SavedAdd your journal

Journals / Fiscaoeconomia / 2026 / Volume: 10 Issue: 2

Are the Shocks to Short-Run Real Interest Rates Permanent? A Case Study for Türkiye

Kısa Vadeli Reel Faiz Oranlarına Gelen Şoklar Kalıcı mı? Türkiye İçin Bir Uygulama

Mehmet Erdoğmuş(SİVAS CUMHURİYET ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-9700-630X
Pages
—
Publication Date
2026-10-03
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Therefore, it is possible to say that the impact of shocks on the short-run real interest rate series in Türkiye will not be permanent.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study examines whether shocks to short-run real interest rates in Türkiye have permanent effects.
📊
Key Findings & Data:Depending on data availability, the analysis period starts in June 2002 and ends in December 2025.
💡
Conclusion & Impact:Therefore, it is possible to say that the impact of shocks on the short-run real interest rate series in Türkiye will not be permanent.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2002 Verileri
⚙️Variables:Unit Root Test · Real Interest Rate · Shocks

Abstract

This study examines whether shocks to short-run real interest rates in Türkiye have permanent effects. Depending on data availability, the analysis period starts in June 2002 and ends in December 2025. Since the liquidity premium theory was considered in the study, Türkiye’s short-run real interest rates, not long-run real interest rates, were analysed. The three-month bond yield data of Türkiye were used as a proxy for short-run nominal interest rates, and the inflation expectation data for the next twelve months were used as a proxy for expected inflation. To ensure frequency consistency, three-month bond yield data have been converted to monthly data, as expected inflation data are monthly and bond yield data are daily. In this study, various unit root tests that consider nonlinearity have been applied to Türkiye’s short-run real interest rate series. As a result of the unit root tests applied, it has been determined that the short-run real interest rate series under consideration does not contain a unit root. Therefore, it is possible to say that the impact of shocks on the short-run real interest rate series in Türkiye will not be permanent.

Özet

Bu çalışmada Türkiye’de kısa vadeli reel faiz oranlarına gelen şokların etkisinin kalıcı olup olmadığı incelenmiştir. Veri mevcudiyetine bağlı olarak analiz dönemi Haziran 2002’de başlayıp Aralık 2025’te sona ermektedir. Çalışmada likidite primi teorisi dikkate alındığı için Türkiye’nin uzun vadeli reel faiz oranları değil, kısa vadeli reel faiz oranları analiz edilmiştir. Kısa vadeli nominal faiz oranlarını temsilen Türkiye’nin üç aylık tahvil getirisi verileri tercih edilmiş ve beklenen enflasyonu temsilen gelecek on iki aya ait enflasyon beklentisi verileri kullanılmıştır. Beklenen enflasyon verileri aylık bazda ve üç aylık tahvil getirisi verileri günlük bazda olmasından dolayı frekans uyumunu sağlamak için üç aylık tahvil getirisi verileri aylık verilere dönüştürülmüştür. Çalışmada Türkiye’nin kısa vadeli reel faiz oranı serisine doğrusal dışılığı dikkate alan çeşitli birim kök testleri uygulanmıştır. Uygulanan birim kök testleri neticesinde, dikkate alınan kısa vadeli reel faiz oranı serisinin birim kök içermediğine karar verilmiştir. Bu nedenle şokların Türkiye’deki kısa vadeli reel faiz oranı serisi üzerindeki etkisinin kalıcı olmadığını söylemek mümkündür.

🔖

Cite This Article

Erdoğmuş, M. (2026). Are the Shocks to Short-Run Real Interest Rates Permanent? A Case Study for Türkiye. Fiscaoeconomia, Volume: 10 Issue: 2. https://doi.org/10.25295/fsecon.1882272

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (56)

