SavedAdd your journal

Journals / Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2026 / Cilt: 28 Sayı: 2026

Comparative Analysis of Mother Tongue Teacher Education Programs in Türkiye, England and Hong Kong

Türkiye, İngiltere ve Hong Kong Ana Dili Öğretmen Yetiştirme Programlarının Karşılaştırmalı İncelenmesi

Ceren Karakoç(AYDIN ADNAN MENDERES ÜNİVERSİTESİ)0009-0006-8621-7252
Ayşe Elitok Kesici(AYDIN ADNAN MENDERES ÜNİVERSİTESİ, EĞİTİM FAKÜLTESİ)0000-0002-9776-6680
Pages
1–18
Publication Date
2026-07-06
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In the light of the findings, it is recommended that multiple criteria can be adopted in the selection and admission of prospective teachers.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:: In a globalized world, comparing native language teacher training programs is crucial for improving and developing education systems.
📊
Key Findings & Data:However, studies directly comparing the programs in Türkiye, the UK, and Hong Kong are limited.
💡
Conclusion & Impact:In the light of the findings, it is recommended that multiple criteria can be adopted in the selection and admission of prospective teachers.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Ana dili öğretmen yetiştirme programı · Hong Kong · İngiltere

Abstract

: In a globalized world, comparing native language teacher training programs is crucial for improving and developing education systems. However, studies directly comparing the programs in Türkiye, the UK, and Hong Kong are limited. The aim of this study is to compare the curriculum elements of mother tongue teacher training programmes at Gazi University in Türkiye, University College London in England, Hong Kong University of Education in China. Teacher training programs for native languages ​​in each country, as well as theses and articles published on this subject, have been used as documentation. The research was designed with a holistic multiple case design and horizontal approach, and the data selected with purposeful criterion sampling was collected using the document analysis technique of the qualitative method. The findings show that Türkiye and Hong Kong prioritise national objectives, while the UK emphasises universal objectives. Entry and graduation requirements in the UK and Hong Kong are similar, whereas in Türkiye entry requirements are limited to centralised examinations and secondary school grades and are based on graduation GPA. The employment process in the UK and Hong Kong is based on local recruitment, while in Türkiye it is based on a centralised examination and interview. İn this research, by comparing teacher training programs of three different countries, it was aimed to provide different perspectives to the literature, program makers and implementers, and suggestions were presented in the light of the findings. In the light of the findings, it is recommended that multiple criteria can be adopted in the selection and admission of prospective teachers.

Özet

Küreselleşen dünyada, ana dili öğretmeni yetiştirme programlarının karşılaştırılması, eğitim sistemlerinin geliştirilmesi açısından oldukça önemlidir. Türkiye, İngiltere ve Hong Kong programlarını doğrudan karşılaştıran çalışmaların sınırlı olması nedeniyle bu araştırmaya gerek duyulmuştur. Araştırmanın amacı program ögeleri açısından Türkiye’de Gazi Üniversitesi, İngiltere’de Londra Kolej Üniversitesi ve Çin’de Hong Kong Eğitim Üniversitesi ana dili öğretmen yetiştirme programlarının karşılaştırılmasıdır. Araştırma bütüncül çoklu durum deseni ve yatay yaklaşım ile desenlenmiştir. Ülkelerin ana dili öğretmen yetiştirme programları, bu konuda yayınlanmış tezler ve makaleler doküman olarak kullanılmıştır. Amaçlı ölçüt örneklemeyle seçilen veri kaynaklarında doküman analizi tekniği kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre ülkelerin programlarında benzer hedefler vardır. Türkiye ve Hong Kong’un programlarında millî hedeflere ağırlık verdiği, İngiltere’nin evrensel hedeflere ağırlık verdiği görülmektedir. Öğrenme-öğretme sürecinde İngiltere’nin uygulama ağırlıklı olduğu, Hong Kong’un kuramsal dersleri azaltarak uygulamayı artırdığı; Türkiye’de kuramsal derslerin arttığı, uygulamanın azaldığı görülmektedir. Ölçme-değerlendirmede İngiltere ve Hong Kong’un giriş ve mezuniyet şartları benzerken; Türkiye’nin giriş koşulları farklılık göstermektedir. İstihdam sürecinde İngiltere ve Hong Kong’da yerel alımlar olurken Türkiye’de merkezi sınav ve mülakat yapılmaktadır. Bu araştırma ile üç farklı coğrafyada yer alan ülkelerin ana dili öğretmen yetiştirme programları karşılaştırılarak alanyazına, program yapıcılara ve uygulayıcılara farklı bakış açıları kazandırılmaya çalışılmıştır. Elde edilen bulgular ışığında öğretmen adaylarının seçimi ve kabulünde çoklu ölçütlerin benimsenmesi önerilmiştir.

