AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWhen the level of perceived social support increases, the level of loneliness decreases, thus, the perceived social support is a significant predicator for the loneliness of children for both groups.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
In this study, the level of perceived social support and the level of loneliness among the students with special needs and without special needs in inclusive class are compared and whether perceived social support is a meaningful predictor for loneliness was investigated. Research group is composed of 128 students who are taken primary or secondary education, continuing to their 4th, 5th, 6th, 7th, 8th grade, in central district of Bolu. 78 of them are students without special needs and 54 of them are students with special needs. Loneliness Scale for Children and Perceived Social Support Measurement were used in research. Findings of the study reveal that students with special needs are lonelier than the students without special needs. Students without special needs perceive more social support than student with special needs. When the level of perceived social support increases, the level of loneliness decreases, thus, the perceived social support is a significant predicator for the loneliness of children for both groups.
Özet
Bu çalışmada, kaynaştırma sınıflarındaki özel gereksinimli olan ve olmayan öğrencilerin algılanan sosyal destek ve yalnızlık düzeyleri karşılaştırılmış, algılanan sosyal desteğin yalnızlık için anlamlı bir yordayıcı olup olmadığı araştırılmıştır. Araştırma grubunu, Bolu ili merkez ilçesindeki ilkokul ve ortaokulların 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflarına devam eden kaynaştırma sınıflarındaki özel gereksinimi olmayan 74 öğrenci ile özel gereksinimi olan 54 öğrenci olmak üzere toplam 128 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada, Çocuklar İçin Yalnızlık Ölçeği, Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda, özel gereksinimi olan öğrencilerin, özel gereksinimi olmayan öğrencilere göre daha fazla yalnızlık belirttikleri, özel gereksinimi olmayan öğrencilerin ise özel gereksinimi olan öğrencilerden daha fazla sosyal destek algıladıkları belirlenmiştir. Her iki grupta da algılanan sosyal destek artarken öğrencilerin yalnızlık düzeylerinin azaldığı ve algılanan sosyal desteğin çocukların yalnızlığı için anlamlı bir yordayıcı olduğu görülmüştür.