The telerehabilitation program consisted of 30 sessions, and assessments were conducted before and after the program. Following telerehabilitation, caregiver burden scores decreased significantly within all diagnostic groups (p < 0.001). Cohen’s d values indicated moderate to large effect sizes within each diagnostic group. The largest effect sizes were observed among caregivers of individuals with Parkinson’s disease and those with hemiplegia, paraplegia, or tetraplegia. Reductions in caregiver burden were more pronounced among caregivers who were younger, male, and had higher educational and income levels (p < 0.05). Multiple linear regression analysis showed that the overall model was statistically significant (F(11, 228) = 9.31; p < 0.001) and that the variables included in the model explained 31% of the variance in changes in caregiver burden (R² = 0.31). The findings indicate that caregiver burden decreased significantly following telerehabilitation and suggest that this change may be associated with caregivers’ sociodemographic characteristics. Regular assessment of caregivers’ needs and strengthened support mechanisms for caregivers at greater risk are recommended as integral components of telerehabilitation programs.
Özet
Kronik hastalıkların yönetimi, hastaların tedavi süreçlerinin yanı sıra bakım verenlerin fiziksel, psikolojik ve sosyal yükünü de doğrudan etkilemektedir. Bu araştırmada telerehabilitasyon öncesinde ve sonrasında bakım verme yükündeki değişimin incelenmesi, bu değişimin her bir tanı grubu içinde ayrı ayrı değerlendirilmesi, sosyodemografik özelliklere göre karşılaştırılması ve bakım verme yükündeki değişimle ilişkili faktörlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya hemipleji, parapleji veya tetrapleji tanılı 90, afazi tanılı 60, serebral palsi tanılı 30 ve Parkinson hastalığı tanılı 60 olmak üzere toplam 240 hastanın birincil bakım vereni dâhil edilmiştir. Veriler Tanıtıcı Bilgi Formu ve Bakım Verme Yükü Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Telerehabilitasyon programı 30 seanstan oluşmuş ve ölçümler program öncesinde ve sonrasında gerçekleştirilmiştir. Telerehabilitasyon sonrasında bakım verme yükü puanlarının tüm tanı gruplarında istatistiksel olarak anlamlı düzeyde azaldığı belirlenmiştir (p<0,001). Cohen d değerleri, her bir tanı grubunda gözlenen değişimin orta ile yüksek düzeyde etki büyüklüğüne sahip olduğunu göstermiştir. En yüksek etki büyüklükleri Parkinson hastalığı ile hemipleji, parapleji veya tetrapleji tanılı bireylerin bakım verenlerinde gözlenmiştir. Bakım verme yükündeki azalmanın genç, erkek, eğitim düzeyi yüksek ve gelir düzeyi yüksek bakım verenlerde daha belirgin olduğu saptanmıştır (p<0,05). Çoklu doğrusal regresyon analizi sonucunda kurulan modelin istatistiksel olarak anlamlı olduğu (F(11,228)=9,31; p<0,001) ve modelde yer alan değişkenlerin bakım verme yükündeki değişime ilişkin varyansın yüzde 31’ini açıkladığı belirlenmiştir (R²=0,31). Bulgular, telerehabilitasyon sonrasında bakım verme yükünün anlamlı düzeyde azaldığını ve bu değişimin bakım verenlerin sosyodemografik özellikleriyle ilişkili olabileceğini göstermektedir. Telerehabilitasyon programlarında bakım verenlerin gereksinimlerinin düzenli olarak değerlendirilmesi ve risk altındaki bakım verenlere yönelik destek mekanizmalarının güçlendirilmesi önerilmektedir.