🔖

Cite This Article

Karakoç, C., Kesici, A. E. (2026). Comparative Analysis of Mother Tongue Teacher Education Programs in Türkiye, England and Hong Kong. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 28 Sayı: 2026, 1–18. https://doi.org/10.17556/erziefd.1724687

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (77)

  1. Akdemir, A. S. (2013). Türkiye’de öğretmen yetiştirme programlarının tarihçesi ve sorunları. Turkish Studies. 8(12), 15-28.
  2. Aksoy, E. (2013). ABD (New York), Finlandiya, Singapur ve Türkiye’de öğretmen eğitimindeki dönüşümler. [Yayımlanmamış doktora tezi]. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  3. Altın, O. (2022). Effect of European union education policy on Turkish education system in scope of European union-Turkey relations. Kastamonu Eğitim Dergisi, 30(1), 174-186. https://doi.org/10. 24106/kefdergi.807099.
  4. Ateş, H. ve Burgaz, B. (2014). Türkiye, ABD ve Finlandiya öğretmen yetiştirme sistemlerine ilişkin öğretmen adaylarının görüşleri ve Türkiye’deki sistemin geliştirilmesine ilişkin öneriler. Kastamonu Eğitim Dergisi, 23(4), 1710-1722.
  5. Atmaca, Ç. (2017a). A comparison of pre-service and in-service English teachers' teaching competency levels. Journal of Higher Education and Science, 7(2), 353. https://doi.org/10.5961/jhes.2017.213
  6. Atmaca, Ç. (2017b). Using psychological tests for choosing teacher candidates. International Journal of Turkish Literature Culture Education, 6(6/3), 1759-1777. https://doi.org/10.7884/teke.3881
  7. Aydın, H., Gündoğdu, M. & Akgül, A. (2019). Integration of syrian refugees in Turkey:understanding the educators’ perception. Journal of International Migration and Integration / Revue De L Integration Et De La Migration Internationale, 20(4), 1029-1040. https://doi.org/10.1007/s12134-018-0638-1
  8. Aytaçlı, B. (2012). İlköğretim matematik öğretmenliği lisans programında yer alan okul deneyimi ve öğretmenlik uygulaması derslerinin değerlendirilmesi. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
  9. Borg, S. (2003). Teacher cognition in language teaching: A review of research on what language teachers think, know, believe, and do. Language Teaching, 36(2), 81-109. https://doi.org/10.1017/s0261444803001903
  10. Çakmakçı, C. C. (2017). Avrupa Birliği’ne üye ülkelerden İngiltere, Almanya, Fransa ve Finlandiya ile Türkiye’deki ana dili öğretmeni programlarının karşılaştırılması [Yayımlanmamış doktora tezi]. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
  11. Çakmakcı, C. C. ve Demir, N. (2021). Okul deneyimi ve öğretmenlik uygulaması dersleri açısından Türkiye ve Finlandiya’da ana dili öğretmeni yetiştirme süreci. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 9(4), 1169-1187.
  12. Campbell, A., & Hu, X. (2010). Professional experience reform in China: Key issues and challenges. Asia-Pacific Journal of Teacher Education, 38(3), 235-248. https://doi.org/10.1080/1359866x.2010.494004
  13. Chang, B., & Mc Laren, P. (2018). Emerging issues of teaching and social justice in greater China: Neoliberalism and critical pedagogy in Hong Kong. Policy Futures in Education, 16(6), 781-803. https://doi.org/10.1177/1478210318767735
  14. Çorlu, M., Capraro, R., & Çorlu, M. (2015). Investigating the mental readiness of pre-service teachers for integrated teaching. International Online Journal of Educational Sciences. https://doi.org/10.15345/iojes.2015.01.002
  15. Demirel, Ö. (2000). Karşılaştırmalı eğitim. Pegem Akademi Yayıncılık.
  16. Department for Education, (2011). Teachers’ standards: Guidance for school leaders, school staff and governing bodies. https://www.gov.uk/government/publications/teachers-standards
  17. Dinçer, B. ve Gözel, Ü. (2024). Türk eğitim ve öğretmen yetiştirme sistemleri. A. S. Saracaloğlu (Ed.), Dünya ülkelerinden örneklerle karşılaştırmalı eğitim ve öğretmen yetiştirme sistemlerine bakış II (s.1443-1520). Pegem Akademi.