  1. Adil, M. H., Danish, S., Bhat, S. A., & Kamaiah, B. (2020). Fisher effect: An empirical re-examination in case of India. Economics Bulletin, 40(1), 262–276.
  2. Aksu, H., Emsen, Ö. S., & Başar, S. (2001). Türkiye’de bütçe açıkları ile nominal ve reel faiz oranları ilişkileri: 1985–2000. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 15(1–2), 43–53.
  3. Alper, F. Ö., & Alper, A. E. (2024). Stationarity of long-term real interest rates: Findings from nonlinear Fourier unit root test. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 17(4), 944–957.
  4. Altunöz, U. (2018). Investigating the presence of Fisher effect for the China economy. Sosyoekonomi, 26(35), 27–40.
  5. Baxter, M. (1994). Real exchange rates and real interest differentials: Have we missed the business-cycle relationship?. Journal of Monetary Economics, 33(1), 5–37.
  6. Bayat, T. (2011). Türkiye’de Fisher etkisinin geçerliliği: Doğrusal olmayan eşbütünleşme yaklaşımı. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (38), 47–60.
  7. Bozik, M. S. (2019). Real interest rate and its effect on income inequality. Journal of Economic Policy Researches, 6(2), 107–120.
  8. Breitung, J., & Candelon, B. (2006). Testing for short-and long-run causality: A frequency-domain approach. Journal of Econometrics, 132(2), 363–378.
  9. Camarero, M., Carrion‐I‐Silvestre, J. L., & Tamarit, C. (2009). Testing for real interest rate parity using panel stationarity tests with dependence: A note. The Manchester School, 77(1), 112–126.
  10. Canarella, G., Gil‐Alana, L. A., Gupta, R., & Miller, S. M. (2022). The behaviour of real interest rates: New evidence from a ‘suprasecular’ perspective. International Finance, 25(1), 46–64.
  11. Chang, C. K., & Chang, T. (2012). Statistical evidence on the mean reversion of real interest rates: SPSM using the panel KSS test with a Fourier function. Applied Economics Letters, 19(13), 1299–1304.
  12. Clemente, J., Montañés, A., & Reyes, M. (1998). Testing for a unit root in variables with a double change in the mean. Economics Letters, 59(2), 175–182.
  13. Çağlayan, E. (2006). Enflasyon, faiz oranı ve büyümenin yurtiçi tasarruflar üzerindeki etkileri. Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 21(1), 423–438.
  14. Deutsche Bundesbank (2001). Deutsche Bundesbank Monatsbericht Juli 2001 (53. Jahrgang, No.7). Frankfurt am Main: Deutsche Bundesbank.
  15. Fan, Y., Chang, T., & Ranjbar, O. (2024). Analyzing the degree persistence of shocks to energy security of the G7 countries: Evidence using panel SPSM-quantile unit root test. Economic Analysis and Policy, 82, 389–399.
  16. Ferreira, A. L., & León-Ledesma, M. A. (2007). Does the real interest parity hypothesis hold? Evidence for developed and emerging markets. Journal of International Money and Finance, 26(3), 364–382.
  17. Fisher, I. (1930). The theory of interest: As determined by impatience to spend income and opportunity to invest it. New York: The Macmillan Company.
  18. Gil-Alana, L. A., Cunado, J., & Gupta, R. (2017). Evidence of persistence in U.S. short and long-term interest rates. Journal of Policy Modeling, 39(5), 775–789.
  19. Goh, S. K., Sam, C. Y., & Goh, K. L. (2025). Are real interest rates stationary? New evidence from the multivariate ARDL unit root test. Applied Economics Letters, 32(14), 2010–2014.
  20. Gulcu, A., & Yildirim, D. (2019). Smooth breaks and nonlinear mean reversion in real interest parity: Evidence from East Asian countries. The Journal of International Trade & Economic Development, 28(6), 668–685.
  21. Güney, P. Ö., Telatar, E., & Hasanov, M. (2015). Time series behaviour of the real interest rates in transition economies. Economic Research-Ekonomska Istraživanja, 28(1), 104–118.
  22. Harvey, D. I., Leybourne, S. J., & Xiao, B. (2008). A powerful test for linearity when the order of integration is unknown. Studies in Nonlinear Dynamics & Econometrics, 12(3).
  23. Hicks, J. R. (1975). Value and capital: An inquiry into some fundamental principles of economic theory (3. Baskı). London: Oxford University Press.
  24. Hodrick, R. J., & Prescott, E. C. (1997). Postwar US business cycles: an empirical investigation. Journal of Money, Credit, and Banking, 29(1), 1–16.
  25. Investing.com (t.y.). Turkey 3-month bond yield [Veri Seti]. Erişim Adresi: https://www.investing.com/rates-bonds/turkey-3-month-bond-yield-historical-data (Erişim Tarihi: 04.01.2026).
  26. Jarque, C. M., & Bera, A. K. (1980). Efficient tests for normality, homoscedasticity and serial independence of regression residuals. Economics Letters, 6(3), 255–259.
  27. Jarque, C. M., & Bera, A. K. (1987). A test for normality of observations and regression residuals. International Statistical Review, 55(2), 163–172.
  28. Kapetanios, G., Shin, Y., & Snell, A. (2003). Testing for a unit root in the nonlinear STAR framework. Journal of Econometrics, 112(2), 359–379.
