SavedAdd your journal

Journals / Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 22 - Sayı: 1

Evrenselci ve Özelci Kültürler Ayrımında Yöneticilerde Etik Karar Verme Davranışı

Pınar FAYGANOĞLU
Ali GÜRSOY
Pages
134–156
Publication Date
2020-05-08
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmanın yerli yazındaki öncü rolünün, ileride yapılacak görgül çalışmalara temel olabilecek önemli çıkarımlar ortaya koyulmasına ve bu bağlamda bahse konu çalışmalara ışık tutması beklenmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:İnsanların toplu yaşamaları ve davranışları sonucunda ortaya çıktığı ifade edilebilecek olan kültürün, sosyal bilimler yazınında çokça ele alınan konulardan biri olduğu söylenebilecektir.
📊
Key Findings & Data:Kültüre ilişkin olarak farklı tanımlar ve sınıflandırmaların olduğu da belirtilebilecek olup Trompenaars ve Turner (1997) tarafından yapılan çalışmada, kültürün yedi farklı boyutundan bahsedilmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmanın yerli yazındaki öncü rolünün, ileride yapılacak görgül çalışmalara temel olabilecek önemli çıkarımlar ortaya koyulmasına ve bu bağlamda bahse konu çalışmalara ışık tutması beklenmektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kültür · Kültürel Boyutlar · Etik Karar Verme

Özet

İnsanların toplu yaşamaları ve davranışları sonucunda ortaya çıktığı ifade edilebilecek olan kültürün, sosyal bilimler yazınında çokça ele alınan konulardan biri olduğu söylenebilecektir. Kültüre ilişkin olarak farklı tanımlar ve sınıflandırmaların olduğu da belirtilebilecek olup Trompenaars ve Turner (1997) tarafından yapılan çalışmada, kültürün yedi farklı boyutundan bahsedilmektedir. Bahse konu kültür boyutlarından olan ‘evrenselcilik’ ve ‘özelcilik’ boyutunun bireylerin ve dolayısıyla da yöneticilerin davranışlarını etkileyebileceği ve etik karar vermenin bu davranışlardan biri olduğu ifade edilebilecektir. Evrenselci kültürlerin daha ziyade küresel değerlere, normlara ve yükümlülüklere öncelik verdiği, buna karşın özelcilik kültüründe yer alan bireylerin ise daha ziyade kişisel ilişkileri temel alarak davrandığı bildirilmektedir. Bu çalışmada, yöneticilerin söz konusu kültürel farklılıklar penceresinden etik karar verme davranışları ele alınacak olup bahse konu kavramlar oluşturulan kuramsal önermeler çerçevesinde tartışılacaktır. Çalışmanın yerli yazındaki öncü rolünün, ileride yapılacak görgül çalışmalara temel olabilecek önemli çıkarımlar ortaya koyulmasına ve bu bağlamda bahse konu çalışmalara ışık tutması beklenmektedir.

🔖

Cite This Article

FAYGANOĞLU, P., GÜRSOY, A. (2020). Evrenselci ve Özelci Kültürler Ayrımında Yöneticilerde Etik Karar Verme Davranışı. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: 1, 134–156. https://ajindex.com/articles/14015

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Adler, N. J (1991). International dimensions of organizational behavior. PWS-KENT Publishing Company. Boston, Massachussets. Al-Khatib, J. A., Robertson, C. J., Stanton, A. D. A., ve Vitell, S. J. (2002). Business ethics in the Arab Gulf states: A three-country study. International Business Review, 11(1), 97- 111. Archer, E. R. (1980). How to make a business decision: an analysis of theory and practice. Management review, 69(2), 54-61.
  2. Aydın, İ. (2002). Yönetsel, mesleki ve Örgütsel Etik. Pegem Yayıncılık, www.pegema.com.tr. Banks, S. (2006). Ethical and values in social work. Third Edition. London: MacmillanPress.
  3. Barnard, C. (1938). The functions of the executive. Cambridge/Mass. Basi, R. S. (1998). Administrative decision making: a contextual analysis.Management Decision, 36(4), 232-240.
  4. Bazerman, M., ve Moore, D. A. (2012). Judgment in managerial decision making. research.hks.harvard.edu Beyer, J. M. (1981). Ideologies, values, and decision making in organizations.Handbook of organizational design, 2, 166-202.
  5. Blankenship, L. V., ve Miles, R. E. (1968). Organizational structure and managerial decision behavior. Administrative Science Quarterly, 106-120.
  6. Bommer, M., Gratto, C., Gravander, J., ve Tuttle, M. (1987). A behavioral model of ethical and unethical decision making. journal of Business Ethics,6(4), 265-280.
  7. Brislin, R. W., Lonner, W. J., ve Thorndike, R. M. (1973). Cross-cultural research methods. New York, NY: J. Wiley. Cavanagh, G. F., Moberg, D. J., Velasquez, M. (1981). The ethics of organizational politics. The academy of management review. 6 (3), 363-374.
  8. Chatman, J. A., Cha., S. E. (2003). Leading by leveraging culture. California Management Review, 45(4), 20. Daft, R., (2003).
  9. Management. Thomson South Western, Landmark Ltd. 6. Baskı Drucker, P. F. (2001). The Effective Decision. Harwards Business Review on Decision Making, Harward Business Review Paperpack. D'Silva, J. L., Meng, C. L., ve Othman, J. (2015). Personal Moral Philosophy of Undergraduates towards Academic Dishonesty. Modern Applied Science,9(11), 144. Dufrene, R. L. (2000). Designing and validating a measure of ethical orientation of counselors: The ethical decision-making scale- EDMS. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Misisipi Şehir Üniversitesi.http://0-search.proquest.com.source.unco.edu docview/304611883?accountid=12832 Dufrene, R. L., ve Glosoff, H. L. (2004). The ethical decision-making scale-revised. Measurement and Evaluation in Counseling and Development,37(1), 2. Ford,