  18. Education Bureau, (2024). Teacher competency framework. https://www.edb.gov.hk
  19. Elliott, V. (2016). “Study what you most affect”: Beginning teachers’ preparedness to teach shakespeare. Cea Critic, 78(2), 199-212. https://doi.org/10.1353/cea.2016.0014
  20. Ergüven, S. (2011). Öğretmenlerin yansıtıcı düşünme becerilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. [Yüksek Lisans Tezi]. Niğde Üniversitesi, Niğde.
  21. Evans, N., Whitehouse, H., & Hickey, R. (2012). Pre-service teachers’ conceptions of education for sustainability. Australian Journal of Teacher Education, 37(7). https://doi.org/10.14221/ajte.2012v37n7.3
  22. Fitzgerald, B., Smith, L., & Monk, J. (2012). Celebrating creativity collaboratively: İnspiring PGCE English trainees to teach creative writing. English in Education, 46(1), 56-69. https://doi.org/10.1111/j.1754-8845.2011.01115.x
  23. Fuller, K. (2010). English lessons: children’s poetic perspectives. English in Education, 44(2), 146-163. https://doi.org/10.1111/j.1754-8845.2010.01062.x
  24. Gazi Eğitim Fakültesi, (2024). Gazi Eğitim Fakültesi Türkçe ve Sosyal Bilimler Eğitimi Bölümü Türkçe Eğitimi Ana Bilim Dalı. https://gef-turkceegitimi.gazi.edu.tr/view/page/279664
  25. Gazi Üniversitesi, (2024). Türkçe Öğretimi Program Yeterlikleri. https://obs.gazi.edu.tr/oibs/bologna/progLearnOutcomes.aspx?lang=tr&curSunit=58282761
  26. Guðmundsdóttir, G., & Hatlevik, O. (2017). Newly qualified teachers’ professional digital competence: implications for teacher education. European Journal of Teacher Education, 41(2), 214-231. https://doi.org/10.1080/02619768.2017.1416085
  27. Harmey, S., Ang, L., & Grenier, J. (2022). A participatory approach to embedding evidence in practice to support early language and communication in a London nursery school. London Review of Education, 20(1). https://doi.org/10.14324/lre.20.1.31
  28. Harris, A., Jones, M., Adams, D., Perera, C., & Sharma, S. (2014). High-performing education systems in Asia: Leadership art meets implementation science. The Asia-Pacific Education Researcher, 23(4), 861-869. https://doi.org/10.1007/s40299-014-0209-y
  29. Ho, E., & Lam, T. (2016). Multilevel analyses of families influence on adolescents literacy performances. International Journal of Quantitative Research in Education, 3(1/2), 58. https://doi.org/10.1504/ijqre.2016.073667
  30. Hursen, C. (2017). From the editor. New Trends and Issues Proceedings on Humanities and Social Sciences, 3(3). https://doi.org/10.18844/prosoc.v3i3.1624
  31. Karacaoğlu, Ö. C. ve Çabuk, B. (2002). İngiltere ve Türkiye eğitim sistemlerinin karşılaştırılması. Milli Eğitim Dergisi, (155-156).
  32. Kishindo-Mafuta, L. (2022). Towards harmonisation of language teacher education programmes in Malawi: An analysis of language teacher programmes. International E-Journal of Educational Studies, 6(11), 11-24. https://doi.org/10.31458/iejes.1010991
  33. Kılıç, H., & Tunç-Pekkan, Z. (2017). University-school collaboration as a tool for promoting pre-service mathematics teachers’ professional skills. International Journal of Research in Education and Science, 383-383. https://doi.org/10.21890/ijres.327897
  34. Korkmaz, T. (2013). İngiltere eğitim sistemi. S. Ada ve Z. Nurdan Baysal (Ed.), Eğitim yapıları ve yönetimleri açısından çeşitli ülkelere bir bakış. (2. Baskı, 263-290). Pegem Akademi.
  35. Köse, A. (2016). Okul yöneticilerinin görüşlerine göre aday öğretmen yetiştirme sürecinin değerlendirilmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(3), 924-944.
  36. Kurbanov, R., et al. (2020). Education systems in Eurasia. https://www.researchgate.net/publication/345473096_Education_Systems_in_Eurasia
  37. Kutnick, P. (1997). Perceptions of preparation for teaching competence by PGCE students: A comparison of cohorts over time and changes due to legislated demands on a school‐based primary course. Journal of Further and Higher Education, 21(2), 219-228. https://doi.org/10.1080/0309877970210207