  29. Kim, J. H., & Ji, P. I. (2011). Mean-reversion in international real interest rates. Economic Modelling, 28(4), 1959–1966.
  30. Koç, P. (2020). Türkiye’de Fisher hipotezinin Fourier fonksiyonlarla analizi. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(5), 1425–1434.
  31. Koustas, Z., & Lamarche, J. F. (2010). Evidence of nonlinear mean reversion in the real interest rate. Applied Economics, 42(2), 237–248.
  32. Kruse, R. (2011). A new unit root test against ESTAR based on a class of modified statistics. Statistical Papers, 52(1), 71–85.
  33. Lai, K. S. (2008). The puzzling unit root in the real interest rate and its inconsistency with intertemporal consumption behavior. Journal of International Money and Finance, 27(1), 140–155.
  34. Lebe, F., & Özalp, L. F. A. (2016). Fisher hipotezinin alternatif faiz oranları ile Türkiye ekonomisi açısından analizi. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 31(1), 95–122.
  35. Lee, C. F., & Tsong, C. C. (2012). A revisit on real interest rate parity hypothesis–simulation evidence from efficient unit root tests. Applied Economics, 44(24), 3089–3099.
  36. Li, H., & Park, S. Y. (2018). Testing for a unit root in a nonlinear quantile autoregression framework. Econometric Reviews, 37(8), 867–892.
  37. Matheson, T. (2018). Interest rates and inflation. Antonio Spilimbergo ve Krishna Srinivasan (Ed.), Brazil: Boom, bust, and the road to recovery içinde (s. 255–265). Washington, DC: International Monetary Fund.
  38. Oğul, B. (2022). Türkiye’de enflasyon ve faiz ilişkisinin tespit edilmesi: ARDL sınır testi. Uluslararası Ekonomi Siyaset İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, 5(2), 49–58.
  39. Omay, T., Çorakcı, A., & Emirmahmutoglu, F. (2017). Real interest rates: nonlinearity and structural breaks. Empirical Economics, 52(1), 283–307.
  40. Pesaran, M. H., Shin, Y., & Smith, R. J. (2001). Bounds testing approaches to the analysis of level relationships. Journal of Applied Econometrics, 16(3), 289–326.
  41. Rose, A. K. (1988). Is the real interest rate stable?. The Journal of Finance, 43(5), 1095–1112.
  42. Royston, P. (1995). Remark as R94: A remark on algorithm as 181: The W-test for normality. Journal of the Royal Statistical Society. Series C (Applied Statistics), 44(4), 547–551.
  43. Serel, A., & Akşehirli, N. (2023). Türkiye’de enflasyon ve faiz oranı ilişkisi: Fisher hipotezinin sınanması. Finansal Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 15(28), 73–85.
  44. Shapiro, S. S., & Wilk, M. B. (1965). An analysis of variance test for normality (complete samples). Biometrika, 52(3/4), 591–611.
  45. Singh, M., & Banerjee, A. (2006). Testing real interest parity in emerging markets (IMF Working Paper 06/249). Erişim Adresi: https://www.imf.org/external/pubs/ft/wp/2006/wp06249.pdf (Erişim Tarihi: 16.02.2025).
  46. Sollis, R. (2009). A simple unit root test against asymmetric STAR nonlinearity with an application to real exchange rates in Nordic countries. Economic Modelling, 26(1), 118–125.
  47. Şimşek, M., & Kadılar, C. (2006). Fisher etkisinin Türkiye verileri ile testi. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 7(1), 99–111.
  48. Tıraşoğlu, M. (2018). Fisher hipotezinin MINT ülkeleri için incelenmesi: Eşik değerli ADL eşbütünleşme testi yaklaşımı. Istanbul University Econometrics and Statistics E-Journal, 14(28), 31–43.
  49. Troeger, V. E. (2019). To P or not to P? The usefulness of P‐values in quantitative political science research. Swiss Political Science Review, 25(3), 281–287.
  50. Tsong, C. C., & Lee, C. F. (2011). Asymmetric inflation dynamics: Evidence from quantile regression analysis. Journal of Macroeconomics, 33(4), 668–680.
  51. Tunalı, H., & Erönal, Y. Y. (2016). Enflasyon ve faiz oranı ilişkisi: Türkiye’de Fisher etkisinin geçerliliği. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 21(4), 1415–1431.
  52. Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası (t.y.-a). (Aritmetik Ortalama) 12 ay sonrasının yıllık TÜFE beklentisi (%) (Arşiv)-Düzey. Ağustos 2001–Aralık 2012 [Veri Seti]. Erişim Adresi: https://evds2.tcmb.gov.tr/index.php?/evds/archiveMarket/ (Erişim Tarihi: 17.02.2025).
  53. Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası (t.y.-b). (Aritmetik Ortalama) 12 ay sonrasının yıllık TÜFE beklentisi (%)-Düzey. Ocak 2013–Aralık 2025 Dönemi [Veri Seti]. Erişim Adresi: https://evds2.tcmb.gov.tr/index.php?/evds/portlet/EmBICG2TUoA%3D/tr (Erişim Tarihi: 25.12.2025).
  54. Türkiye İstatistik Kurumu (2025). Tüketici fiyat endeksi ve değişim oranları [Veri Seti]. Erişim Adresi: https://data.tuik.gov.tr/Kategori/GetKategori?p=enflasyon-ve-fiyat-106 (Erişim Tarihi: 14.01.2026).
  55. Uğur, B. (2019). G-7 ülkelerinde enflasyon ve faiz haddi arasındaki ilişkinin incelenmesi: Fisher etkisi. Sakarya İktisat Dergisi, 8(2), 85–99.
  56. Zhou, S. (2011). Nonlinear stationarity of real interest rates in the EMU countries. Journal of Economic Studies, 38(6), 691–702.