  38. Lee, D., & Ip, N. (2021). The influence of professional learning communities on informal teacher leadership in a Chinese hierarchical school context. Educational Management Administration and Leadership, 51(2), 324-344. https://doi.org/10.1177/1741143220985159
  39. Lekhu, M. (2018). Teaching practice evaluation: Pre-service teachers’ reflection. https://doi.org/10.20472/iac.2018.040.039
  40. MEB, (2017). Öğretmenlik mesleği genel yeterlikleri. Millî Eğitim Bakanlığı Öğretmen Yetiştirme ve Geliştirme Genel Müdürlüğü. https://oygm.meb.gov.tr
  41. Millî Eğitim Bakanlığı, (2022). Öğretmenlik meslek kanunu. Millî Eğitim Bakanlığı Öğretmen Yetiştirme ve Geliştirme Genel Müdürlüğü. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2022/02/20220214-1.htm
  42. Ölmezer-Öztürk, E. & Aydın, B. (2019). Voices of EFL teachers as assessors: Their opinions and needs regarding language assessment. Journal of Qualitative Research in Education, 7(1), 1-18. https://doi.org/10.14689/issn.2148-2624.1.7c1s.17m
  43. OECD, (2019). TALIS 2018 results (Volume I): Teachers and school leaders as lifelong learners. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/1d0bc92a-en
  44. OECD, (2020). TALIS 2018 results (Volume II): Teachers and school leaders as valued professionals. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/19cf08df-en
  45. OECD, (2023). PISA 2022 results (Volume I): The state of learning and equity in education. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/53f23881-en
  46. Özbal, E., & Gökçe, E. (2018). An examination of teacher employment policies in turkey and different countries. Journal of Education and Future, (14), 169-180. https://doi.org/10.30786/jef.463771
  47. Özder, A. (2013). Avrasya kavramı ve önemi. Avrasya İncelemeleri Dergisi, 2(2), 65-88.
  48. Öztürk, G., & Aydın, B. (2019). English language teacher education in turkey: Why do we fail and what policy reforms are needed?. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 9(1), 181-213. https://doi.org/10.18039/ajesi.520842
  49. Öztürk, Y., & Gangal, M. (2022). Early childhood student teaching practicum in turkey through emergency remote teaching during the covid-19 pandemic. Problems of Education in the 21st Century, 80(3), 438-455. https://doi.org/10.33225/pec/22.80.438
  50. PISA, (2022). Türkiye 2022 PISA Raporu. chrome-extension://efaidnbmnnnibpcajpcglclefindmkaj/.https://pisa.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2023_12/05125555_pisa2022_rapor_051223.pdf
  51. Pitfield, M. (2011). Re‐constructing the relationship between drama and English: Student‐teachers’ perspectives at the end of an initial teacher education year. English in Education, 45(1), 52-71. https://doi.org/10.1111/j.1754-8845.2010.01087.x
  52. Sagnak, H., & Aydın, G. (2020). Examination of teacher identities of pre-service teachers within the scope of teaching practice. Cumhuriyet International Journal of Education. https://doi.org/10.30703/cije.763758
  53. Şahin, Ç. (2007). 1979 ile 2006 yılları arası Türkiye’deki sınıf öğretmeni yetiştirme programlarının karşılaştırılması. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, (2), 138-156.
  54. Saracaloğlu, A. S. ve Can Yurt, E. (2024). Hong Kong eğitim ve öğretmen yetiştirme sistemleri. A. S. Saracaloğlu (Ed.), Dünya ülkelerinden örneklerle karşılaştırmalı eğitim ve öğretmen yetiştirme sistemlerine bakış I. (s.785-823). Pegem Akademi.
  55. Selçuk, M. (2019). Beyond practicum: interplay between prospective EFL teachers’ conceptualizations of field experience and teaching career. Advances in Language and Literary Studies, 10(1), 154. https://doi.org/10.7575/aiac.alls.v.10n.1p.154
  56. Shepherd, J., Dewhirst, S., Pickett, K., Byrne, J., Speller, V., Grace, M., … & Roderick, P. (2013). Factors facilitating and constraining the delivery of effective teacher training to promote health and well-being in schools: A survey of current practice and systematic review. Public Health Research, 1(2), 1-188. https://doi.org/10.3310/phr01020
  57. Smith, L. (2014). ICT for English in English İTE: An investigation into the İCT component of PCGE English courses. English in Education, 48(1), 63-75. https://doi.org/10.1111/eie.12037
  58. Smith, L. (2018). ‘We’re not building worker bees.’ What has happened to creative practice in England since the Dartmouth conference of 1966?. Changing English, 26(1), 48-62. https://doi.org/10.1080/1358684x.2018.1532786
  59. The Education University of Hong Kong, (2024). Department of Chinese Language Studies. https://www.eduhk.hk/chl/
  60. The University of Hong Kong, (2024). Faculty of Education. https://www.apply.eduhk.hk/pgde/Secondary
  61. Top Universities, (2023). QS World University Rankings (2023). https://www.topuniversities.com/world-university-rankings/2023
  62. Tortop, H. (2014). Examining the effectiveness of the in-service training program for the education of the academically gifted students in Turkey: A case study. Journal for the Education of Gifted Young Scientists, 2(2), 67-67. https://doi.org/10.17478/jeysg.201429023
  63. Trent, J., & De Coursey, M. (2011). Crossing boundaries and constructing identities: The experiences of early career mainland Chinese English language teachers in Hong Kong. Asia-Pacific Journal of Teacher Education, 39(1), 65-78.
  64. Türk, N., Kalayci, N., & Yamak, H. (2018). New trends in higher education in the globalizing world: Stem in teacher education. Universal Journal of Educational Research, 6(6), 1286-1304. https://doi.org/10.13189/ujer.2018.060620
  65. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization, (2019). Open educational resources (OER): Policy, costs and transformation. UNESCO.https://www.unesco.org/en/open-educational-resources
  66. Ulla, M. (2016). Pre-service teacher training programs in the philippines: The student-teachers practicum teaching experience. Efl Journal, 1(3). https://doi.org/10.21462/eflj.v1i3.23
  67. Ültanır, G. (2000). Karşılaştırmalı eğitim bilimi kuram ve teknikler. Eylül Yayıncılık.
  68. University College London, (2024a). PGCE programmes. https://www.ucl.ac.uk/ioe/courses/pgceprogrammes#:~:text=Our%20PGCE%20programmes%20are%20rated,across%20all%20subject%20and%20phases
  69. University College London, (2024b). Secondary PGCE courses, Teacher Training Open Days. https://www.ucl.ac.uk/prospective-students/graduate/teacher-training-programmes/english-pgce
  70. University College London, (2024c). IOE - Faculty of Educatıon and Society.https://www.ucl.ac.uk/ioe/open-days-and-exhibitions/teacher-training-open-days
  71. Unterhalter, E. & Kadiwal, L. (2022). Education, decolonisation and international development at the institute of education (London): A historical analysis. London Review of Education, 20(1). https://doi.org/10.14324/lre.20.1.18
  72. Uygun, S., Ergen, G. ve Öztürk İ. H. (2011). Türkiye, Almanya ve Fransa’da öğretmen eğitimi programlarında uygulama eğitiminin karşılaştırılması. İlköğretim Online. 10(2),389-405.
  73. Uzunboylu, H. (2019). Editorial. New Trends and Issues Proceedings on Humanities and Social Sciences, 6(5). https://doi.org/10.18844/prosoc.v6i5.4381
  74. Vezne, R. & Yıldız, A. (2021). Comparative analyses of adult education systems of England, Denmark, and Turkey in the context of the lifelong learning policies of the European union. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi. https://doi.org/10.30964/auebfd.687444
  75. Yin, R. K. (2003). Case study research design and methods (3. Baskı). Sage Publications.
  76. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
  77. YÖK, (2020). Eğitim fakülteleri öğretmen yetiştirme lisans programları. Yükseköğretim Kurulu. https://www.yok.gov.tr/Documents/Kurumsal/egitim_fakulteleri_ogretmen_yetistirme_lisans_programlari.pdf